به گزارش ایسنا، آنچه میخوانید گزارش «جامجم» از اهمیت قرارداد ایران و هند در توسعه چابهار است؛چابهار بهعنوان تنها بندر اقیانوسی ایران، از بنادر مهم جنوب کشور به شمار میرود که در بخش شمالی دریای عمان قرار گرفته است و به علت برخورداری از موقعیت استراتژیک و دستیابی به آبهای آزاد بینالمللی، جایگاه ویژهای در مبادلات ایران با سایر کشورهای منطقه دارد.
براساس پیشبینی محققان سازمان ملل در زمینه حمل و نقل بینالمللی، حدود نیمی از حمل و نقل جهان میان خاور دور با سایر نقاط دنیا از این موقعیت مهم و استراتژیک انجام میشود. بنا بر نظر کارشناسان سازمان ملل از مجموع سه کریدور حمل و نقل جهانی، دو کریدور از ایران میگذرد و چابهار، نقطه عبور جنوبیترین کریدور شرقی ـ غربی جهان است که از «دروازه ابریشم» در چین آغاز و پس از گذر از سرزمین آسیای جنوبشرقی، وارد هندوستان شده و با پوشش مهمترین شهرهای این ناحیه مانند کلکته، ناکپور، جایپور، حصیرآباد، کراچی و بنقاسم به چابهار میرسد.
بندرچابهار یکی از نقاط کلیدی در حاشیه خلیج فارس و دریای عمان است که به علت نزدیکی به کشورهایی نظیر افغانستان، پاکستان و آسیای میانه، موقعیت مناسبی برای ترانزیت کالا دارد و نقش مهمی در کریدور شمال - جنوب، ایفا میکند.این بندر ارزشمند در مسیر ترانزیتی شرق - غرب قرار گرفته و تأثیرات مختلف اقتصادی و جغرافیایی در زمینه ترانزیت و ترانشیب دارد و از همینرو از دیرباز بهدلیل استقرار در کنار دریای عمان، کانون داد و ستد و تجارت و دریانوردی بوده است بنابراین تعجبی ندارد که قرارداد۱۰ساله ایران وهند برای توسعه بندر چابهار که ظرفیت بسیار زیادی برای توسعه و پیشرفت دارد، تا این حد زیر ذرهبین قرارداشته باشد وحتی سنگاندازیهایی برای عدم انعقاد این قرارداد صورت گیردامااین قراردادکه ارزشی بیش از۳۷۰میلیون دلاردارد،بالاخره پس ازفراز و نشیبهای متعدد با هدف تجهیز و بهرهبرداری ازپایانههای کانتینری و کالای عمومی بندر شهید بهشتی چابهاربه امضارسیده ومقرر شد شرکت «ایندیا پورت گلوبال لیمیتد» ضمن سرمایهگذاری۱۲۰میلیون دلاری دراین بندر،۲۵۰میلیون دلار دیگر را نیز به تأمین مالی این پروژه اختصاص دهد.
سنگاندازی آمریکا برای توسعه بندر چابهار
سال ۲۰۱۶ که دهلی نو، تهران و کابل توافقنامه سهجانبهای را برای توسعه بندر چابهار امضا کردند، آمریکا این بندر را از رژیم تحریمهای خود علیه ایران مستثنی کرده بود؛ وزارت خارجه آمریکا در آن زمان گفته بود که این استراتژی بر حمایت از توسعه اقتصادی افغانستان و «مشارکت نزدیک» با هند تاکید دارد؛ این توافق حتی زمانی که آمریکا از برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) یا توافق هستهای ایران در سال ۲۰۱۸ خارج شد و تحریمهای تازهای را علیه ایران اعلام کرد که منجر به توقف کامل خرید نفت خام ایران توسط هند شد، واشنگتن توسعه بندر چابهار را از تحریمهای در چارچوب سیاست «فشار حداکثری» علیه ایران، مستثنی کرد اما به نظر میرسد، تغییرات ژئوپلیتیک منطقه و جهان طی دو سال اخیر(پس از جنگ بین روسیه و اوکراین و جنگ غزه) باعث شده تا کاخ سفید، سیاست خود را نسبت به معافیت تحریمی بندرچابهار تغییر دهد.
ودانت پاتل، معاون سخنگوی وزارتخارجه آمریکا پس از امضای قرارداد توسعه بندر چابهار بین ایران و هند در روز دوشنبه، در پاسخ به سؤالی در یک نشست خبری عادی در وزارت خارجه آمریکا درباره این قرارداد گفت که تحریمهای آمریکا علیه ایران «به قوت خود باقی است و ما به اجرای آنها ادامه خواهیم داد.»پاتل افزود که آمریکا تاکید کرده است که «هر نهاد و هر کسی که به معامله تجاری با ایران فکر میکند، باید از خطر بالقوه تحریمها آگاه باشد.» وزیر خارجه هند نیز در واکنش به اظهارات آمریکاییها گفت: «من برخی از اظهارات بیان شده را دیدم اما فکر م