به گزارش ایسنا، در ادامه برنامه کلاسیکهای کانون کارگردانان سینمای ایران، شامگاه گذشته ۲۹ آبانماه بزرگداشت کیانوش عیاری با نمایش فیلم «شبح کژدم» برپا شد.
در این برنامه از کیانوش عیاری، سالار عشقی (کارگردان پیشکسوت سینمای ایران) و لادن طاهری (مدیر فیلمخانه ملی ایران) تقدیر و نشان سپاس موزه سینما به آنها اهدا شد.
فیلمی که اثرش بر نسل فیلمسازان بعد از خود غیر قابل انکار است
طبق گزارش رسیده از موزه سینما، در ابتدای این برنامه، اصغر نعیمی بیانیه کانون کارگردانان سینمای ایران را درباره «شبح کژدم» قرائت کرد که در آن آمده بود: «شبح کژدم» از آن فیلمهایی است که شاید در سینمای ایران، (مشابه آن) کم ساخت و کم حرف باشد، اما اثرش بر نسل فیلمسازان بعد از خود غیرقابل انکار است. کیانوش عیاری در این فیلم، نه تنها یک داستان جنایی_ عاشقانه میگوید بلکه جسارت تجربهگرایی اش را در اوج جوانی نشان میدهد. از بازی با فرم و زبان گرفته تا روایت لایه لایهای که هیچوقت خودش را کامل لو نمیدهد. این فیلم، نمونهای است از اینکه چگونه میتوان با امکاناتی محدود، جهانی شخصی و متفاوت ساخت. جهانی که هنوز هم برای ما بسیاری از فیلمسازان الهامبخش است. «شبح کژدم»، بیش از آنکه یک فیلم جنایی باشد، تعریفی است بر کشف ذهنیت یک فیلمساز؛ مواجهه با شبح هایی که از دل واقعیت و خیال بیرون میآیند. این نمایش، فرصتی برای بازخوانی کارنامه کیانوش عیاری از نقطهای است که شاید کمتر دربارهاش حرف زدهایم. نقطهای که در آن هم رگههای جسارت آیندهاش دیده میشود و هم صداقت خاص دوران آغاز فیلمسازی.»
سپس از کیانوش عیاری کارگردان «شبح کژدم»، حسن رضایی بازیگر این فیلم و محسن امیریوسفی کارگردان و عضو شورای مرکزی کانون کارگردانان سینمای ایران دعوت شد تا پشت تریبون قرار بگیرند.
محسن امیریوسفی درباره سال اکران اثر خاطرنشان کرد: «این فیلم مربوط به سال ۱۳۶۵ است که یکی از شگفتانگیزترین سالهای سینمای ایران به شمار میرود زیرا تعداد فیلمهای خوب، ماندگار و درجه یکی در آن سال تولید و اکران شدند. یکی از شاخص ترین آنها، «شبح کژدم» بود. ویژگی فیلم غیر از داستان و حدیث نفسی که مربوط به حسرت فیلمسازان نسل ما است، جزو نخستین فیلمهای بعد از انقلاب اسلامی محسوب میشود که صداگذاری سر صحنه انجام گرفته است. در دورهای که فیلمهای ایرانی با دوبله به نمایش درمیآمدند و دوران اوج دوبله در سینمای ایران بود، این اثر صداگذاری سر صحنه داشت.»
عیاری: به سختی مدیران را برای صداگذاری سر صحنه متقاعد کردم
کیانوش عیاری در تشریح تلاشهایش برای انجام صداگذاری سر صحنه در «شبح کژدم» یادآور شد: «این فیلم در سال ۱۳۶۵ ساخته شد و من به مدت ۶ ماه در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و بنیاد سینمایی فارابی دوندگی داشتم تا بتوانم آنها را متقاعد کنم که مشکل یکی از شرافتهای گمشده سینمای ایران به عنوان صداگذاری سر صحنه برطرف و این بتواند انجام شود. مسئولان سینمای ایران در آن دوره معتقد بودند که با صداگذاری سر صحنه، هزینه تولید فیلم به این شکل گران درمیآید که از نظر من، سخن بیهودهای