نیکی حسینی در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: به طور کلی فرایند طراحی لباس، نقش مهم و تعیینکنندهای در تولید یک پروژه و پژوهش هنری دارد که قرار است در قالب تئاتر روی صحنه برود. مهمترین کارکرد طراحی در این بخش، بازآفرینی لباسهای یک دوره تاریخی است.
وی افزود: طراحان یک مجموعه هنری با جریان پژوهشهای هنری در هر قالبی مواجه هستند. اینکه بتوان لباسهای یک دوره مشخص تاریخی را بازآفرینی کرد، فرایندی بسیار چالشبرانگیز و مهم است. نوع نمایش، متن و دوره تاریخی ازجمله عواملی هستند که اهمیت زیادی دارند.
این طراح لباس با اشاره به اهمیت پژوهش و مطالعه تاریخی در طراحی لباس تصریح کرد: مرحله صفر تا صد طراحی لباس شامل بخشهای مختلفی است که مهمترین آنها پژوهش درباره دورههای تاریخی مربوطه است. طراح لباس در نخستین مرحله باید پژوهش و مطالعه تاریخی خود را به بالاترین حد ممکن برساند؛ از جمله اینکه در آن دوره چه سبک پوششی رایج بوده، فرم لباسها چگونه بوده و چه رنگهایی استفاده میشده است.
حسینی اضافه کرد: همچنین شناخت تفاوت لباسهای اجتماعی آن زمان ضروری است. این اطلاعات از طریق عکسها، نقاشیها، موزهها و منابع مکتوب موجود به دست میآید. بر همین اساس، طراحی و پژوهش تاریخی ـ هنری مهمترین بخش هر فرایند طراحی و بازسازی لباس محسوب میشود.
وی درباره تحلیل شخصیت و نقش آن در طراحی لباس اظهار کرد: در طراحی لباس، چه مذهبی و چه غیرمذهبی، تحلیل شخصیت و موقعیت از اهمیت زیادی برخوردار است، به طوری که باید ویژگیهای شخصیتها نظیر سن، جنسیت، طبقه اجتماعی و موقعیت داستانی آنها مورد توجه قرار گیرد، چراکه تحلیل شخصیت و موقعیت جایگاهی اساسی در طراحی لباس دارد.
این طراح لباس با بیان اینکه پس از انجام پژوهش، اتودها و طراحیهای اولیه مهمترین بخش کار است خاطرنشان کرد: طراح باید بتواند چکیده تحقیقات میدانی را به صورت طراحی روی کاغذ پیاده کند. طراحی صحیح ترکیب رنگها، فرمها و جزئیات لباس چالشهایی است که در این مرحله شکل میگیرد. تبدیل مباحث نظری مربوط به شخصیت و بازه تاریخی به طرح قابل نمایش، بخش مهمی از این فرایند است.
حسینی، درباره انتخاب پارچه توضیح داد: در مرحله بعد، انتخاب پارچه و متریال انجام میشود. برای متون مذهبی و تاریخی بسیار مهم است که از پارچههایی استفاده شود که بیشترین شباهت را به دوره موردنظر داشته باشند و یافتن پارچههایی که مشابه نمونههای تاریخی باشند، با چالشهای زیادی همراه است. شبیهسازی لباسها نیز باید با دقت بالا و کمترین درصد خطا انجام شود، زیرا بخش زیادی از حسسازی مخاطب از لباس تأثیر میپذیرد.
وی افزود: پس از اتود، دوخت، الگوکشی و شبیهسازی لباسها، مرحله ارزیابی نهایی در نور و حرکت آغاز میشود. لباسها باید در شرایط