به گزارش ایسنا، بیش از ۷۵ سال است که رویای دیرینه‌ استراتژی روسیه، جدایی اروپای غربی از ایالات متحده و شکستن اتحاد ناتو بوده است. اکنون این احتمال وجود دارد که «دونالد ترامپ» رئیس جمهور آمریکا در راستای تهدید خود برای الحاق جزیره گرینلند، صرف نظر از نظر مردم محلی یا صاحب آن، کارزار خود را برای تصرف گرینلند آغاز کند.

ترامپ روز شنبه تهدید کرد که از اول فوریه، تعرفه ۱۰ درصدی را بر تعداد انگشت‌شماری از کشورهای اروپایی که با تلاش او برای به دست آوردن حاکمیت ایالات متحده بر گرینلند مخالفت کرده‌اند، اعمال خواهد کرد. این تعرفه در اول ژوئن به ۲۵ درصد افزایش خواهد یافت. احتمالاً این تعرفه علاوه بر نرخ‌هایی خواهد بود که او سال گذشته در معاملات تجاری خود - ۱۰ درصد برای انگلیس و ۱۵ درصد برای اتحادیه اروپا - اعلام کرده بود.

هدف این تعرفه کشورهای دانمارک (مالک گرینلند)، نروژ، سوئد، فرانسه، آلمان، هلند، فنلاند و انگلیس هستند. همه آنها به تازگی در یک رزمایش نظامی در بزرگ‌ترین جزیره جهان شرکت کردند که هدف آن اطمینان دادن به واشنگتن مبنی بر این بود که اروپا می‌خواهد با ایالات متحده برای دفاع از گرینلند در برابر روسیه و چین همکاری کند.

وال استریت ژورنال ادامه داد: اما ترامپ همکاری در اتحاد را به عنوان پاسخی برای این سوال در نظر نمی‌گیرد. او می‌خواهد گرینلند، یخ‌ها، مواد معدنی، موقعیت استراتژیک و ۵۶ هزار نفر جمعیتش متعلق به ایالات متحده باشد. و به نظر می‌رسد که آماده است برای به دست آوردن آن، همه را تحت فشار قرار دهد.

دلایل خوبی برای واشنگتن وجود دارد که به گرینلند اهمیت دهد، از جمله موقعیت استراتژیک این جزیره و ذخایر بکر مواد معدنی کمیاب. و ترامپ اولین رئیس جمهوری نیست که پیشنهاد خرید کامل آن را می‌دهد اما ایالات متحده در حال حاضر سطح بالایی از دسترسی به این جزیره را دارد و دانمارک مایل به مذاکره بیشتر است.

با این حال، تعرفه‌ها به بهانه امپریالیسم قلدرمآبانه، راه اشتباهی برای رسیدن به توافق بوده و ممکن است مخالفت‌ها را در این جزیره و اروپا تشدید کند.

روزنامه آمریکایی با تاکید بر اینکه ترامپ با این کار ریسک بالایی را در اتحاد خود با ناتو که منافع ایالات متحده را در قطب شمال پیش می‌برد، به جان می‌خرد، افزود: اما ابزار اقتصاد هم بی‌معنی است. تمام کشورهای موجود در فهرست تعرفه‌های او به انگلیس، عضو اتحادیه اروپا با سیاست تجاری مشترک هستند. و این، بدان معناست که هر تعرفه‌ای که او بر این کشورها وضع کند، باید به کل بلوک ۲۷ عضوی اروپا گسترش یابد.

به نوشته وال استریت ژورنال، جنگ تعرفه‌ای گرینلند در سال ۲۰۲۶، سایر اولویت‌های ایالات متحده را به خطر می‌اندازد. مالیات تجاری بر انگلیس می‌تواند توافقی را که ترامپ سال گذشته منعقد کرد، برهم بزند. بر اساس این توافق، لندن در ازای کاهش تعرفه‌های واردات دارو از انگلیس توسط واشنگتن، پول بیشتری برای داروها پرداخت خواهد کرد. بنابراین، اینکه چرا ترامپ می‌خواهد با تحمیل قیمت‌های بالاتر به رأی‌دهندگانی که نگران توانایی مالی خود هستند، وارد انتخابات میان‌دوره‌ای شود، یک راز است.

هیچ‌کس نباید شوکی را که پروژه ترامپ برای گرینلند در میان متحدانش ایجاد می‌کند، دست‌کم بگیرد. او در کنار تعرفه‌هایش و گرایشش به سمت روسیه علیه اوکراین، اروپای غربی را به گونه‌ای منزوی می‌کند که جبران آن دشوار خواهد بود. درست است که اگر ترامپ واقعاً بخواهد بر سر این جزیره وارد جنگ شود، اروپا ممکن است در موقعیتی نباشد که مقاومت کند اما دیگر باید با ناتو خداحافظی کرد.

وال استریت ژورنال تصریح کرد: طنز غم‌انگیز این است که چین و روسیه ممکن است بزرگ‌ترین برندگان باشند، هرچند که ترامپ ضرورت الحاق گرینلند را به نام بازداشتن هر دو کشور توجیه می‌کند. نخست‌وزیر کانادا هفته گذشته در برابر «شی جین‌پینگ» رئیس جمهور چین تعظیم کرد و نخست‌وزیر انگلیس این ماه به پکن می‌رود. اتحادیه اروپا و کشورهای آمریکای جنوبی هم یک پیمان تجارت آزاد بزرگ منعقد کرده‌اند.

اما ترامپ چه به این باور داشته باشد چه نه، ایالات متحده به دوستانی در جهان نیاز دارد. به نظر می‌رسد او فکر می‌کند که اگر گرینلند را تصرف کند، تاریخ او را به عنوان «توماس جفرسون» دیگر (خریداری لوئیزیانا) یا «ویلیام سیوارد» (تصرف آلاسکا) به یاد خواهد آورد. هزینه این وابستگی او به منافع ایالات متحده بیشتر از آن چیزی خواهد بود که او تصور می‌کند.

انتهای پیام