به گزارش ایسنا، علی دارابی اظهار کرد: سیراف با پیشینهای درخشان از دوره ساسانی، نقش کلیدی در پیوند ایران با اقیانوس هند و شبکه تجارت جهانی داشته و امروز نیز بهعنوان نماد شکوه تجارت دریایی ایرانیان، شایستگی ثبت در فهرست میراث جهانی را داراست.
به گفته قائم مقام وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، پرونده سیراف هفتم بهمنماه ۱۴۰۴ بهطور رسمی برای بررسی و ثبت در فهرست میراث جهانی یونسکو ارسال شد.
او با تشریح دلایل انتخاب بندر سیراف بهعنوان نامزد ثبتجهانی، گفت: سیراف از دوره ساسانی به عنوان یکی از بزرگترین و مهمترین بنادر تجاری ایران شناخته میشود، بندری که نقش محوری در اتصال ایران به اقیانوس هند و آبهای آزاد ایفا کرده و در شبکه تجارت بینالمللی جهان باستان جایگاهی ممتاز داشته است. این بندر، نهتنها یک موقعیت جغرافیایی، بلکه نمادی از قدرت اقتصادی، دریانوردی و تعاملات فرامنطقهای ایران است.
معاون میراث فرهنگی کشور با اشاره به مولفههای منحصربهفرد کالبدی و معماری سیراف اظهار کرد: وجود بیش از پنج هزار فضای دستکند در مجموعه تاریخی سیراف، یکی از شاخصترین ویژگیهای این محوطه کمنظیر است. افزون بر آن، مسجد جامع سیراف که به قرن نخست دوران اسلامی بازمیگردد، با معماری خاص و ویژگیهای منحصربهفرد خود، جایگاه ویژهای در مطالعات تاریخ معماری اسلامی دارد.
دارابی ادامه داد: معماری پلکانی سیراف که متناسب با توپوگرافی طبیعی منطقه شکل گرفته، جلوهای بدیع از سازگاری انسان با محیط طبیعی را به نمایش میگذارد. همچنین، وجود بیش از ۱۵۰ حلقه چاه آب فعال که پس از قرنها همچنان آبدهی دارند، نشاندهنده دانش پیشرفته مهندسی آب و مدیریت منابع در این بندر تاریخی است.
او با تاکید بر فرآیند کارشناسی و تصمیمگیری در نهادهای تخصصی گفت: مجموعه این ویژگیهای تاریخی، فرهنگی، معماری و فنی موجب شد تا در شورای سیاستگذاری ثبتجهانی میراث فرهنگی، بندر تاریخی سیراف بهعنوان یکی از گزینههای واجد ارزش برجسته جهانی انتخاب و برای ثبت در فهرست میراث جهانی یونسکو معرفی شود.
معاون میراث فرهنگی گفت: امیدوارم برنامهها و اقدامات پیشبینیشده برای صیانت، مدیریت و معرفی شایسته بندر سیراف با دقت و جدیت دنبال شود و در آیندهای نزدیک، شاهد ثبتجهانی این بندر تاریخی در فهرست میراث جهانی یونسکو باشیم.
انتهای پیام
نظرات