به گزارش ایسنا، دکتر دنا فیروزآبادی - متخصص داروسازی بالینی و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، مهم‌ترین چالش‌های درمان با وارفارین، را تداخل با آنتی‌بیوتیک‌ ها عنوان کرد و گفت: برخی آنتی‌بیوتیک‌های رایج مانند مترونیدازول، کوتریموکسازول، سیپروفلوکساسین و کلاریترومایسین می‌توانند با مهار متابولیسم کبدی وارفارین یا تغییر فلور طبیعی روده، اثر ضدانعقادی آن را افزایش دهند.

 وی تصریح کرد: در نتیجه، سطح دارو در خون بالا رفته و شاخص INR افزایش می‌یابد که این وضعیت خطر خونریزی‌های داخلی، خونریزی گوارشی، کبودی‌های وسیع پوستی و حتی خونریزی مغزی را به‌دنبال دارد.

 این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، خطر تداخل دارویی وارفارین با آنتی بیوتیک ها را در سالمندان حائز اهمیت دانست و گفت: این موضوع در سالمندان اهمیت بیشتری دارد، چراکه عملکرد دو ارگان دخیل در دفع دارو، شامل کبد و کلیه، در این سنین کاهش یافته و هم‌زمانی مصرف چند دارو، احتمال بروز تداخلات را افزایش می‌دهد.

مصرف خودسرانه آنتی بیوتیک در سالمندان

فیروزآبادی ادامه داد: در بسیاری از موارد، بیمار بدون اطلاع از این خطر، برای عفونت‌های ساده تنفسی یا ادراری آنتی‌بیوتیک دریافت می‌کند و چند روز بعد با علائمی مانند ضعف، سرگیجه، خونریزی لثه، خون در ادرار یا مدفوع و یا افت ناگهانی هموگلوبین به مراکز درمانی مراجعه می‌کند.

 به گفته وی، علاوه بر آنتی‌بیوتیک‌ها، برخی مسکن‌های ضدالتهاب مانند ایبوپروفن و دیکلوفناک نیز با افزایش خطر خونریزی گوارشی، مصرف هم‌زمان با وارفارین را پرخطر می‌کند. مکمل‌های گیاهی مانند سیر، زنجبیل، جینکو و فرآورده‌های حاوی ویتامین K نیز می‌توانند اثر دارو را تشدید یا تضعیف کنند و کنترل درمان را دشوار سازند.

اگر وارفارین مصرف میکنید با پزشک متخصص مشورت کنید

این متخصص داروسازی بالینی افزود: بیماران مصرف‌کننده وارفارین باید پیش از شروع هر داروی جدید، حتی داروهای بدون نسخه، آنتی‌بیوتیک‌ها یا مکمل‌های گیاهی، حتما با داروساز یا پزشک مشورت کنند؛ همچنین انجام منظم آزمایش INR و گزارش هرگونه علامت غیرعادی خونریزی از ارکان اصلی ایمنی درمان است.

بنابر اعلام وزارت بهداشت، فیروزآبادی در پایان یادآورشد: افزایش آگاهی خانواده‌ها درباره این تداخلات می‌تواند از بسیاری از بستری‌های غیرضروری در بیمارستان و عوارض شدید پیشگیری کند؛ چرا که در درمان با وارفارین، پیشگیری و آموزش، مهم‌تر از درمان عارضه است.

انتهای پیام