به گزارش ایسنا، نیویورک‌تایمز در مقاله‌ای تصریح می‌کند که اقدامات و لفاظی‌های اخیر «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور آمریکا، تضعیف روابط فراآتلانتیکی را تشدید و اروپا را وادار کرده تا وابستگی دیرینه اروپا به ایالات متحده را مورد بازنگری قرار دهد.

این روزنامه آمریکایی در این مطلب می‌نویسد که تهدیدهای اقتصادی ترامپ، تحقیر سیاستمداران اروپایی و تمرکز وسواس‌گونه او بر تصاحب گرینلند، نگرانی برجسته‌ای را در میان مقام‌های اروپایی درباره «خودمختاری راهبردی» برانگیخته است.

نشست اضطراری اروپا

نیویورک‌تایمز می‌افزاید که این نگرانی‌ها در کانون یک نشست اضطراری در بروکسل قرار داشت؛ جایی که رهبران کشورهای مختلف اروپایی گرد هم آمدند تا درباره نحوه مواجهه با تحول روابط با واشنگتن گفت‌وگو کنند. در این نشست که بحث‌ها در آن تا ساعات اولیه بامداد ادامه یافت، پرسشی بر این محور بود که اروپا چگونه باید خود را با آمریکایی که از نگاه بسیاری «غیرقابل اتکا» شده است، تطبیق دهد.

مقاله تصریح می‌کند که رهبران اروپایی رویکردهای متفاوتی برای مواجهه با ترامپ پیشنهاد دادند. «جورجیا ملونی» نخست‌وزیر ایتالیا که از نظر ایدئولوژیک در برخی موضوعات به ترامپ نزدیک توصیف شده، بر تداوم گفت‌وگو با رئیس‌جمهور آمریکا تأکید کرد. در مقابل، «فردریش مرتز» صدراعظم آلمان خواستار کاهش فوری مقررات تجاری در سراسر اروپا برای تقویت رشد اقتصادی و کاهش وابستگی به اقتصاد آمریکا شد. «امانوئل ماکرون» رئیس‌جمهور فرانسه نیز موضعی قاطع‌تر اتخاذ کرد و گفت اروپا برای جلب احترام ترامپ باید آمادگی واکنش متقابل به تهدیدهای او را نشان دهد.

نقشه راه اروپا؛ از خونسردی تا کاهش وابستگی

به‌گزارش نیویورک‌تایمز، با وجود این اختلاف دیدگاه‌ها، در نهایت نوعی راهبرد کلی از دل گفت‌وگوها شکل گرفت. به‌گفته مقام‌هایی که در جریان نشست قرار داشتند، رهبران اروپایی بر سر «نقشه راهی» توافق کردند که شامل حفظ خونسردی در برابر تحریک‌های ترامپ، اعلام آمادگی برای واکنش تعرفه‌ای در صورت لزوم و تلاش‌های پشت‌پرده برای کاهش وابستگی نظامی و اقتصادی اروپا به ایالات متحده است. رسانه آمریکایی تأکید می‌کند که این رویکرد هنوز عمدتاً مفهومی است و به اقدامات عملی قاطع منجر نشده است.

رهبران اروپا می‌کوشند میان دلجویی کوتاه‌مدت از واشنگتن و تغییرات ساختاری بلندمدت توازن برقرار کنند. در کوتاه‌مدت، آن‌ها درباره تقویت امنیت قطب شمال گفت‌وگو می‌کنند؛ اقدامی که تا حدی با هدف پاسخ به نگرانی‌های آمریکا و کاهش تنش‌های مرتبط با گرینلند انجام می‌شود. در بلندمدت، تمرکز بر تنوع‌بخشی به روابط تجاری، تقویت توان نظامی اروپا و کاهش وابستگی به فناوری‌های آمریکایی است.

موانع ساختاری

با این حال، نیویورک‌تایمز خاطرنشان می‌کند که اروپا با موانع جدی برای دستیابی به خودمختاری واقعی مواجه است. از جمله نبود یک نظام مالی و بانکی یکپارچه و کارآمد برای تأمین مالی پروژه‌های بزرگ، کندی فرآیندهای تصمیم‌گیری و اختلافات سیاسی درباره نحوه اجرای اصلاحات بلندمدت. در این چارچوب، نخست‌وزیر بلژیک گفته است رویدادهای اخیر نشان داده اتحادیه اروپا اغلب تحت تأثیر امواجی حرکت می‌کند که دیگران ایجاد می‌کنند و از تکیه بر نقاط قوت خود بازمانده است.

در این گزارش به یک سند سیاستی مشترک دولت‌های آلمان و ایتالیا اشاره شده که هم بیانگر جاه‌طلبی اروپا برای افزایش استقلال راهبردی است و هم دشواری‌های تحقق آن را نشان می‌دهد. این سند خواستار کاهش مقررات، افزایش سرمایه‌گذاری و پیشبرد طرح‌های دیرینه‌ای چون ایجاد بازار سرمایه واحد اروپایی و بورس فرااروپایی شده و بر ضرورت سرعت و تمرکز بیشتر در تنوع‌بخشی به روابط بین‌المللی تأکید دارد.

حوزه تجارت یکی از معدود زمینه‌هایی است که اروپا در آن گام‌های ملموس‌تری برداشته است. رهبران اروپایی اخیراً از دستیابی به توافق تجاری با هند، به‌عنوان سریع‌ترین اقتصاد بزرگ در جهان در حال رشد خبر داده‌اند؛ اقدامی که بخشی از تلاش گسترده‌تر برای تضمین زنجیره‌های تأمین و گشودن بازارهایی فراتر از آمریکا ارزیابی می‌شود.

تهدیدهای ترامپ درباره گرینلند، بحث‌ها درباره استقلال نظامی اروپا را نیز تشدید کرده است. «مته فردریکسن» نخست‌وزیر دانمارک خواستار آن شده که اروپا تا سال ۲۰۳۰ توان دفاع کامل از خود را به‌دست آورد، در حالی که مقام‌های دفاعی آلمان افق ۲۰۲۹ را مطرح کرده‌اند. بر اساس این گزارش، اتحادیه اروپا نیز با فراهم کردن دسترسی برخی کشورهای عضو به وام‌های چندمیلیاردی برای بهبود زیرساخت‌های نظامی، در این مسیر گام‌هایی برداشته است.

رسانه آمریکایی همچنین از بررسی همکاری‌های نزدیک‌تر در قطب شمال ذیل ابتکارهای ناتو، از جمله طرحی موسوم به «نگهبان قطب شمال»، خبر می‌دهد؛ طرحی که بر مأموریت‌های شناسایی و نظارت با تمرکز بر روسیه و چین استوار است. با این حال، مقاله تصریح می‌کند این برنامه‌ها هنوز در مراحل ابتدایی و عمدتاً مفهومی قرار دارند و اختلاف نظر میان اعضای ناتو می‌تواند مانعی جدی باشد.

در نهایت، مقاله نتیجه می‌گیرد که با وجود افزایش صراحت رهبران اروپایی در طرح ضرورت کاهش وابستگی به ایالات متحده، تلاش‌های آنان همچنان با ضعف‌های ساختاری، شکاف‌های سیاسی و عدم قطعیت درباره گام‌های بعدی ترامپ محدود شده است. نیویورک‌تایمز می‌نویسد صبر، احتیاط و تغییرات تدریجی همچنان ویژگی اصلی رویکرد اروپا است، حتی در شرایطی که پایه‌های اتحاد آمریکا و اروپا بیش از هر زمان دیگری به‌طور علنی مورد تردید قرار گرفته است.

انتهای پیام