به گزارش ایسنا، این برنده جایزه Brain، که به دلیل پیشگامی در روش‌های تصویربرداری مغز شناخته می‌شود، به آزمایشگاه شنژن بی (Shenzhen Bay) چین پیوست.

به نقل از ساوث‌چاینا مورنینگ پست، این مؤسسه خبر پیوستن این دانشمند برجسته را در روز ۲۹ ژانویه اعلام کرد. کنرت یکی از چهره‌های برجسته در علوم اعصاب است که مطالعات او به تحول در فهم نحوه پردازش اطلاعات توسط مغز کمک کرده است. تحقیقات او بر مکانیسم‌های بنیادی یادگیری و حافظه تمرکز دارد و از ترکیبی از روش‌های الکتروفیزیولوژی، تصویربرداری و سلولی استفاده می‌کند.

کنرت روش ثبت پچ ‌کِلَمپ (patch clamp) در برش مغزی در شرایط آزمایشگاهی را پیشگامانه توسعه داد که روشی است که به ستون فقرات علوم اعصاب مدرن تبدیل شده است و به اکتشافات‌ بنیادی در انتقال سیناپسی و پلاستیسیتی منجر شد.

در این روش از یک میکروالکترود شیشه‌ای برای ایجاد مهر و موم روی سطح یک سلول مغزی استفاده می‌شود تا برق از آن نشت نکند و به دانشمندان اجازه دهد جریان‌های الکتریکی عبوری از یک «درگاه» در غشای سلول را اندازه‌گیری کنند.

در سال ۱۹۸۹، کنرت همراه با برت ساخمان، فرانسیس ادواردز و تومویوکی تاکاهاشی به تبدیل این روش از یک مفهوم به یک روش استاندارد کمک کرد. آن‌ها کاربرد آن را از سلول‌های منفرد به نورون‌هایی که هنوز در برش‌های بافت مغزی به هم متصل بودند، گسترش دادند. این پیشرفت پایه‌گذار الکتروفیزیولوژی مدرن برش مغز شد.

در سال ۲۰۰۳، او و گروهش یک روش تصویربرداری معرفی کردند که برای اولین بار به دانشمندان امکان داد شبکه‌های کامل سلول‌های مغزی را در حال فعالیت مشاهده کنند و هر سلول منفرد را به طور همزمان ببینند. این روش اکنون به طور گسترده‌ای برای مطالعه چگونگی کنترل رفتار توسط مغز استفاده می‌شود.

در سال ۲۰۱۰، این گروه، فناوری خود را حتی فراتر برد و مشاهده کردند که یک موش زنده چگونه اطلاعات بصری را در سطح سیناپس‌های فردی پردازش می‌کند. آن‌ها این کار را با ترکیب روش قدرتمند تصویربرداری لیزری موسوم به میکروسکوپی دو فوتونی با روش ثبت الکتریکی اصلی خود انجام دادند. این اجازه را می‌داد تا فعالیت دندریت‌های فردی سلول که شاخه‌های خوشه‌ای مانندی هستند که سیگنال‌های ورودی را دریافت می‌کنند، اندازه‌گیری شود.

کنرت جوایز متعددی دریافت کرده است، از جمله کرسی استادی ارشد بنیاد Hertie در دانشگاه فنی مونیخ (TUM)، جایزه پژوهشی ماکس پلانک و جایزه گوتفرید ویلهلم لایبنیتز.

در سال ۲۰۱۵، او جایزه Brain را که اغلب «نوبل علوم اعصاب» نامیده می‌شود برای اختراع، بهبود و استفاده از میکروسکوپی دو فوتونی برای ارائه تصاویر دقیق و پویا از سلول‌های عصبی، دندریت‌ها و فعالیت سیناپسی دریافت کرد. کار او پژوهش در زمینه رشد مغز، پلاستیسیتی و مدارهای عملکردی را متحول کرد.

کنرت در سال ۱۹۵۳ متولد شد، از سال ۱۹۷۵ تحصیل در رشته پزشکی را در دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ (LMU) آغاز کرد. او دکترای خود را از مؤسسه ماکس پلانک در مونیخ در سال ۱۹۸۳ دریافت کرد.

او استاد تمام و مدیر مؤسسه فیزیولوژی در دانشگاه زارلند شد. او بعدا نقش‌های مشابهی را در هر دو دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ بر عهده داشت.

او عضو آکادمی ملی علوم آلمان لئوپلدینا، آکادمی اروپا و آکادمی علوم باواریا است.

شنژن بی یک آزمایشگاه در شنژن، استان جنوبی گوانگ‌دونگ در چین است که بر زیست پزشکی و بیوانفورماتیک تمرکز دارد. توانمندی‌های تحقیقاتی آن به سرعت در حال گسترش است.

انتهای پیام