فرزند مرحوم امام‌جمارانی در گفت‌وگو با ایسنا، با تایید خبر در گذشت این عالم دینی اظهار کرد: مرحوم جمارانی به دلیل عارضه ریوی درگذشت و جزئیات مراسم این مرحوم تا ساعاتی دیگر اعلام می‌شود.

امام‌جمارانی سال ۱۳۱۴ در جماران تهران متولد شد. تحصیلات مقدماتی را نزد پدر خود فرا گرفت. وی از سال ۱۳۲۹ تا ۱۳۴۳ در حوزه علمیه قم به تحصیل علوم دینی پرداخت و پس از یک سال حضور در درس خارج، به تهران بازگشت.

او در سال‌های مبارزه، از حامیان و همراهان نهضت به رهبری روح‌الله خمینی بود و در این مسیر با جمع‌آوری و ارسال وجوهات شرعی، نقش فعالی در پشتیبانی از جریان مبارزات ایفا کرد. امام‌جمارانی همچنین در کنار جمعی از علما و روحانیون مبارز تهران، در تحرکات و فعالیت‌های مرتبط با نهضت حضور داشت و در سال ۱۳۵۶ به همراه تعدادی از روحانیون به دیدار مبارزان تبعیدی رفت.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی، وی خانه خود و بستگانش در جماران را برای اسکان امام خمینی در اختیار ایشان قرار داد؛ اقدامی که موجب شد جماران به یکی از مهم‌ترین کانون‌های تصمیم‌گیری سال‌های نخست انقلاب تبدیل شود.

***

سیدمهدی امام جمارانی از چهره‌های تأثیرگذار در دوره جمهوری اسلامی است که به واسطه عضویت در مجمع روحانیون مبارز، ارتباط نزدیک با بیت امام خمینی (ره) و رویکرد اعتدالی خود، در بسیاری از تحولات سیاسی نقش داشت.

فعالیت‌های مهم ایشان:

عضویت در تشکل‌های مذهبی-سیاسی: ابتدا عضو جامعه روحانیت مبارز بود و پس از انقلاب، به دلیل نزدیکی فکری به خط امام، به همراه افرادی مانند کروبی و خوئینی‌ها از آن جدا شد و با تأیید امام خمینی، مجمع روحانیون مبارز را تأسیس کرد.

مسئولیت سازمان حج و اوقاف: در سال ۱۳۵۹ به نمایندگی از سوی امام خمینی در شورای مرکزی سازمان اوقاف منصوب شد. در سال ۱۳۶۳ نیز با ادغام سازمان حج و اوقاف، با حکم امام به عنوان نماینده ایشان و رئیس سازمان حج و اوقاف و امور خیریه منصوب گردید.

مشاور رئیس‌جمهور: پس از کناره‌گیری از سازمان اوقاف، در سال ۱۳۷۶ توسط سید محمد خاتمی به عنوان مشاور امور روحانیون ریاست جمهوری منصوب شد و در این مسئولیت خدمات ارزنده‌ای ارائه داد.

واگذاری منزل به امام خمینی (ره): مهمترین واقعه زندگی ایشان، واگذاری منزل شخصی خود در جماران به امام خمینی بود. پس از ترخیص امام از بیمارستان، به همراه سید احمد خمینی به دنبال منزل مناسب می‌گشتند تا اینکه به پیشنهاد موسوی خوئینی‌ها، تصمیم گرفته شد منزل شخصی ایشان به امام واگذار شود و امام تا پایان عمر در آن منزل ساکن بودند.
 

انتهای پیام