در دعای روز بیست‌ویکم ماه مبارک رمضان آمده است: 

بِسمِ ‌ِاللّهِ الرَّحمنِ الرِّحیم

اَللَّهُمَّ اجْعَلْ لِی فِیهِ إِلَی مَرْضَاتِکَ دَلِیلا 
خدایا! در این ماه برای من به سوی خشنودی‌ات دلیلی قرار بده
وَ لا تَجْعَلْ لِلشَّیْطَانِ فِیهِ عَلَیَّ  سَبِیلا 
و برای شیطان راهی به سوی من قرار مده
وَ اجْعَلِ الْجَنَّةَ لِی مَنْزِلاً وَ مَقِیلا 
و بهشت را منزل و آسایشگاهم قرار ده
یَا قَاضِیَ حَوَائِجِ الطَّالِبِین
ای برآورنده حاجاتِ خواهندگان

دلیل: در لغت، به معنای چیزی است که از چیز دیگر خبر می‌دهد و آن دیگر را نمایان می‌سازد، خواه لفظ باشد یا غیر لفظ، همچنین به معنای راهنما و مرشد و چیزی آمده است که موجب ارشاد و وسیله استدلال باشد. در اصطلاح، به معنی چیزی است که از علمِ به آن، علم به چیز دیگر لازم آید و عقل به وسیله آن، نسبت به صحت چیزی که مورد شک واقع ‌شده است به تصدیق یقینی برسد؛ بنابراین از جنس علم و آگاهی است و توسط آن، با چیز دیگر آشنا می‌شویم و از آن شناخت حاصل می‌کنیم؛ مانند دلالت لفظ بر معنا.

منزل: خانه؛ در مقابلِ سرا. همان Home در مقابل House. جایی که به آن احساس تعلق‌خاطر داریم و محلی است برای فرود آوردن همه جسم و روح و احساسمان در آن.

مقیلا: استراحتگاه، با کلمه قیلوله (استراحت در نیمروز) از یک خانواده‌اند.

امروز، در این بیست‌ویکمین روز از ماه مبارک رمضان و در روز شهادت امیر مؤمنان، علی(ع)، از خداوند می‌خواهیم که به سوی خشنودی خود، برای ما راهنما و مرشدی قرار دهد و راه شیطان را بر ما ببندد و منزل و محل استراحت ما را در بهشت قرار دهد و او را به نام برآورنده نیازهای خواهندگان می‌خوانیم.
در فراز اول این دعا، دلیل و راهنمایی‌ای درخواست می‌شود که ما را با خشنودی او آشنا کند؛ راهنمایی از جنس علم و آگاهی؛ خواه لفظ باشد یا غیر لفظ؛ چیزی یا کسی که ما را نسبت به مرضات او به تصدیق یقینی برساند؛ دلالتی غیرقابل‌انکار از رضایت خداوند؛ دلالتی که نشان‌مان دهد این رضایت جلب‌شدنی است؛ دلالتی که ...

این دلالت چیست و کجاست؟ آیا از علی(ع)، فرزند ابوطالب و برادر محمد(ص)، دلیل بهتری می‌شناسید؟ از جنس علم و آگاهی نیست؟ که هست؛ که پیامبر(ص) او را چنین معرفی کرده است: «اَنَا مَدِینَةُ الْعِلْمِ وَ عَلِیٌّ بَابُهَا». شأن نزول آیه «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ» (بقره/۲۰۷) نیست؟ که به تأیید همه مسلمانان، هست؛ و همه ما مسلمانان و مسلمان‌زادگان! «شب فراش» را که او در بستر پیامبر خوابید به یاد می‌آوریم و بر آن گواهی می‌دهیم. آیا تصور که نه، همان شنیدن نامش، اشک تصدیق از چشمان خیس‌شده عقلِ هر کس که وصفش را می‌شنود، سرازیر نمی‌کند؟ و در طول تاریخ نکرده است؟ که کرده است و می‌کند. آیا او در غیر مقام ثبوت است در دل‌ها و جان‌های پاک همه ما انسان‌ها در همه دوره‌ها و در هرجایی که یادش شده است؟ و گذاشته‌اند که یادش بشود؟ که هست، که هست ...

آری! به دنبال دلیل برای مرضات خداوند بودیم و در معنای لغات و اصطلاحات در پی آن می‌گشتیم؛ اینک این دلیل! رو