مجتبی منصوری در گفت‌وگو با ایسنا، اظهار کرد: در سال‌های اخیر، بحث بر سر کارایی و مزایای نظام‌های دفاعی متمرکز نسبت به مدل‌های غیرمتمرکز، جایگاه ویژه‌ای پیدا کرده است. تحلیلگران می‌پرسند که آیا ساختارهای «سیستم مرکزی» همچنان می‌توانند در مواجهه با تهدیدات پیچیده جهانی باقی بمانند؟ یا همانطور که گزارش‌ها نشان می‌دهند، سیستم‌های غیرمتمرکز توانایی بالاتری برای پایداری، امنیت و خلاقیت دارند.

وی با اشاره به مزایای نظام‌های غیر متمرکز، تصریح کرد: از مزایای نظام‌های غیرمتمرکز، می‌توان به چندین نکته اشاره کرد؛ اولین ویژگی این نظام، پایداری در برابر ضربه است طوری که هر نود(یک واحد یا سازمان مستقل) به‌صورت جداگانه عمل می‌کند، بنابراین از بین رفتن یک نود تأثیر مستقیمی بر کل شبکه ندارد. 

او ادامه داد: سیستم‌های غیر متمرکز امنیت بالاتر نسبت به سیستم متمرکز دارند طوری که تقسیم وظایف و اطلاعات باعث می‌شود که نفوذگر بتواند فقط به بخش‌های محدودی دست یابد، نه کل سیستم و خروجی مستقل هر نود در شرایط بحرانی، هر نود را قادر می‌سازد که  به‌صورت خودکفایت تصمیم بگیرد و عملیات لازم را اجرا کند و هزینه تخریب بالا برای حریف در سیستم غیر متمرکز مزیت عالی برای سیستم‌های نظامی محسوب می‌شود؛ برای مثال اگر یک ساختار شهری به هزاران نود تقسیم شود، دشمن باید برای از بین بردن هر کدام، زمان و منابع زیادی صرف کند؛ این امر باعث می‌شود هزینهٔ عملیاتی برای حملات مستقیم افزایش یابد.

این کارشناس در رابطه با دکترین دفاعی ایران، عنوان کرد: در دهه‌های اخیر، دکترین دفاعی ایران به‌طور واضحی بر روی مدل غیر متمرکز متمایل شده و توسعه یافته است. این ساختار باعث می‌شود که هر بخش از نیروهای هوایی، زمینی یا دریایی بتوانند به‌صورت مستقل عمل کنند؛ حتی اگر بخشی آسیب ببیند، سایر بخش‌ها بدون تأثیر شدید ادامه فعالیت خود را دارند.

منصوری ادامه داد: در طرف مقابل ایالات متحده آمریکا بر خلاف ایران، بسیاری از سلاح‌ها و زیرساخت‌های دفاعی خود را بر پایهٔ سیستم متمرکز طراحی کرده است. در نتیجه، آسیب‌پذیری به دلیل تمرکز قدرت در نودهای کلیدی می‌تواند باعث کاهش سرعت واکنش و کارایی شبکه شود.

او  در ادامه به مقایسه سیستم‌های غیر متمرکز و سیستم‌های متمرکز پرداخت و توضیح داد: اگر چه هر دو مدل مزایا و معایب خاص خود را دارند، اما تجربیات عملی نشان داده‌اند که سیستم‌های غیرمتمرکز، به‌ویژه در زمینهٔ دفاع استراتژیک، می‌توانند برتری قابل توجهی ارائه دهند.

منصوری تصریح کرد: این موضوع احتمالاً باعث خواهد شد که کشورهای دیگر نیز به تدریج به سمت مدل‌های تقسیم‌بندی و مستقل‌تر حرکت کنند، چرا که چنین ساختارهایی مزایای امنیتی، خلاقیت و پایداری بیشتری را در برابر تهدیدات جدید فراهم می‌آورند.

وی ادامه داد: به طور خلاصه، نظام‌های دفاعی غیرمتمرکز با ویژگی‌هایی چون استقلال نودها، مقاومت بالا و هزینه  تخریب بیشتر، جایگاه برجسته‌ای در مقایسه با مدل‌های متمرکز دارند.

منصوری با اشاره به تجربه ایران در این زمینه، گفت: چنین ساختارهایی قادر به تقویت قدرت دفاعی و استراتژیک کشور هستند؛ در حالی‌که کشورهای دیگر نیز در آینده نزدیک ممکن است از مزایای این الگو بهره‌مند شوند.

انتهای پیام