محمدصالح نقره کار در گفت وگو با ایسنا در خصوص لزوم حفظ تمامیت ارضی ایران در برابر تهاجم خارجی گفت: تبار فرهنگی و هویت تاریخی ایرانیان چنان ارزنده و سترگ و ریشه دار است که در کوران حوادث و کارزار ابتلائات به پدیداری یک قدرت خلق ارزش بی بدیل برای حفظ کیان سرزمینی و پیوستگی جمعیتی در قالب ملت ایران ختم می شود.
وی افزود: تمدن ایرانی و پیشینه شش هزار ساله اندیشگی و سرزمینی ما اکنون در تقابل با فرهنگی بی هویت و سوداگر قرار گرفته است. در جهان امروز که عده ای بی ریشه خود را ابر قدرت و کدخدا می دانند و با چهار تا اسباب بازی مدرن ادعای تکنولوژی و دانش روز دارند، شاهد سقوط ارزش های انسانی توسط باندی تبهکار در مغرب زمین هستیم که تعفن مبانی نظری و خود برتربینی بی بنیان انها زمینه یک جنگ متجاوزانه و تهی از ارزش های بشری را فراهم کرده است.
این وکیل دادگستری گفت: دروغ های عملی و نظری جریان غرب گرا از حقوق بشر و بین الملل و سازمان های جهانی و آژانس انرژی اتمی و هنجارهای بی خاصیت تحت لعاب تمدن بازتاب تفوق قانون جنگل بر قانونی اخلاق مدار عدالت بنیان است. قواعدی که غرب برای اجرا نشدن و به بازی گرفتن خلق کرده تا تعرض خود را سفید شویی کند و برده داری مطلوب خود را در قالب مداخله حقوق بشردوستانه مشروعیت بخشی نماید. بارتاب حکمت نظری و عملی ایرانی است که حقارت دشمن در برابر ایرانیان را رقم می زند.
وی تاکید کرد: جنگ کنونی تقابل بی ریشه ها و با اصالت هاست. ایران فرهنگی بیگانه پذیر نیست و قدر مواهب و مزایای فرهنگی خود را بازشناخته و در برابر جنگ تحمیلی متجاوزین غربی و عبری و عربی تشخص خود را بمثابه عنصر خلق ارزش قدرت ملی ادارک بهنگام می کنند. به قول سعید نفیسی ایران و ایرانشهر یک واحد بزرگ ملی است که در اطوار گونه گون خم شده اما همیشه قد بر افراشته است و هویت خود را در کوران شداید هم بازیابی کرده است. امروز این خصلت ریشه در روحیه تاب آورانه ایرانیان دارد و این اسم رمز اثربخشی است که دلالت دارد «ایرانی شکست ندارد».
نقره کار ادامه داد: ارتش متوهم هالیودی امریکا و آن رییس جمهور بی آبروی امریکا و باند تبهکار پیمانکار کثیف غرب در برابر یک فرهنگ معنوی و منظومه معرفتی قرار گرفته اند که اقتدار انسجام ازادی استقلال و اعتلای ایران را با هیچ آرمانی طاق نمی زنند.
این حقوقدان تصریح کرد: برای کشوری که تاریخ ندارد تخریب ۱۳۴ بنای تاریخی طی ۳۰ روز نخست جنگ رمضان ادراک پذیر نیست و شگفت آور فارسی زبانانی هستند که یا به دلیل خطای ادراکی - جنگ شناختی یا وطن فروشی عارضی بر آتش جنگ نواخته و کلنگی سازی وطن را بر اصلاح و ترمیم و توسعه ارجح پنداشته و اشقیا را صلحا تعرفه و تفهیم کرده اند. اگر هنوز امیدی بر جبران و بازگشت باشد باید با توجه به این همه خون مظلوم ریخته شده و این همه خسارت ناشی از تجاوز باند اپستین هر کسی که نام ایرانی دارد بازگردد و کنار سراداران و سربازان جان بر کف وطن پای ایران بایستد.
وی افزود: این آزمون وطن پرستی است و ببینید طرف مقابل چگونه عیان تجزیه کشور و یغمای نفت و منابع را پشت بلندگو می گوید و از این واضح تر نمی توان صدای دشمن وطن را شنید مگر کسی خود را به خواب زده باشد که مشی زامبی های امریکایی صهیونی را ملتفت نشود که مصداق نرود میخ آهنین بر سنگ هست. ایرانیان در جنگ تهاجمی مفسر دیار اهورایی و تاب آوری ملی گرایی بودند. هزاران اسطوره و داستان نمی توانست به این وضوح چهره پرداز رشادت ایرانی در برابر متجاوز اجنبی و وطن فروش بی ریشه باشد و از یک طرف تراژدی قدرت پرستی امپریالیسم و از دگر سوی حماسه حفظ وطن و افراشتگی پرچم هموطن.
ادامه داد: ارتش متوهم هالیودی امریکا و آن رییس جمهور بی آبروی امریکا و باند تبهکار پیمانکار کثیف غرب در برابر با بیان اینکه جنگ رمضان منشوری چند ضلعی است که باید از هر کرانه بدان پرداخت تا آزمندی و دنائت دشمن و والایی و بزرگی ایرانیان را دریافت گفت: رفوزه آنهایی هستند که بقول سعدی «به قول خصم ز دوست بشکستی. ببین که از که بریدی و با که پیوستی» و این کارزاری است برای این جنگ تحمیلی که هم باورهای مردم را به واقعیت نزدیک تر کرد و هم مردم ایران دوست و دشمن را با حقیقت میدان و صحنه عمل لمس کردند. کسانی که باور ندارند به فرموده فردوسی پاک زاد که... «برین کشور پاک یزدان پرست؛ مبادا که دشمن بیارد شکست.»
وی تصریح کرد: آن کمک رسان های با چاشنی بمب و اف ۳۵ و آن تسهیل گران بی وطن تجاوز اسراییل جنایت بنیان ترور پیشه و آن بندبازان حقوق بشر نقاب دستشان رو شد و این طرف یک ملت متحد و فداکار و قوای مسلح و مسئولین پای کاری که بسیاری از آنها جان فدای وطن شدند اما نه در سفر و تفریح که در کشاکش میان دفاع از ایران.
نقره کار ادامه داد: جان تیرمان نویسنده کتاب گرامیداشت دموکراسی با تحلیل دروغ سردمداری آزادی و شرافت توسط رهبران امریکا نظیر بوش تحفه نامیمون غرب را شکنجه و جاسوسی و تحمیل زورکی اصول و ارزشهای خویش به نام بشردوستی و به کام سوداگری می انگارد و روایت گزنده سقوط ارزش های انسانی و انحراف اصول اخلاقی و تخریب محیط زیست را توسط امریکا تبیین می کند.
وی ادامه داد: این واقعیت زمانی چهره کریه المنظر خود را به رخ می کشد که نوچه پلیدی چون اسراییل مغز کوچک سردمداران امریکا را به یغما برد و منافع پلید اسراییل متجاوز با امریکای جهانخوار همنشین اشقیا گردد. ببینید در این جنگ پر فاجعه چگونه هیچ حد و مرزی برای قساوت امریکایی صهیونی وجود ندارد و هواپیمای حامل دارو و کمک بشردوستانه تا آب شیرین کن و برق خانه ها و پل و جاده و مدرسه میناب تا ناو آموزشی دنا تا مدرسه و درمانگاه و بیمارستان توسط جانیان و حامیان پلید آنها مورد حمله قرار می گیرد و خانه و کاشانه روی سر مردم خراب می شود و رسانه های تروریستی در لعاب تزویر دموکراسی لاپوشانی و زرورق سازی می کنند. در این هنگامه اما الفت و وحدت و یکپارچگی وطنی- ایرانی است که بانیان ابوغریب و گوانتانامو را رسوا ساخته و حباب نخوت ترامپ و تبارش را ترکانده است.
نقره کار افزود: جنگ های نیمه دوم سده بیستم امریکا از ویتنام و گراندا و پاناما و عراق تا پیشینه قتال نیم میلیونی در فیلیپین جملگی ذات خبیث دشمنان ایران را برملا ساخته و در حالی که به قول بوش پدر خود را الگوی الهام بخش آزادی و دموکراسی تعرفه کردند لکن امپریالیسم خیرخواه هدفی جز بلعیدن در میدان واقع نداشته است و اینجاست که بزرگی ملت مظلوم مقتدر ما عیان می شود که با اتکا به ایمان و وطن دوستی مصداق توصیه قرانی لاخوف علیهم و لاهم یحزنون چونان کوه دماوند ستبر و ریشه دار و محکم ایستاده اند و عزت و استقلال خود را در سایه وحدت وهمدلی مشق می کنند.
نقره کار گفت: امید که این همدلی ایرانی اسباب پیروزی در جنگ و توسعه و تحول پساجنگ در جهت پیشرفت و ازادی و رواداری و مردم سالاری و تکثر گرایی باشد و خطاهای گذشته بمثابه عبرت جبران و بیشترین مودت در ایران حول امر ملی و ابر روایت «برای ایران» شکل بگیرد. این سرمایه اجتماعی قدر دانستنی و مغتنم است و بادا که مبنایی برای رفع نابرابری ها و عدالت اجتماعی و فقرزدایی و حکمرانی شایسته سالار گردد و پس جنگ زمینه ها و مولفه های وحدت حفظ و میانه روی و منافع ملی و خیر جمعی حرف اول را بزند.
وی در پایان گفت: ما ایرانیان با تکیه بر میراث معنوی و ادبی و هیات هویتی خود بر می کشیم کما اینکه داستان اشکبوس و سیاوش در شاهنامه فردوسی نماد ملت ایران در باز پروری ملیت است و دوگانه ای چون افراسیاب که نماد دشمن است بر رستم دستان که نماد ایران است مغلوب می شود و آنچه غلبه پیدا می کند اصالت ایرانی و ملت رشیدی است که دوست را از دشمن بخوبی می شناسد که «گفتت برو دست دستم ببند، نبندد مرا دست، چرخ بلند.»
انتهای پیام
