به گزارش ایسنا به نقل از مدیریت ارتباطات و اطلاع رسانی معاونت امور بین الملل قوه قضائیه و ستاد حقوق بشر، ستاد حقوق بشر جمهوری اسلامی ایران با انتشار بیانیه ای گزارشهای میدانی مستند از ابعاد تازهای از جنایات جنگی نیروهای رژیم صهیونیستی و آمریکا در جریان تجاوز اخیر به ایران را منتشر و اعلام کرد: هدف قرار دادن عمدی دانشآموزان و معلّمان در محیط مدرسه، نه تنها نقض آشکار ماده ۳۸ کنوانسیون حقوق کودک است، بلکه مصداق «قتلعام سازمانیافته» و «وحشتافکنی در جمعیت غیرنظامی» محسوب میشود که با هدف فلج کردن نظام آموزشی و ایجاد رعب و وحشت در میان خانوادههای ایرانی صورت گرفته است.
متن این بیانیه به شرح زیر است:
بسمه تعالی
ستاد حقوق بشر جمهوری اسلامی ایران با اعلام تأسف و انزجار عمیق، گزارشهای میدانی مستند از ابعاد تازهای از جنایات جنگی نیروهای رژیم صهیونیستی و آمریکا در جریان تجاوز اخیر به ایران را منتشر میکند. پیش از این، ستاد حقوق بشر حملات عمدی به سی دانشگاه و مرکز آموزش عالی کشور را که منجر به شهادت پنج(۵) استاد برجسته و بیش از شصت دانشجو(۶۰) و تخریب صد و پنجاه و چهار(۱۵۴) نقطه علمی گردید، محکوم کرده بود. اما اکنون با تکمیل آمارگیری از مناطق مختلف کشور، ابعاد هولناکتری از این فاجعه آشکار شده است: در جریان همین تجاوز، بیش از هشتاد(۸۰) مدرسه، دبیرستان و مرکز آموزشی ابتدایی و متوسطه در استانهای گوناگون هدف حملات هوایی و موشکی قرار گرفتهاند و بر اساس آخرین آمار تأیید شده، مجموعاً ۳۴۴ دانشآموز و معلّم بیگناه به شهادت رسیدهاند. صدها تن دیگر نیز مجروح و دچار آسیبهای مادامالعمر جسمی و روانی شدهاند.
ستاد حقوق بشر با اشاره به اظهارات ژان آرنو، فرستاده ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد در امور خاورمیانه، تأکید میکند که ایشان به صراحت اعلام داشته است: «آنچه قطعی و مسلّم است و از این جنگ در تاریخ دنیا مستند و ثبت خواهد شد، قتلعامی است که در مدرسه میناب اتفاق افتاد.»
این سخنان، گواهی روشن بر ماهیّت فراقانونی و غیرانسانی حملات علیه غیرنظامیان، به ویژه کودکان و نوجوانان ایرانی است.
ستاد حقوق بشر جمهوری اسلامی ایران با قاطعیت اعلام میدارد که حمله به مدارس و دانشگاهها، نقض فاحش حقوق بین الملل بشردوستانه، مصداق بارز جنایت جنگی، و نقض اصول متعّدد حقوق بشر و به طور خاص حقوق کودکان است. این اقدامات در تضاد آشکار با مقررات بنیادین از جمله ماده ۵۲ پروتکل اول الحاقی به کنوانسیونهای چهارگانه ژنو (۱۹۷۷) که حمایت مطلق از تأسیسات غیرنظامی و آموزشی را الزامی میداند، همچنین بند ۲ ماده ۸ اساسنامه رم دیوان بینالمللی کیفری که حمله عمدی به ساختمانهای آموزشی را با احراز سایر شرایط، جنایت جنگی معرفی میکند، و نیز کنوانسیون ۱۹۵۴ لاهه و کنوانسیون حقوق کودک (۱۹۸۹) قرار دارد.
هدف قرار دادن عمدی دانشآموزان و معلّمان در محیط مدرسه، نه تنها نقض آشکار ماده ۳۸ کنوانسیون حقوق کودک است، بلکه مصداق «قتلعام سازما