شامگاه دوشنبه ۳۱ فروردین، از همان ساعات اولیه شب باران نمناکی شروع به باریدن گرفت. موکبها دست به کار میزبانی برای امتی شدند که پنجاه شب به خیابانها آمدند و هر رهگذری را با چای گرم پذیرایی میکردند. میادین اصلی شهر پر از خانوادههایی بود که با چترهای رنگی، پرچمهای سهرنگ ایران و پلاکاردهایی با تصاویر رهبر و شهدا، خیابانها را یکصدا کرده بودند.
شعارهایی که از گلوی تاریخ برمیخاست
ناگهان از میان جمعیت، یک نفر «یا حیدر» گفت و صدها نفر «حیدر حیدر» سر دادند. این شعار مثل موجی در خیابانها پیچید. مردان و زنان از هر قشر و سنی با مشتهای گرهکرده، و پرچمهای به اهتزاز درآمده یکصدا فریاد میزدند: «مرگ بر آمریکا» و در ادامه، صدایی دیگر اوج گرفت، «اسرائیل محو باید گردد» نه باران جلودار این خروش مردمی است و نه سرمای زمستان و حتی بهار.
مازندرانیها این شبها نشان دادند که دیار علویان، هنوز هم همان ولایتمدار همیشگی هستند؛ با قلبی که برای فلسطین میتپد، با دستی که برای رهبر بالا میرود و با شعار «حیدر حیدر» که تا دنیا دنیاست در تاریخ ماندگار خواهد شد.
خروش دختران بهشهری در خونخواهی دانش آموزان میناب
در پنجاه و یکمین شب از اعتراضات سراسری، شهر بهشهر صحنه پیوندی عمیق از خروش دختران و دانشآموزان بود؛ صحنهای که یادآور ایستادگی دانشآموزان میناب در روزهای پیش از آن بود.
امشب دختران بهشهری با مشتهای گرهکرده و فریادهایی که گاه در گلویشان میشکست، شعارهای حماسی را تکرار میکردند و پرچمهای ایران، امام حسین (ع) و امام رضا (ع) را به اهتزاز در میآوردند.
رامسر شهری بیدار در شبهای پیاپی همگرایی
بیش از پنجاه شب است که مردم، با حضوری پرشور و استوار، خیابانها را در تسخیر ایمان و همبستگی خود کردهاند.
هر شب بخشی از مردم در گوشهای از شهرستان گرد هم میآیند، پای در مسیر راهپیمایی مینهند و با صدای واحد اعلام میکنند که مدافع ایران اند.
کیفیت و کمیت تجمعات شهرستان رامسر در قیاس با بسیاری از شهرها، چشمگیرتر است و جنبوجوشی ویژه در فضای این تجمعات مردمی جریان دارد گویی که دریایی از غیرت و همدلی هر شب در خیابانهایش به موج درمیآید.
انتهای پیام
