حمیدرضا محمودی در حاشیه نشست تخصصی بررسی ثبت جهانی روستای گردشگری ریاب که با حضور مسئولان کشوری و استانی برگزار شد، در گفت‌وگو با ایسنا با اعلام خبر پیشرفت قابل توجه روستای تاریخی ریاب در مسیر ثبت جهانی در فهرست میراث ناملموس یونسکو، این روستا را یکی از کهن‌ترین سکونتگاه‌های گلی ایران معرفی و بر پتانسیل بالا و اهمیت تاریخی، فرهنگی و طبیعی آن تأکید کرد.

وی با بیان اینکه روستای ریاب، با کسب بالاترین امتیاز در میان هشت روستای منتخب کشور، شانس بسیاری برای ثبت جهانی دارد و این دستاورد نتیجه تلاش‌ها و فعالیت‌های مستمر برای معرفی ظرفیت‌های ارزشمند این منطقه است، اظهار کرد: ثبت جهانی ریاب، نه تنها افتخار بزرگی برای شهرستان گناباد بلکه گامی مهم در حفظ و معرفی میراث ایرانی است.

محمودی با اشاره به قدمت بیش از هزار ساله ریاب، آن را موزه‌ای زنده از تمدن ایرانی-اسلامی دانست و اظهار کرد: این روستا یکی از قدیمی‌ترین سکونتگاه‌های گلی در ایران به شمار می‌آید.

 وی با اشاره به بافت تاریخی غنی و متنوع روستا که شامل برج‌های دیده‌بانی، آب‌انبارهای بزرگ، عمارت‌ها و آرامگاه‌های تاریخی است، افزود: ریاب یک نمونه قابل ‌افتخار از معماری سازگار با محیط و هوشمندی بومی است که در طول تاریخ، بر اساس فناوری و دانش بومی ساخته شده است.

رئیس اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی گناباد با اشاره به ساختار دفاعی و اجتماعی این روستا، برجسته بودن تکنیک‌های معماری پیشرفته در دیواره‌ها، قلعه‌های تودرتو و برج‌های مستحکم را نشانه‌ای از هوشمندی و مهارت معماران منطقه برشمرد.

وی ادامه داد: تاکنون از پتانسیل عظیم ریاب برای معرفی به دنیا و جذب گردشگر به درستی بهره‌برداری نشده، این باعث شده است که روستا همچنان جایگاه واقعی‌اش را در نقشه گردشگری ایران کسب نکند، در حالی که ارزش‌های آن باید به عنوان یک نماد فرهنگی و تاریخی جهانی شناخته شود.

 محمودی با تأکید بر اینکه باید تلاش کنیم تا ریاب به عنوان الگویی موفق در حوزه گردشگری روستایی و میراث فرهنگی معرفی شود، بر ضرورت تقویت تمام امکانات و زیرساخت‌ها برای ثبت جهانی و توسعه گردشگری منطقه تأکید کرد.

محمودی در تبیین وضعیت تاریخ و میراث این روستا، گفت: ریاب از جمله قدیمی‌ترین سکونتگاه‌های گلی در ایران است که تاریخ مکتوب آن به بیش از هزار سال می‌رسد.

وی با اعلام اینکه این روستا در طول تاریخ همواره نقش مهمی در زندگی فرهنگی و اقتصادی منطقه داشته است، به آثار تاریخی برجسته این روستا که شامل دو برج دیده‌بانی، آب‌انبارهای متعدد، عمارت باغ گلشن و آرامگاه ابومنصور ریابی است اشاره و تصریح کرد: این مکان‌ها به عنوان نشان‌هایی از تاریخ و معماری بومی، معرفی‌ کننده هوشمندی و مهارت نسل‌های گذشته در سازگاری با محیط و بهره‌برداری از منابع طبیعی منطقه محسوب می‌شوند.

محمودی همچنین با اشاره به اقلیم نیمه بیابانی و ویژگی‌های طبیعی ریاب، اظهار کرد: محل قرارگیری این روستا موجب شده تا آب‌وهوای آن تابستان‌های گرم و زمستان‌های سرد باشد. منطقه در حاشیه کویر قرار دارد و به دلیل مجاورت با قنات جهانی قصبه، آب شیرین و گوارا در ساکنین این منطقه تأمین شده است.

وی ادامه داد: مراتع پیرامون و پوشش گیاهی متنوع از جمله گیاهان دارویی مانند گل ختمی، خاکشیر، شاه‌تره و اسطوخودوس، از دیگر جاذبه‌های طبیعی ریاب محسوب می‌شوند که در فصول مختلف سال بر جذابیت منطقه می‌افزایند.

رئیس اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی گناباد در تشریح ساختار معماری و فضای داخلی روستا، گفت: معماری ریاب نشان‌ از هوشمندی در استفاده از مصالح بومی و قرارگیری در شرایط اقلیمی منطقه است.

 وی به ضخامت دیوارهای خانه‌ها و سازه‌های تاریخی اشاره کرد و توضیح داد: این ضخامت، در کنار مصالح مقاوم، باعث شده است که بناها در برابر زلزله‌های شدید مقاوم باقی بمانند و تا امروز هم سالم باقی بمانند.

محمودی با بیان اینکه معابر و جاده‌های روستا شکل‌گیری طبیعی بر اساس حرکت آب و مسیر چشمه‌ها هستند، افزود: توانمندسازی جوامع محلی در حوزه‌های زراعت، دامداری، کشاورزی، صنایع دستی و مدیریت گردشگری، می‌تواند ظرفیت‌های اقتصادی جدیدی ایجاد کند. خوشبختانه مردم ریاب خود به این درک رسیده‌اند که گردشگری مسیری مطمئن برای درآمدزایی و توسعه پایدار است. این اشتیاق بومی، بزرگ‌ترین سرمایه ماست.

انتهای پیام