به گزارش ایسنا،حجت الاسلام طبیبی با اشاره به لزوم نوشتن از شهدا، بیان داشت: «اگر امروز روایت نکنیم و نگوییم که در جنگ ۱۲ روزه و در جنگ رمضان، چه عزیزانی را به چه شکلی و با چه داستان‌ها و قصه‌هایی از دست دادیم، نقطه آغاز تحریف و فراموشی را خودمان آغاز کرده‌ایم.» وی همچنین تصریح کرد که به تعویق انداختن این روایت‌ها، جبران‌ناپذیر خواهد بود.

معاون مرکز اسناد انقلاب اسلامی، استفاده جریان ضد انقلاب از آرم ساواک در تجمعات خارجی را مثالی برای تمرکز دشمن بر حافظه تاریخی ایرانیان دانست و گفت: « اگر بخواهیم حافظه تاریخی را حفظ کنیم، وظایف نویسندگان و روایت‌کنندگان در این برهه از زمان و در این مقطع از تاریخ کشور، روایت دقیق وقایع و به زمان خودش است. درباره جنگ 12 روزه و جنگ رمضان هم همین‌طور است.»

حجت‌الاسلام طبیبی با بیان اینکه روایتگری شهدای جنگ ۱۲ روزه با نویسندگان «بانوی فرهنگ» آغاز شده است، بر لزوم روایت قصه شهدا اعم از کودک ۴ ساله، کودک ۲ ماهه، زن در جشن تولد خواهرش و پدری که در انتظار فرزندش بوده و در لحظه‌ای همه چیز را از دست داده، تأکید کرد و گفت: «اگر اینها را روایت نکنیم، به حافظه تاریخی لطمه زده‌ایم و خیانت کرده‌ایم».
مسئول کلان پروژه تاریخ شفاهی خانواده شهدای جنگ ۱۲ روزه از گفتگو با بیش از ۸۰۰ خانواده شهدای آن جنگ خبر داد و تأکید کرد که این پروژه، روایتی حماسی و نه روایتی از سوگ و خمودگی است، که آنچه گذشت، همه حماسه است. او با ذکر نمونه‌هایی از زندگی و شهادت یک نیروی زحمتکش، یک پرستار، یک کارمند زندان و مادری که به همراه فرزند خردسالش به شهادت رسید، بر ضرورت روایت این حماسه‌ها برای ثبت در حافظه تاریخی کشور، مردم و نسل آینده تأکید کرد.

طبیبی گفت مگر می‌شود از نیروی زحمتکشی که در ابتدای زندگی‌اش دچار مشکلات خانوادگی شده، دیپلم هم نداشته، به خاطر مشکلات اقتصادی از همسرش جدا می‌شود، اما تصمیم می‌گیرد نگذارد هیچ خانواده‌ای به خاطر مشکل مالی از هم بپاشد، در کنار شغل پیک موتوری برای امرار معاش، کنکور می‌دهد و لیسانس و بعد هم فوق لیسانس روانشناسی می‌گیرد و درست زمانی که برای کنکور دکتری آماده می‌شد، برای پیک به میدان تجریش می‌رود و ظهر روز 25 خرداد، پشت چراغ قرمز میدان تجریش به شهادت می‌رسد، ننوشت. مگر می‌شود اینها را امروز روایت نکرد و دست نگه داشت برای بعدها؟

مگر می‌شود از آن پرستاری نگفت که شب 23 خرداد در منزل خواهرش تولد دعوت بود و ساعت سه بامداد علیرغم اصرار خواهرش به خانه بازگشت تا تنها چند دقیقه زودتر از آن ساعت انفجار در خانه باشد و حتی فرصت نکرد که برای آخرین بار لباس‌هایش را عوض کند و با همان لباس مهمانی روی مبل خوابش برد و شاید حتی نفهمید که انفجاری رخ داده و خانه‌اش فرو ریخته است.

معاون مرکز اسناد در ادامه یادآور شد، مگر می‌شود از آن کارمند اداره زندان‌های همدان ننوشت که به خاطر بیماری فرزندش دو سال تمام در پی انتقال به تهران بود و موفق نمی‌شد، اما دو ماه مانده به جنگ، هم کار انتقالی‌اش به تهران جور شد و هم خانه‌اش بعد سال‌ها فروش رفت و درست روز اول جنگ، اسباب خانه را به تهران آوردند و چند روز بعد را هم برای عروسی به کرمانشاه رفتند و روز اول تیر برگشتند تا روز دوم تیر، روز آخر جنگ، خدمتش در زندان را آغاز کند و بعد صدای مهیب انفجار در ساختمان اداری اوین.

طبیبی همچنین افزود مگر می‌شود از مادری نگفت که همان روز از مرخصی برمی‌گردد و فرزند پنج ساله‌اش را به همراه خودش تا اوین می‌برد و همان روز مادر و فرزند در آغوش هم به شهادت می‌رسند؟

وی تاکید کرد این قصه‌ها را باید نوشت، باید از اینها روایت حماسی ساخت، تمام اینها باید در حافظه تاریخی کشور، مردم و نسل آینده ثبت و ضبط شود.

معاون مرکز اسناد انقلاب اسلامی دلیل اهمیت روایت بانوان از جنگ را اتصال روایت بانوان این سرزمین با روایت فاطمی و زینبی دانست و بیان کرد: «این روایت زینبی بود که توانست حماسه عاشورا را به خوبی منعکس کند و روایت فاطمی بود که توانست حق را به خوبی به تصویر بکشد.» و اگر این روایت‌های زنانه، با مفاهیم مادرانه و همسرانه نبود، روایت‌های تاریخی در اسلام نمی‌توانست سینه به سینه تا امروز و به ما برسد. بنابراین جنگ هم نیاز به روایت‌های بانوان این سرزمین دارد.

وی افزود که جنگ نیز نیازمند روایت‌های بانوان است و با توجه به حضور اکثریت شبانه بانوان در میادین، راویان جنگ نیز باید بانوان باشند.

حجت الاسلام طبیبی در ادامه به ضرورت روایتگری جریان باطل برای شناسایی بهتر آن اشاره کرد و خاطرنشان ساخت من جریان حق را گفتم، اما جریان باطل هم باید روایت شود، آن هم برای شناسایی بیشتر جریان باطل. در خود قرآن کریم هم ابلیس و شیطان و ویژگی‌های آن و تمام توطئه‌هایش بیان شده، وی در ادامه گفت: «اگر از جنگ و شهدا و رشادت‌ها و میدان و خیابان و منزل و مادران و کودکان روایت می‌کنیم، حتما باید دشمنی‌ها و خباثت‌ها و ویژگی‌هایش را هم روایت کنیم و غافل نشویم. غفلت کنیم، قافیه را باخته ایم».

وی با اشاره به حوادث دی ماه و شکل‌گیری اتحاد و انسجام در کشور پس از جنگ ۱۲ روزه، نسبت به عدم حفظ این انسجام و ایجاد خلأ توسط دشمن هشدار داد و گفت: «نمی‌خواهم وارد مسائل سیاست داخلی کشور شوم، چون امروز زمان این صحبت‌ها نیست، اما این مسئله را از جهت دغدغه ملی باید بگویم. حادثه جنگ 12 روزه در کشور اتفاق افتاد. اتحاد و انسجام خوبی در کشور شکل گرفت. نتوانستیم آن اتحاد و انسجام را حفظ کنیم و دشمن توانست خلأئی ایجاد کند و حوادث دی ماه را رقم زد و به تعبیر رهبر شهید، دشمن کودتایی را رقم زد. هم دولت و هم رهبر شهیدمان همگی از خسارت‌های دیده شده، ابراز تاسف و ناراحتی کردند. اما یک نکته را غفلت نکنیم، اگر سهم کسانی و دشمنانی که چه داخل و چه خارج از کشور باعث رقم خوردن آن اتفاقات شدند، امروز روایت نکنیم، بعدها دچار خسارت خواهیم شد و آن حوادث تأثیراتی بر وقوع جنگ رمضان بر جای گذاشت.»

طبیبی افزود برخی روایت‌ها نباید مغفول بمانند، «اینکه چه کسانی بیانیه دادند، چه گروه‌های سیاسی اعلام موضع‌هایی کردند که نباید می‌کردند، فردی که با رافت نظام از محدودیتی خارج شده بود، دقیقا در همان زمان بیانیه می‌دهد. اینها را باید روایت کرد، اینها خیانت‌ها و دشمنی‌هایی است که در حق کشور انجام شد. اگر اینها را روایت نکنیم، بعدها نمی‌توانیم ریشه‌های مشکلات جنگ رمضان را روایت کنیم. وی همچنین تأکید کرد که نقطه شروع جنگ رمضان، نه روز تجاوز دشمن، بلکه زمانی است که دعوت به خیابان و خشونت شد و کودتایی رخ داد.

معاون مرکز اسناد انقلاب اسلامی از نویسندگان خواست تا از روایت خباثت و خیانت دشمنان غافل نشوند، گفت: «آنچه که شرافت و برکت به قلم و روایت می‌دهد، به تصویر کشیدن و بیان کردن جریان حق است» و ابراز امیدواری کرد بانوان فرهنگ و نویسنده، این مسیر را الگوی راه خویش قرار دهند.
انتهای پیام