به گزارش ایسنا، روزنامه سازندگی یادداشتی از محسن هاشمی رفسنجانی درباره پایان جنگ ایران و آمریکا منتشر کرده که به شرح ذیل است:

کمتر از یکسال از آغاز حمله آمریکا – اسراییل به ایران می‌گذرد، کشوری که زخم ورنج دو دفاع جوانمردانه را تحمل می کند، با خطر حمله سوم مواجه است. در این شرایط تحلیل ها ونگاه های گوناگونی به جنگ در جامعه وجود دارد. 

 جریانی که تحریم‌ها را نعمت می‌داند، اکنون حمله آمریکا و مقاومت را هم یک اتفاق و پدیده مثبت، و حتی ترور بخش بزرگی از فرماندهان و مسئولان نظام را نیز باعث بارور شدن نهال انقلاب و رویش می‌دانند، بنابراین از احتمال بروز جنگ سوم نگران نیستند، رسانه ملی و بعضی از رسانه‌های حاکمیتی تریبون این جریانند.

جریان دوم که با اصول وارکان نظام و جمهوری اسلامی مخالفند و خواستار تسلیم بی قید وشرط در برابر ترامپ برای عبور از جمهوری اسلامی می‌باشند و در برابر جنایتهای آمریکا و اسراییل در جنگ ناجوانمردانه علیه ایران موضع نمی‌گیرند، شبکه‌های ماهواره‌ای بیگانه تریبون این جریان هستند.

اما جریان دیگری نیز در کشور وجود دارد که با وجود آنکه صدا و تریبونی مانند جریان اول و دوم در اختیار ندارد، اما بخش بزرگی از نخبگان و مردم ایران را پوشش می‌دهد، این جریان نه با جنگ موافق است نه با تسلیم، بلکه بدنبال توافقی عقلایی مبتنی بر تامین منافع ملی با کمترین هزینه برای کشور است.

برای تصمیم صحیح نیاز به نگرشی واقع بینانه به مسایل است، اگر بخواهیم با ارزیابی درستی به این روند بنگریم و بدنبال راه حل یا مسیر خروج از وضعیت فعلی باشیم، طبیعتا نگاهی یکسویه راهگشا نخواهد بود.

جریان اول ترامپ را به گاوی خشمگین و دیوانه تشبیه می‌کنند که با تمام قدرت خود را درگیر جنگ ایران کرده است و الان امکان خروج از این چالش را ندارد، بنابراین باید از این شرایط بن بست دولت آمریکا برای به زانو درآوردن ترامپ و شکست وی در حل مساله ایران استفاده کرد.

اگر بخواهیم با همین ادبیات به مساله بنگریم، شاهد هستیم یک گاو خشمگین و دیوانه تخریب و نابودی وطن و و خانه ما را در نظر دارد و مسیر خروج وی بهر دلیلی بسته شده است، اکنون این گاو که زور دارد اما شعور ندارد، از عصبانیت حمله به اعضای خانواده با شاخ و لگد زدن به وسایل و دارایی‌های خانواده را هدف قرار داد. 

در این شرایط عقل سلیم چه می‌گوید؟ آیا از بسته شدن مسیر خروج گاوخشمگین خوشحال می‌شود یا چون امکان حذف او در کوتاه مدت وجود ندارد مسیری برای خروج او ایجاد می‌کند؟ چرا که ترامپ علی‌رغم تهدیدها به شدت به راهی برای خروج از این جنگ نیاز دارد. 

اگر بنابر  ایجاد مسیر خروج است، باید بررسی شود چه امکانی برای خروج ترامپ از چالش ایران وجود دارد که او هم امکان روایت خوشی برایش ممکن باشد؟

در شرایط فعلی که ترامپ در سفر به چین، پذیرفت که تعلیق مدت دار را جایگزین برچیدن وتعطیلی غنی سازی کند، چرا ما از این شرایط دشوار ترامپ استفاده نکنیم؟ 

با حملات صورت گرفته به نطنز، فردو و اصفهان، تاسیسات غنی سازی ایران با خسارتهائی مواجه شده‌اند که نیاز به آواربرداری و در نهایت بازآفرینی وجود دارد که آن نیز نیازمند آرامش و عبور از آتش بس است.

بنابراین پذیرش یک تعلیق موقت و مدت‌دار از سوی ایران، می تواند زمینه آواربرداری وبررسی وضعیت تاسیسات هسته‌ای را فراهم سازد که با توجه به عمق و شرایط سازه‌های زیرزمینی خود نیازمند حداقل 2 سال زمان است و تا پایان دولت ترامپ هم دوسال زمان وجود دارد، بنابراین این تعلیق مدت‌دار بنوعی فرصتی برای بررسی شرایط بازآفرینی و آماده سازی را فراهم می‌آورد.

در مقابل ایران می‌تواند در برابر این تعلیق، احداث چند هزار مگاوات برق اتمی در کشور همراه با انتقال تکنولوژی ساخت راکتور به داخل را مطالبه کند که در این شرایط کمبود برق و خسارتهای ایجاد شده اولویت نخست بازسازی وتوسعه اقتصادی وتامین معیشت وتولید است.

از سوی دیگر مسدود بودن تنگه هرمز هم اگر طولانی مدت شود کشورهای منطقه بدنبال مسیرهای جایگزین خواهند بود که در این مدت کوتاه سه مسیرجایگزین از جمله خطوط لوله به دریای سرخ، اردن، ترکیه، سوریه و احداث کانال موازی در خاک امارات نیز مطرح بوده است: ضمناً شکستن محاصره دریائی ایران پر هزینه است. 

عقل سلیم اقتضا دارد که با تقویت آمادگی، استمرار مقاومت مردم با حل مشکلات اقتصادی، اثرگذاری و بازدارندگی تنگه هرمز را حفظ کنیم و از بازکردن آن برای نشان دادن قدرت و کنترل ایران روی تنگه هرمز استفاده کنیم، طبیعتاً هرزمان که نظام اراده کند، امکان بستن آن نیز وجود دارد.

هیچ توافق و مسیر دیپلماتیکی ابدی نیست، همانگونه که ترامپ برجام را که توسط رییس جمهور قبلی  امضا شده بود پاره کرد، پس از ترامپ نیز امکان توافق بهتر با رییس جمهور بعدی آمریکا با نقض این توافق وجود دارد.

امروز ایران بیش از هر زمان دیگری به تصمیم‌گیری براساس عقل سلیم نیاز دارد که بتواند حداکثر منافع ملی و مصلحت آینده کشور تامین کند.

انتهای پیام