به گزارش ایسنا، «میخائیل میلشتاین» تحلیل‌گر روزنامه یدیعوت آحارنوت در مقاله‌ای تحت عنوان «اسرائیل در آستانه اخراج از جامعه جهانی و دولت طرد شده» به فیلم جنجالی حمله ایتامار بن‌گویر وزیر افراطی امنیت داخلی رژیم صهیونیستی به فعالان بازداشت شده ناوگان «صمود» پرداخت و نوشت: در نگاه اول، ممکن است هیچ ارتباطی بین فیلم جنجالی حمله بن گویر به ناوگان «صمود» که جهان را تکان داد و تهدیدهای گسترده اروپا که در روزهای اخیر علیه اسرائیل تشدید شده است، به ویژه محدودیت‌ها بر واردات محصولات شهرک‌سازی و اعمال تحریم‌ها بر مقامات ارشد دولتی، در بحبوحه انتقادهای فزاینده از افزایش تروریسم یهودی در کرانه باختری، وجود نداشته باشد، اما در واقع بخشی از روندی واحد در تغییر تصویر و جایگاه رژیم صهیونیستی در جهان غرب است.

این تحلیل‌گر در ادامه مقاله خود فضای سیاسی داخلی فلسطین اشغالی پس از جنگ هفتم اکتبر را ترکیبی از «توهمات ایدئولوژیک» و «باور به استفاده دائمی از قدرت نظامی» توصیف کرده و نوشت در چنین فضایی، سیاست‌هایی مانند گسترش شهرک‌سازی، افزایش خشونت شهرک‌نشینان و حتی درخواست برخی مقامات برای حذف تشکیلات خودگردان فلسطین و تخلیه فلسطینی‌ها از سرزمین‌هایشان شدت گرفته است.

در ادامه مقاله آمده است: همه اینها نشان دهنده عدم درک و ناتوانی در درس گرفتن از گذشته است که تصمیم‌گیرندگان اسرائیلی اصرار دارند از بررسی آن خودداری کنند. در نتیجه، جای تعجب نیست که آنها در حال توسعه مفاهیم جدیدی هستند که تا حدودی ریشه در همان مفهومی دارد که در ۷ اکتبر از هم پاشید، از جمله این ادعا که جهان از فلسطینی‌ها خسته شده است و به اسرائیل اجازه خواهد داد واقعیت بین رود اردن و دریای مدیترانه را اساسا تغییر دهد. این هشدار احتمالاً با بی‌اعتنایی کسانی مواجه خواهد شد که معتقدند تنها چیزی که اهمیت دارد موضع ترامپ است (اگرچه او در موضع خود در مورد مسئله فلسطین تناقض نشان داده است، مثلاً وقتی در قطعنامه شورای امنیت در مورد شهرک‌سازی‌ها در غزه از اصطلاح «دولت فلسطین» استفاده کرد).

میلشتاین نوشت: اما در واقعیت، این بار هیچ چیز خوب پیش نمی‌رود چرا که ایتالیا، متحد نزدیک اسرائیل، رهبری انتقاد از نحوه برخورد با شرکت‌کنندگان در ناوگان آزادی (به‌ویژه شکایات مربوط به خشونت بیش از حد) را بر عهده دارد؛ آلمان (یکی دیگر از متحدان نزدیک) موضعی سختگیرانه‌تر از قبل اتخاذ می‌کند؛ مجارستان، تحت رهبری اوربان، دیگر مانعی در برابر اقدامات علیه اسرائیل در اتحادیه اروپا نیست؛ هلند واردات کالاهای تولید شده در شهرک‌ها و اورشلیم شرقی را ممنوع کرده است؛ و فرانسه و سوئد در حال برنامه‌ریزی برای ارائه قطعنامه مشابهی به نهادهای اتحادیه اروپا هستند. در حالی که اسرائیل در آستانه اخراج از جامعه بین‌المللی نیست، اما به تدریج ویژگی‌های یک دولت منفور را به خود می‌گیرد.

یکی از نشانه‌های هشداردهنده‌ی نگران‌کننده، گزارشی است مبنی بر اینکه دادگاه کیفری بین‌المللی لاهه قصد دارد حکم بازداشت مقامات ارشد دولتی و نظامی را به اتهام جنایات جنگی صادر کند. اسموتریچ که نامش در این فهرست آمده است، بلافاصله این تصمیم را یهودستیزانه اعلام کرد و خواستار جنگ علیه تشکیلات خودگردان فلسطین شد و سپس دستور تخلیه خان الاحمر را امضا کرد. رهبران غربی ساکت نماندند. آنها بیانیه مشترکی صادر کردند و هشدار دادند که شرکت‌های اسرائیلی فعال در منطقه E۱ - گام مهم دیگری که اسموتریچ امضا کرده است - در معرض خطر نقض قوانین بین‌المللی قرار دارند. پاسخ خودکار اسرائیل، متهم کردن منتقدان به یهودستیزی، ضعف در مواجهه با چالش اسلام (و دلایل دیگر مربوط به تقویت آرمان فلسطین) یا شکایت از ناکافی بودن تبلیغات آن است.

تحلیلگر ذکر شده افزود: حقیقت غم‌انگیز این است که هیچ راهی برای توضیح آنچه بینندگان در سراسر جهان شاهد آن هستند، وجود ندارد. کشتار و زخمی کردن وحشیانه فلسطینی‌ها در کرانه باختری، رفتار بی‌رحمانه شهرک‌نشینان با حیوانات، ضرب و شتم و تحقیر راهبه‌ها، هتک حرمت نمادهای مسیحی، جشن روز اورشلیم با وارد کردن خسارات شدید به اعراب و اموال آنها... همه اینها تصویری از اسرائیل را به عنوان یک جالوت افراطی و خشن ترسیم می‌کند که با افسانه باستانی داوود عادل و خردمند بسیار فاصله دارد.

در شرایط فعلی، جهان قتل عام ۷ اکتبر را بسیار کمتر به یاد می‌آورد و مطمئنا دیگر آن را توجیهی برای ادامه استفاده از زور توسط رژیم اشغالگر نمی‌داند. انتقاد از ناوگان آزادی که اغلب با عناصر ضد اسرائیلی و ضد صهیونیستی همراه بود و اغلب خصومت خود را نسبت به حماس نشان می‌داد، شروع به محو شدن کرده است.

میلشتاین در پایان مقاله خود نوشت مسئولان اسرائیلی تلاش دارند این انتقادات را به‌عنوان حمله به کل این رژیم معرفی کنند، اما به باور او واقعیت پیچیده‌تر است.

انتهای پیام