سپاهان در سالهای اخیر همواره تلاش کرده با جذب بازیکنان خارجی، کیفیت فنی خود را ارتقا دهد، اما تجربه انزو کریولی در کنار ایوان سانچز بار دیگر نشان داد که صرف داشتن رزومه اروپایی، تضمینی برای موفقیت در فوتبال ایران نیست. مهاجمی که با امید تقویت خط حمله به اصفهان آمد، خیلی زود به یکی از نمونههای قابل بحث در فهرست خریدهای خارجی این باشگاه تبدیل شد.
رزومهای قابل توجه و انتظاراتی که شکل گرفت
کریولی با سابقه بازی در تیمهایی چون بوردو، باستیا و سناتین در لیگ یک فرانسه و همچنین تجربه حضور در باشاکشهیر و آنتالیااسپور، با کارنامهای قابل دفاع وارد سپاهان شد. گلزنی مقابل چلسی در رقابتهای اروپایی و ثبت ۷۵ گل در یک دهه حضور در فوتبال اروپا، انتظارات را از این مهاجم افزایش داده بود.
در نگاه اول، سپاهان موفق شده بود مهاجمی باتجربه و کارآمد جذب کند؛ بازیکنی که میتوانست در بزنگاهها گرهگشای خط حمله باشد.
از امید تا واقعیت؛ فاصلهای که پر نشد
با شروع حضور کریولی در ترکیب سپاهان، خیلی زود مشخص شد که فاصله محسوسی میان انتظارات و واقعیت وجود دارد. این مهاجم فرانسوی در مجموع ۱۶ بازی برای سپاهان به میدان رفت که تنها ۳ گل حاصل عملکرد او بود؛ آماری که برای یک مهاجم خارجی، آن هم در تیمی مدعی، بههیچوجه قابل قبول به نظر نمیرسد.
هرچند برخی از گلهای او، از جمله گل دقایق پایانی مقابل چادرملو، تأثیرگذار بود، اما در مجموع، کریولی نتوانست نقش یک مهاجم تعیینکننده را ایفا کند. دقایق بازی محدود، نیمکتنشینیهای مکرر و ناتوانی در ایجاد ثبات، همگی نشانههایی از یک خرید ناموفق بودند.
نکته قابل تأمل در پرونده کریولی، نسبت هزینه به کارایی اوست. این بازیکن در مدت کوتاه حضورش در سپاهان، حدود ۳۰۰ هزار دلار دریافت کرد، در حالی که مجموع دقایق بازی او به زحمت از ۸۰۰ دقیقه عبور کرد.
این در حالی است که باشگاه سپاهان همچنان موظف به پرداخت کامل قرارداد این بازیکن است؛ موضوعی که بار مالی این انتقال را بیش از پیش زیر سؤال میبرد.
جذب کریولی در روزهای پایانی نقلوانتقالات و در شرایطی که گزینههای محدودتری در دسترس بودند، نشان از یک تصمیم عجولانه دارد. انتخابی که نهتنها نتوانست نیاز فنی تیم را برطرف کند، بلکه به یکی دیگر از نمونههای ضعف در جذب بازیکنان خارجی تبدیل شد.
در واقع، پرونده کریولی بیش از آنکه نقدی بر عملکرد یک بازیکن باشد، بازتابی از چالشهای ساختاری در فرآیند جذب و ارزیابی بازیکنان خارجی در باشگاه سپاهان است.
پایان یک همکاری؛ بدون دستاورد قابل دفاع
جدایی کریولی از سپاهان، پایانی قابل پیشبینی برای همکاریای بود که از ابتدا نشانههای موفقیت در آن کمرنگ بود. مهاجمی که با رزومهای قابل توجه وارد فوتبال ایران شد، در نهایت بدون آنکه تأثیر ملموسی بر عملکرد تیم بگذارد، از این باشگاه جدا شد.
انتهای پیام
