به گزارش ایسنا، اندیشکده آمریکایی «مرکز مطالعات استراتژیک و بینالمللی» در مقالهای اذعان میکند که تجاوز نظامی آمریکا علیه ایران، بخش مهمی از ذخایر موشکی و سامانههای دفاع هوایی آمریکا را تخلیه کرده و «پنجرهای از آسیبپذیری» برای ایالات متحده در صورت وقوع یک درگیری بزرگ دیگر ایجاد کرده است.
این مقاله اشاره میکند که سرعت بازسازی این ذخایر اکنون به یکی از نگرانیهای اصلی پنتاگون تبدیل شده است. طبق این گزارش، چندین سامانه موشکی که در جریان این جنگ بهطور گسترده استفاده شدند، برای بازگشت به سطح ذخایر پیش از جنگ به چندین سال زمان نیاز دارند.
اندیشکده آمریکایی به اظهارات «پیت هگست» وزیر جنگ آمریکا اشاره میکند که گفته بود بازسازی ذخایر تسلیحاتی آمریکا «بسته به نوع سامانه تسلیحاتی، ماهها و سالها» زمان خواهد برد. گزارش میگوید تحلیلهای خود این مرکز نیز همین ارزیابی را تأیید میکند.
بر اساس این مقاله، موشکهای تاماهاوک، رهگیرهای تاد و سامانههای پاتریوت ــ که همگی در جریان جنگ علیه ایران بهطور گسترده استفاده شدند ــ تحت برنامه فعلی تولید و تحویل، به سه سال یا بیشتر زمان نیاز دارند تا به سطح ذخایر پیش از جنگ بازگردند. همچنین موشکهای استاندارد از جمله SM-۳ و SM-۶ حدود دو سال زمان برای جایگزینی نیاز خواهند داشت.
این مقاله تأکید میکند که عملیاتهای نظامی آمریکا علیه ایران و نیروهای جنبش مقاومت، در کنار کمکهای تسلیحاتی به اوکراین، فشار بر ذخایر تسلیحاتی واشنگتن را تشدید کرده است. آمریکا نهتنها باید ذخایر داخلی خود را بازسازی کند، بلکه باید تعهداتش در قبال متحدان و شرکایی را که همین سامانههای موشکی را خریداری کردهاند نیز اجرا کند.
در این گزارش به افزایش تنشها بر سر نحوه تخصیص تولیدات آینده موشکی اشاره شده و آمده است که شکافها و اصطکاکهای دوجانبه از هماکنون آغاز شده، زیرا میزان تقاضا از ظرفیت عرضه فراتر رفته است.
اندیشکده آمریکایی مینویسد دولت «دونالد ترامپ» فوریت این وضعیت را درک کرده است. طبق این گزارش، بودجه دفاعی ۱.۵ تریلیون دلاری سال مالی ۲۰۲۷ دولت ترامپ شامل درخواستهای بزرگ برای خرید سامانههای موشکی است. همچنین گفته شده دولت آمریکا توافقهای چارچوبی با شرکتهای صنایع دفاعی برای گسترش ظرفیت تولید امضا کرده است.
این مقاله همچنین ارزیابیهای مفصلی درباره چند سامانه موشکی مهم ارائه میدهد. در مورد موشکهای تاماهاوک، مقاله میگوید آمریکا در جریان جنگ ایران بیش از هزار فروند از این موشکها را شلیک کرده است. با وجود برنامه شرکت «ریتیون» برای تولید سالانه بیش از ۱۰۰۰ موشک تاماهاوک، میزان واقعی تولید در سالهای اخیر کمتر از ۲۰۰ موشک در سال بوده، زیرا سفارشهای قبلی در سطح نسبتاً پایینی قرار داشتند.
گزارش اشاره میکند نیروی دریایی آمریکا در بودجه سال مالی ۲۰۲۷ درخواست خرید ۷۸۵ موشک تاماهاوک را مطرح کرده، اما تحویل آنها پیش از مارس ۲۰۳۰ آغاز نخواهد شد. طبق این مقاله، ذخایر آمریکا احتمالاً تنها در اواخر سال ۲۰۳۰ به سطح پیش از جنگ بازخواهد گشت.
این مقاله همچنین میگوید سفارشهای متحدان آمریکا ممکن است با تأخیر مواجه شوند، زیرا واشنگتن در حال اولویت دادن به بازسازی ذخایر داخلی خود است. گزارش به احتمال تأخیر در تحویل ۴۰۰ موشک تاماهاوک به ژاپن اشاره میکند و میگوید استرالیا و هلند نیز همچنان در انتظار دریافت سفارشهای خود هستند.
درباره سامانه تاد، گزارش میگوید استفاده گسترده عملیاتی از این رهگیرها در جریان عملیاتهای نظامی علیه ایران، حس فوریت زیادی برای بازسازی ذخایر ایجاد کرده است. این مقاله توضیح میدهد ارتش آمریکا در بودجه سال مالی ۲۰۲۷ درخواست خرید ۸۵۷ رهگیر تاد را ارائه کرده و انتظار میرود تحویل آنها از اواسط سال ۲۰۲۹ آغاز شود.
گزارش همچنین میافزاید شرکت «لاکهید مارتین» قصد دارد ظرفیت تولید تاد را بهطور قابلتوجهی افزایش دهد و احتمالاً در آینده به تولید سالانه ۴۰۰ رهگیر برسد.
در مورد سامانههای پاتریوت، مقاله از «معضل» ی صحبت میکند که واشنگتن به آن گرفتار شده است. طبق این گزارش، آمریکا باید همزمان ذخایر داخلی خود را بازسازی کند، حمایت از اوکراین را ادامه دهد و نیازهای ۱۷ کشور دیگر استفادهکننده از سامانه پاتریوت را نیز تأمین کند.
این مقاله میگوید میزان فعلی تولید سالانه جدیدترین رهگیر پاتریوت حدود ۶۵۰ موشک است و هدفگذاری برای تولید در شرایط اوج میتواند در نهایت به ۲۰۰۰ موشک در سال برسد.
اندیشکده آمریکایی همچنین به سامانههای دریایی SM-۳ و SM-۶ اشاره میکند و میگوید این موشکها کمتر از سامانههای زمینی مورد استفاده قرار گرفتند، زیرا ناوهای آمریکایی عمدتاً خارج از خلیج فارس مستقر بودند. با این حال، مقاله میگوید حتی در این شرایط نیز ذخایر این سامانهها پیش از اوایل سال ۲۰۲۹ به سطح پیش از جنگ بازنخواهد گشت.
بر اساس این گزارش، اگرچه دولتهای «جو بایدن» و «دونالد ترامپ» بودجه خرید موشک و مهمات را افزایش دادهاند، اما مشکل اصلی دیگر کمبود منابع مالی نیست، بلکه زمان است.
اندیشکده آمریکایی در پایان اشاره میکند که گسترش ظرفیت تولید صنعتی و ساخت سامانههای پیچیده موشکی فرایندی زمانبر است که ممکن است سالها طول بکشد. مقاله هشدار میدهد که در این دوره، آمریکا ممکن است در سایر مناطق راهبردی با آسیبپذیری روبهرو باقی بماند.
انتهای پیام
