ابوالحسن پیرنیا در گفت و گو با ایسنا ضمن ابراز نگرانی عمیق از تکرار سنت غلط آتش زدن کاه، کلش و بقایای گیاهی پس از برداشت محصول در برخی مناطق، اظهار کرد: با توجه به اتمام سال زراعی، متأسفانه هر ساله شاهدیم که کشاورزان برای تسریع در آمادهسازی زمین برای کشت بعدی یا تصور از بین بردن آفات و علفهای هرز، دست به کبریت میبرند. غافل از اینکه تن خاک را تهی از جان میکنند و مرگ تدریجی زمین را رقم میزنند.
وی افزود: خاک یک موجود زنده است و میلیونها میکروارگانیسم، کرمهای خاکی و مواد آلی ارزشمند در آن زندگی میکنند که آتش زدن بقایا در یک لحظه، ثمره سالها فعالیت بیولوژیک را نابود کرده و خاک را فشرده، شور، بیرطوبت و فقیر از مواد مغذی میکند و این به معنی کاهش شدید حاصلخیزی و در بلندمدت، ورشکستگی کشاورز و بیابانزایی است.
پیرنیا با اشاره به خسارتهای جبرانناپذیر این روش غلط، گفت: سوزاندن بقایای گیاهی باعث حذف مواد آلی (مهمترین منبع تغذیه گیاه)، افزایش شوری خاک، کاهش نفوذپذیری آب، فرسایش بیشتر و نابودی جانداران خاک میشود و همچنین این کار سبب آلودگی شدید هوا، تولید گازهای سمی و تهدید سلامت ساکنان روستاها و شهرهای اطراف میشود.
مدیر جهاد کشاورزی عنبرآباد در ادامه به صراحت قانونی اشاره و بیان کرد: آتش زدن بقایای گیاهی در اراضی کشاورزی، ممنوعیت قانونی دارد.
وی افزود: بر اساس ماده ۲۰ قانون هوای پاک، این عمل خلاف قانون است و مرتکبان به جزای نقدی و حبس محکوم خواهند شد. همچنین ماده ۶۸۸ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) و مواد ۲ و ۲۲ قانون نحوه جلوگیری از آلودگی هوا و نیز ماده ۴۵ قانون حفاظت از جنگلها و مراتع، سوزاندن بقایا را جرم دانسته و متخلفان به مراجع قضایی معرفی میشوند. ضمن اینکه ما با جدیت با تخلفات برخورد خواهیم کرد.
پیرنیا با بیان بخشی از دلایل کشاورزان اظهار کرد: برخی کشاورزان میگویند برای از بین بردن آفات و علفهای هرز و سریعتر آماده شدن زمین، دست به آتش میزنند. این طرز فکر کاملاً اشتباه است و آتش نه تنها آفات مفید خاک را هم میکشد، بلکه بذر علفهای هرز مقاوم را هم فعال میکند.
وی با اشاره به جایگزینهای علمی و بدون ضرر، اظهار کرد: به جای سوزاندن، کاه و کلش را به عنوان مالچ روی خاک نگه دارید. این کار رطوبت را حفظ، فرسایش را کاهش داده و به تدریج مواد آلی را به خاک بازمیگرداند و دستگاههای کشت مستقیم بدون نیاز به آتش، بذر را در میان بقایا میکارند و جهاد کشاورزی آماده معرفی این روش به کشاورزان است.
مدیر جهاد کشاورزی عنبرآباد گفت: بقایای گیاهی یک سرمایهاند و با جمعآوری کاه و کلش و ترکیب با کود دامی، میتوان بهترین کود آلی را تولید کرد که هم حاصلخیزی خاک را چند برابر میکند و هم نیاز به کود شیمیایی را کاهش میدهد. کلاسهای آموزشی رایگان در این رابطه در مراکز جهاد برگزار میشود.
پیرنیا تناوب زراعی هوشمندانه را به جای آتش زدن مورد تاکید قرار داد و بیان کرد: برای مبارزه با آفات و علفهای هرز، به جای شعله، از تناوب زراعی استفاده کنید. مثلاً یک سال گندم، سال بعد حبوبات یا شبدر کشت کنید که این روش چرخه زندگی آفات را بدون کوچکترین آسیبی به خاک، میشکند.
وی افزود: اگر کنترل شیمیایی ضروری است، هرگز سم را در مزرعه نسوزانید و با مشاوره کارشناسان ما از سموم توصیه شده در دوز استاندارد استفاده کنید. آتش زدن بقایای سمخورده، گازهای فوقالعاده سمی تولید میکند.
پیرنیا گفت: اگر امکان کشت مستقیم ندارید، بقایا را با دستگاه خردکن ریز کرده و با یک بار دیسک یا گاوآهن قلمی (نه برگرداندار) تا عمق ۱۰-۱۵ سانتیمتر با خاک مخلوط کنید. میکروبها طی چند ماه آن را به هوموس تبدیل میکنند. این کار ساده، جایگزین آتش است.
وی در آخرین توصیه خود با قاطعیت گفت: اگر در جایی دیدید کشاورزی در حال آتش زدن بقایاست، اول با آگاهی و مهربانی او را از ضرر اقتصادی و قانونی کارش آگاه کنید. اگر توجه نکرد، مراتب را از طریق شماره ارتباطات مردمی ۱۵۴۰ یا اداره حفاظت محیط زیست شهرستان اطلاع دهید. سکوت در برابر تخریب خاک، همدستی با نابودی امنیت غذایی است.
پیرنیا خطاب به همه کشاورزان عنبرآباد گفت: خاک امانتی است برای نسل فردا. هر جرقهای که در مزرعه میزنید، شعلهای به خرمن زندگی خودتان و فرزندانتان میاندازید. از روشهای علمی استقبال و با کارشناسان ما مشورت کنید و بدانید که جهاد کشاورزی کنار شماست، اما با قانونشکنان و تخریبکنندگان خاک قاطعانه برخورد خواهد شد. از امروز دست از آتش کشیدن بردارید تا مزارع ما زنده بمانند.
انتهای پیام
