علی خانی در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: در جریان بازدید میدانی از منطقه حفاظتشده درمیان–سربیشه با همراهی سرپرست یگان حفاظت محیط زیست استان، وضعیت حفاظتی، پوشش گیاهی و منابع آبی منطقه مورد بررسی قرار گرفت و در این بازدید چهار مورد تخلف زیستمحیطی شامل تعلیف غیرمجاز دام و بوتهکنی شناسایی و از ادامه آن جلوگیری شد.
وی با تأکید بر اینکه تعلیف غیرمجاز دام در مناطق حفاظتشده یکی از جدیترین تهدیدهای زیستمحیطی استان است، گفت: چرای بیرویه موجب از بین رفتن پوشش گیاهی و کاهش توان بازسازی طبیعی مراتع میشود و این موضوع بهطور مستقیم بر حیات گونههای جانوری تأثیرگذار است.
مدیرکل حفاظت محیط زیست خراسان جنوبی افزود: کاهش تنوع زیستی گیاهی، زنجیره غذایی حیات وحش را مختل کرده و در نهایت میتواند به کاهش جمعیت گونههای جانوری منجر شود.
تهدید سلامت حیات وحش و تشدید آسیبهای زیستمحیطی
خانی با اشاره به آثار جانبی حضور دامهای اهلی در مناطق حفاظتشده بیان کرد: انتقال بیماریهای مشترک میان دام و حیات وحش یکی دیگر از مخاطرات جدی این موضوع است که سلامت گونههای جانوری را تهدید میکند.
وی ادامه داد: همچنین ورود بیضابطه دام به مراتع موجب پراکندگی گونههای شاخص علفخوار به اطراف مناطق شده و در برخی موارد خساراتی را به مزارع و اراضی جوامع پیرامونی وارد میکند.
مدیرکل حفاظت محیط زیست خراسان جنوبی با اشاره به پیامدهای بوتهکنی گفت: این اقدام بهویژه در مناطق خشک و نیمهخشک، آسیبهای جبرانناپذیری به اکوسیستم وارد میکند و باعث از بین رفتن پوشش گیاهی مؤثر در تثبیت خاک و جلوگیری از فرسایش میشود.
وی افزود: بوتهها و درختچههای مناطق حفاظتشده علاوه بر نقش مهم در حفظ رطوبت خاک، زیستگاه و پناهگاه بسیاری از گونههای جانوری کوچک، پرندگان و حشرات هستند و حذف آنها چرخه طبیعی اکوسیستم را مختل میکند.
خانی با تأکید بر اهمیت آگاهیبخشی به جوامع محلی اظهار کرد: مقابله مؤثر با تخلفات زیستمحیطی بدون همکاری مردم و افزایش سطح آگاهی عمومی امکانپذیر نیست و مشارکت جوامع محلی نقش مهمی در حفاظت از مناطق طبیعی دارد.
وی تصریح کرد: اداره کل حفاظت محیط زیست خراسان جنوبی با تشدید نظارتها و اجرای دقیق قوانین، بهصورت جدی با تخلفات برخورد خواهد کرد و حفاظت از این سرمایههای طبیعی را وظیفه اصلی خود میداند.
مدیرکل حفاظت محیط زیست خراسان جنوبی خاطرنشان کرد: صیانت از مناطق حفاظتشده، نهتنها برای حفظ تنوع زیستی بلکه برای پایداری منابع طبیعی و کیفیت زندگی نسلهای آینده ضروری است.
انتهای پیام
