مهدی عالیپور، دوشنبه ۱۱ اردیبهشت، اظهار کرد: پایگاه میراث جهانی چغازنبیل برنامههای پیوسته و علمی را برای شناسایی کارکرد و نقش آب در چغازنبیل آغاز کرده که توامان اهداف پژوهشی و حفاظتی را دربرمیگیرد. پروژه مذکور نیز در همین راستا انجام گرفت.
سرپرست پایگاه میراث جهانی چغازنبیل و هفتتپه با بیان اینکه محوطه چغازنبیل یکی از بینظیرترین جلوههای مدیریت آب دوره در عیلام است خاطرنشان کرد: مطالعات جدید باستانشناسی تفاسیر متفاوتی از شهر را به ما نمایان کرده و نحوه تامین، انتقال و مصرف آب در این شهر باستانی نیز با تفاسیر جدید همخوانی بیشتری دارند.
او با ابراز امیدواری برای آغاز دوره جدیدی از فعالیتهای باستانشناسی در چغازنبیل با هدف شناخت دقیقتر و حفاظت علمیتر بر لزوم توجه به اندامهای اصیل شهری به مثابه راهکارهای کاهش آسیبها تاکید کرد.
عالیپور از آغاز پروژههای جامعتری در این زمینه با همکاری پژوهشکده باستانشناسی در آینده نزدیک خبر داد.
همچنین مهرنوش زادهدباغ باستانشناس و مسئول پژوهشی پایگاه میراث جهانی چغازنبیل که سرپرستی پروژه ساماندهی حوضچه بنای کاخ آرامگاه را بر عهده داشت نیز با اشاره به اهمیت این بنا و اجزای آن گفت: بنای موسوم به کاخ آرامگاه پس از زیگورات شهر مهمترین سازه محسوب میشود.
او افزود: مطالعات دهههای گذشته به سرپرستی دکتر مفیدی نشان داد که این بنا پیش از آنکه کاخ باشد یک بنای آیینی ـ تدفینی است.
مسئول پژوهشی پایگاه میراث جهانی چغازنبیل ادامه داد: حوضچهای که در بزرگترین حیاط این مجموعه قرار داشت مانند دیگر حوضچههای شناخته شده در شوش و منازل مسکونی نبوده و با وجود تختهسنگ یکپارچهای که بر روی آن قرار داشته با کاربری آیینی بنا همخوانی بیشتری دارد.
او با بیان اینکه گیرشمن بخشهایی از این حوضچه، تنپوشه و چاه آن را کاوش کرده بود، گفت: پس از اتمام کاوش گیرشمن این حوضچه و اجزای آن رها شده بودند و وجود چاه موجب نشست زمین در این محدوده و رشد انواع درختچهها و بوتههای خودرو شده بود که آسیبهای جدی را به آجرهای آن وارد ساخته بود.
زادهدباغ بیان کرد: پایگاه پروژه ساماندهی آن را در دستور کار خود قرار داد و هیأتی متشکل از باستانشناس، مرمتگر و مستندساز ضمن حفاظت این سازه نتایج جدیدی را در راستای شناخت علمیتر محوطه به کار گیرند.
به گزارش ایسنا، زهرا مروتیپور سرپرست کارگاه چغازنبیل نیز که حفاظت این پروژه را بر عهده داشت در این باره اظهار کرد: سازه این پروژه از سه بخش حوضچه، تنپوشه، چاه با دیوارچینی آجری و درپوش سنگی تشکیل شده بود.
او گفت: پیش از ساماندهی، چندین آجر حوضچه مشخص بود که به دلیل رها شدن آن به شدت آسیب دیده بود. در پایان پروژه، آجرهای حوضچه تثبیت و استحکامبخشیده شدند، درپوش سنگی چاه، مجددا سرجای خود قرار داده شد. یک باکس خشتی این سازه را در برگرفت و با لایهای از کاهگل پوشانده شد.
انتهای پیام
