به گزارش ایسنا ، نمایش «در انتظار گودو» براساس متن مشهور ساموئل بکت، نمایشنامهنویس ایرلندی از جمله آثاری است که در واکنش به اتفاقات بعد از جنگ دوم جهانی نوشته شده و این نمایشنامه در ایران نیز در چندین مقطع با کارگردانی هنرمندانی از نسلهای گوناگون روی صحنه رفته است.
از جمله کارگردانان جوانی که در سالهای اخیر این نمایشنامه را اجرا کرده، امیرحسین جوانی است که این اثر نمایشی را علاوه بر تهران در ۷ شهر دیگر نیز روی صحنه برده است.
او قصد دارد از دهم تیر ماه بار دیگر این نمایش را با تغییری در ترکیب بازیگران روی صحنه ببرد.
جوانی در گفتگو با ایسنا از ضرورت اجرای دوباره این نمایش گفت و نیز از اجرای نمایش تازهاش «کالیگولا» در فصل پاییز خبر داد.
این کارگردان که نمایش خود را در مجموعه «لبخند» روی صحنه خواهد برد، درباره ضرورت اجرای دوباره این اثر نمایشی توضیح داد: از چند منظر میتوان به این پرسش پاسخ داد. اولین نکته، نسبت مضمون نمایشنامه «در انتظار گودو» با شرایط فعلی جامعه است. بعد از تجربه های یک سال اخیر همه ما به نوعی در انتظار هستیم و از این نظر در «در انتظار گودو» ترین روزهای ایران به سر میبریم.
جوانی با اشاره به وضعیت این روزها افزود: همه ما در یک بلاتکلیفی به سر میبریم. همان گونه که یکی از دیالوگهای «ولادمیر» و «استراگون» هم در متن اشاره به بلاتکلیفی آنان دارد و در این شرایط بیثبات که بسیاری از ما حتی برای فردای خود نمیتوانیم برنامهریزی کنیم، اجرای نمایشنامه «در انتظار گودو» کارکرد زیادی دارد چراکه موقعیت فعلی ما به موقعیت ولادمیر و استراگون ـ دو شخصیت اصلی این نمایشنامه ـ بسیار نزدیک است.
او ادامه داد: منظر بعدی، ساختار اجراست که دو نفر در یک شب منتظر کسی به نام «گودو» هستند و او نمیآید و آنان دوباره میروند تا فردا شب. این میتواند مضمونی باشد برای گروه ما که طی ۲ سال ۵۰۰ اجرا در ۸ شهر داشتهایم. ما هم هر شب به این انتظار مینشینیم و ناامید میشویم و دوباره میرویم تا فردا.
جوانی، استقبال تماشاگران را از این نمایش دیگر دلیل اجرای دوباره آن دانست و در این زمینه توضیح داد: همچنان از سوی مخاطبان که هنوز موفق به تماشای نمایش نشدهاند، درخواستهایی برای اجرا داریم. از طرف دیگر، سالن «لبخند» هم پشنهاد اجرای این نمایش را داد و مجموعه اینها سبب شد که تصمیم به اجرای دوباره نمایش بگیریم.
او اضافه کرد: شخصا فکر نمیکردم روزی این نمایش به این تعداد از اجرا برسد. تصورم این بود که ۳۰ شب اجرا را تجربه خواهیم کرد ولی از روز اول این وعده را با اعضای گروه گذاشتیم که تا زمانی که تماشاگر شوق دیدن این اثر را داشته باشد، ما هم از نفس نیفتیم و روی صحنه بمانیم.
جوانی درباره تغییر و تحولات اجرای تازه این نمایش نسبت به اجراهای پیشین نیز گفت: اصلیترین تغییر بازیگر نقش «پوتزو» است، مجتبی بیات نزدیک به ۵۰۰ اجرا با ما بود اما به دلیل مهاجرت ایشان از ایران برای ادامه تحصیل، در حال حاضر مشغول تمرین نمایش با یکی از بازیگران توانمند تئاترمان هستیم؛ علی محمودی که از درخشش ایشان در نمایشهای «خانه وا ده» و «بیپدر» سید محمد مساوت و «ورقالخیال» اسماعیل گرجی، لذت بسیار بردم و خوشحالم که با این بازیگر توانمند و حرفهای دارم کار میکنم. حضور ایشان قطعا شکل و حال و هوای نمایش را تحت تاثیر قرار میدهد و مخاطب با حضور ایشان اتمسفر تازهای را تجربه میکند.
جوانی همچنین از شروع پروژهای تازه خبر داد و گفت: حدود چهار پنج سال است که بر نمایشنامه دیگری که همچون «در انتظار گودو» مضامین فلسفی و اگزیستانسیالیستی دارد، کار میکنم، با توجه به علاقه شخصی خودم به ادبیات بعد از جنگ دوم جهانی، دو متن فاخر در این مقطع داریم، «در انتظار گودو» و دیگری، نمایشنامه «کالیگولا» اثر آلبر کامو. چند سالی است که دارم روی این نمایشنامه کار میکنم. پیشتولید این نمایش آغاز شده و پاییز امسال با ترکیبی از بازیگران تئاتر و بازیگرانی که احتمالا از طریق فرخوان انتخاب میشوند، این نمایش را در یکی از سالنهای معتبر تئاتر کشور روی صحنه خواهیم برد.
به گزارش ایسنا، گروه اجرایی این نمایش به شرح زیر هستند: نویسنده: ساموئل بکت، مترجم: نجف دریابندری، کارگردان: امیرحسین جوانی، تهیهکننده: سجاد افشاریان، بازیگران: (به ترتیب ورود به صحنه): حمید رحیمی،امیرمحمد رفیعخواه، احمدرضا خاکساری، علی محمودی، بازیگر خردسال: مسیحا ذبیحی، مشاور پروژه: سیامک صفری، طراح صحنه: امیرحسین جوانی، طراح لباس و طراح درخت:کوشنا شاهرخی، طراح نور: نیلوفر نقیب ساداتی، محمدرضا رحمتی، طراح صدا و طراح گرافیک: مصطفی فتاحی، دستیار کارگردان:احمدرضا خاکساری، فاطمه محقق، مدیر صحنه:الیاس طاهرقاسمی، عکاس: شاهین آزما، مدیر تولید: محمدحسین سعید، ساخت تیزر: لوگ استدیو، مدیر تبلیغات: امیر قالیچی.
به گفته او، قرار است نمایش «در انتظار گودو» از ۱۰ تیر ساعت ۱۸:۳۰ در سالن شماره سه لبخند روی صحنه برود.
انتهای پیام
