به گزارش ایسنا، روزنامه جمهوری اسلامی در شماره امروز خود نوشت:
ژنرال جوزف عون، رئیسجمهور لبنان در مصاحبه با تلویزیون سیانان گفت: «ایران از لبنان به عنوان کارت فشار در مذاکرات خود با آمریکا استفاده میکند... پیام من به ایران اینست که منافع ما با منافع شما منطبق نیست. شما برای کمک به ما تلاش نمیکنید. لبنانیها هزینه بهای منافع خاص شما را میپردازند. ایران باید از نحوه تعامل با لبنان به عنوان کارتی برای بهبود شرایط مذاکراتی تهران با واشینگتن دست بکشد. نعیم قاسم نماینده ملت لبنان نیست. به نعیم قاسم میگویم: ملت لبنان ملت تو نیست».
چند هفته قبل از انجام این مصاحبه جوزف عون، سفیر آمریکا در لبنان هم همین حرفها را درباره ایران و حزبالله زده بود. همفکری رئیسجمهور لبنان با سفیر آمریکا در بیروت درباره آنچه در لبنان میگذرد دستنشانده بودن او را به روشنی به اثبات میرساند هرچند اگر او این مطالب را هم به زبان نمیآورد باز هم تردیدی در اینکه آمریکا او را برای تحقق اهدافش در لبنان روی کار آورده است وجود نداشت. جوزف عون خودش هم میداند که اگر در یک انتخابات آزاد برای کسب آراء مستقیم مردم لبنان با شیخنعیم قاسم دبیرکل حزبالله رقابت کند، بازنده خواهد بود و مردم لبنان با شناختی که از او به عنوان یک مهره وابسته به آمریکا که برای هموار کردن راه تسلط رژیم صهیونیستی بر لبنان کار میکند دارند برای او هیچ ارزش و اعتباری قائل نیستند ولی با این واقعیت به خوبی آشنا هستند که حزبالله لبنان سد محکمی در برابر رژیم صهیونیستی است که تاکنون از اجرا شدن توطئه بلعیده شدن لبنان توسط این رژیم جلوگیری کرده است. جوزف عون اگر اهل شرم و حیا باشد باید به خاطر اینکه میداند هنگامی که خودش یک افسر جزء در ارتش لبنان بود، حزبالله توانست ارتش رژیم صهیونیستی را که تا بیروت پیشروی کرده بود وادار به عقبنشینی کند. کاری که ارتش لبنان و امثال جوزف عون از انجام آن عاجز بودند. در حال حاضر هم این حزبالله و شخص نعیم قاسم هستند که در برابر صهیونیستها مقاومت میکنند و مانع تجزیه لبنان و انضمام آن به رژیم صهیونیستی برای شکل گرفتن «اسرائیل بزرگ» هستند.
دلخوری جوزف عون از ایران، عجیبتر از ناراحتی او از شیخ نعیم قاسم است. او میداند که هشدار ایران به آمریکا درباره بمباران ضاحیه بیروت توسط رژیم صهیونیستی باعث مصون ماندن بیروت از یک فاجعه بزرگ شد و مردم بیروت را از یک خطر جدی نجات داد. قطعاً خشم نتانیاهو از این هشدار و درگیری لفظی او با ترامپ به خاطر اختلافی که در مورد بمباران ضاحیه داشتند از جوزف عون پنهان نمانده است. او میداند که خبرگزاری آکسیوس وابسته به رژیم صهیونیستی نوشت: «تماس تلفنی ترامپ با نتانیاهو در روز دوشنبه (11 خرداد) یکی از بدترین تماسهای تلفنی با نخستوزیر اسرائیل از زمان بازگشت او به قدرت بود. ترامپ بر سر نتانیاهو فریاد کشید: تو دیوانه لعنتی هستی، اگر من نبودم الآن تو زندانی بودی. من دارم از تو محافظت میکنم. حالا همه دنیا از تو متنفرند. همه به خاطر این موضوع از اسرائیل متنفرند».
اگر ژنرال جوزف عون به مصلحت نمیداند این رسوائی را به روی خود بیاورد که قدرت حفاظت از بیروت در مقابل شرارتهای رژیم صهیونیستی را ندارد و این ایران است که باید از آن حفاظت کند، خود میداند ولی این چیزی نیست که از افکار عمومی جهان عرب و سایر ملتها پنهان مانده باشد. بدین ترتیب، حالا آقای رئیسجمهور بیاختیار لبنان باید به این سؤال اساسی جواب بدهد که ایران از کارت لبنان برای بهبود شرایط خود استفاده میکند یا برای مصون نگهداشتن لبنان از تعرض ارتش تروریستی رژیم صهیونیستی؟
در مورد انطباق یا عدم انطباق منافع لبنان با منافع ایران، ماجرا به نوع نگاه به منافع مربوط میشود. ایران، منافع لبنان را در استقلال این کشور و عدم وابستگی به آمریکا و رژیم صهیونیستی و هر دولت دیگر میداند و برای جلوگیری از تجزیه لبنان و ناکام گذاشتن صهیونیستها در تحقق توطئه خطرناک تشکیل «اسرائیل بزرگ» با تسلط بر خاک کشورهای عربی از جمله لبنان تلاش میکند ولی جوزف عون و نخستوزیرش «نواف سلام» منافع لبنان را در تسلیم بودن در برابر اراده آمریکا، رژیم صهیونیستی و مهرههای منطقهای آنها تعریف میکنند. بر مبنای این تعریف، تجزیه لبنان و واگذار شدن بخشهائی از آن به رژیم صهیونیستی در چارچوب منافع لبنان قرار دارد و این همان چیزی است که جوزف عون آن را قبول دارد و ایران نهتنها با آن مخالف است بلکه برای جلوگیری از تحقق آن بشدت مبارزه میکند کمااینکه عموم مردم لبنان نیز با تجزیه کشورشان مخالفند و خطمشی جوزف عون را با منافع ملی کشورشان در تضاد میدانند، رئیسجمهوری که جمهور با او همعقیده نیستند.
انتهای پیام
