۱۴۰۵-۰۳-۱۸ | ۱۲:۱۵
منبع: نمایندگی مازندران
مکانیزاسیون تنها راه نجات کشت برنج/ کمبود نیروی کار کشاورزی در مازندران

مکانیزاسیون تنها راه نجات کشت برنج/ کمبود نیروی کار کشاورزی در مازندران

مازندران (ایسنا) - به‌رغم جایگاه استراتژیک برنج در سبد غذایی کشور، این صنعت سنتی با بحران جدی نیروی انسانی روبروست، امروزه به دلیل تغییرات سطح تحصیلات و سبک زندگی، جوانان تمایلی به حضور در شالیزارها ندارند و بار سنگین این کار پرمشقت عملاً بر دوش سالمندان افتاده است؛ وضعیتی که علاوه بر آسیب‌های جسمی جدی برای این قشر، موجب افزایش هزینه‌های تولید به دلیل کمبود و گرانی نیروی کار شده است.

کارشناسان معتقدند تنها راه برون‌رفت از این چالش و حفظ امنیت غذایی، عبور از کشاورزی سنتی و حرکت سریع به سمت «مکانیزاسیون کامل» است، تجهیز شالیزارها به فناوری‌های نوین، علاوه بر کاهش چشمگیر فشارهای جسمانی بر کشاورزان پیشکسوت، می‌تواند با جذاب‌تر کردن محیط کار، زمینه بازگشت نسل جوان به این عرصه و اقتصادی‌تر شدن تولید برنج را فراهم کند.

۶۰ درصد از زمینهای کشاورزی بابل زیرکشت نشا مکانیزه رفت

مدیر جهاد کشاورزی شهرستان بابل از افزایش ۵ درصدی کشت نشا مکانیزه در بابل خبر داد و گفت:۷۰ بانک نشا در شهرستان بابل فعال هستند.

رحیم شهیدی‌پور با اشاره به مزایای کشت مکانیزه تصریح کرد: نشاکاری دستی کاری سخت و طاقت‌فرساست، اما استفاده از نشاکار مکانیزه علاوه بر کاهش فشار کاری کارگران، باعث افزایش راندمان، یکنواختی و دقت در کشت می‌شود.

وی با اشاره به اینکه  امسال ۶۰ درصد از نشاکاری‌ها بصورت مکانیزه انجام شد، گفت: امسال نشا سطح ۲۷ هزار هکتار از زمین های کشاورزی شهرستان بابل به صورت مکانیزه انجام شد.

وی همچنین از جذب ادوات کشاورزی با اعتباری بالغ بر۹۹ میلیارد تومان خبر داد و تصریح کرد: ۳۰ دستگاه کمباین، ۳۹ دستگاه نشاکار، ۱۱۳دستگاه تیلر، یک دستگاه روتیواتور وچهاردستگاه کولتیواتور جذب شهرستان بابل بوده است.

دستگاه‌های گران قیمت در فضای باز مستهلک می‌شود

در دنیای کشاورزی نوین، سوله و انبار قلب تپنده یک مجموعه تولیدی است اما تقی‌زاده، کارآفرین نمونه‌ای که با تأمین ۵۰ هزار سبد نشا و تجهیزات مکانیزه، توانسته است رنج کارگری را از دوش کشاورزان بردارد و برای ۱۵ نفر اشتغالزایی کند اما حالا دستگاه‌های گران‌قیمت او به دلیل نبودِ فضای سرپوشیده و انبار متمرکز، در حال استهلاک زودهنگام هستند.

مکانیزاسیون تنها راه نجات کشت برنج/ کمبود نیروی کار کشاورزی در مازندران

ذکریا تقی‌زاده در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به اینکه تقاضای واقعی بازار، مسیر توسعه فعالیت ما را مشخص کرد، گفت: ایده این کار از نیاز شخصی و تجربه عملی ما آغاز شد، ابتدا برای زمین کشاورزی خودمان یک دستگاه نشاکار تهیه کردیم، بعد از مدتی، درخواست‌ها از سوی همسایه‌ها و سایر کشاورزان افزایش پیدا کرد همین استقبال مردمی باعث شد که به‌تدریج فعالیت را توسعه دهیم و با خرید چند دستگاه، آن را به یک کسب‌وکار جدی و هدفمند تبدیل کنیم.

 وی افزود: به دلیل افزایش تقاضا، ناچار شدیم فقط دو روز از هفته را به عقد قرارداد و ارائه خدمات اختصاص دهیم و خارج از این زمان، عملاً امکان پذیرش درخواست جدید نداریم.

این کارآفرین به عدم دریافت تسهیلات بانکی و استفاده از آورده شخصی در این کسب و کار اشاره و تصریح کرد: در حال حاضر بدون استفاده از تسهیلات بانکی یا حمایت‌های دولتی، چهار دستگاه تیلر در اختیار داریم و همه این‌ها با سرمایه شخصی و تلاش مستمر تهیه شده‌اند.

وی یادآور شد: درخواست خرید یک دستگاه سواره تمام‌ مکانیزه را به مرکز خدمات منطقه داده‌ایم، هدف از این کار، افزایش ظرفیت خدمات‌دهی هم از نظر کمی و هم از نظر کیفی است با این دستگاه می‌توانیم مناطق بیشتری را پوشش داده و سرعت و دقت کار را بالاتر ببریم.

تقی زاده ادامه داد: اما با توجه به شرایط اقتصادی و نوسانات قیمت‌ها به دلیل شرایطی که پیش آمد و افزایش دوبرابری قیمت‌ها، با چالش جدی مواجه شدیم با این حال، از مرکز خدمات به ما قول داده‌اند که مورد حمایت قرار بگیریم.

مکانیزاسیون تنها راه نجات کشت برنج/ کمبود نیروی کار کشاورزی در مازندران

وی خاطرنشان کرد: در سال جاری با۸۰ کشاورز حدود ۱۰۵ هکتار زمین را پوشش داده‌ایم که اگر دستگاه سواره تأمین شود، برآورد ما این است که این رقم دستکم دو برابر شود، این یعنی هم بهره‌وری بالاتر و هم خدمت‌رسانی گسترده‌تر به کشاورزان منطقه انجام می‌شود .

تقی زاده به مناطق تحت پوشش اشاره و تصریح کرد: مناطق گنج‌افروز، سرست، کشتله، ولوکلا، کلاگرمحله و میرکلا را تحت پوشش داریم، نکته مهم این است که در منطقه گتاب، هنوز ماشین سواره وجود ندارد و همین مسئله نشان می‌دهد که توسعه این خدمت چقدر ضروری و راهبردی است. نبود این ابزار در منطقه، هم فشار زیادی بر کشاورزان وارد می‌کند و هم فرصت رشد را محدود می‌سازد.

وی در پاسخ به ایسنا که این فعالیت چه تأثیری بر اشتغال منطقه داشته است گفت: تاکنون برای ۱۵ نفر اشتغال ایجاد کردیم این برای ما فقط یک آمار نیست؛ بلکه نشان‌دهنده این است که اگر زیرساخت و حمایت مناسب وجود داشته باشد، چنین طرح‌هایی می‌توانند به اشتغال پایدار در منطقه کمک کنند.

این کارآفرین بخش کشاورزی به اهمیت توجه به زیرساخت‌ها اشاره کرد و یادآور شد: یکی از دغدغه‌های جدی در کسب‌وکارهای کشاورزی، مسئله زیرساخت است مهم‌ترین مشکل ما نبود انبار و فضای مناسب برای دپوی سبدها، بذرپاشی و نگهداری دستگاه‌هاست.

وی ادامه داد: در حال حاضر به دلیل نبود انبار مناسب همه دستگاه‌های ما در فضای باز قرار دارند و این موضوع باعث استهلاک آن‌ها در گرما و سرما می‌شود.

تقی زاده تصریح کرد: از سوی دیگر، انبارهای ما پراکنده و کوچک هستند؛ ۴ انبار کوچک جهت نگهداری سبدها، گرمخانه و جوانه‌زنی بذر و یک انبار برای بذرپاشی داریم، این پراکندگی باعث افزایش هزینه، اتلاف وقت و سخت شدن مدیریت مجموعه شده است.

این کارآفرین حوزه کشاورزی اظهار کرد: با توجه به اینکه حدود ۵۰ هزار سبد در اختیار داریم، نبود فضای استاندارد واقعاً کار را سخت می‌کند، چنین حجم بالایی از تجهیزات و ملزومات نیازمند فضای متمرکز و استاندارد است، نبود آن هم نگهداری را سخت و هم خطر آسیب‌دیدگی را بالا می‌برد لذا این موضوع به‌طور مستقیم بر کیفیت کار و حتی هزینه‌های نهایی اثرگذار است.

مکانیزاسیون تنها راه نجات کشت برنج/ کمبود نیروی کار کشاورزی در مازندران

تقی زاده گفت: گرچه درآمد نشاکاری مناسب است، اما نبود حمایت کافی و فشارهای روانی و اجرایی، گاهی واقعاً دلسرد کننده می‌شود، با این حال، علاقه به کار، باور به ظرفیت‌های کشاورزی منطقه و مسئولیت‌پذیری در قبال کشاورزان باعث شده که ادامه دهیم، اگر حمایت لازم وجود داشته باشد، این کار می‌تواند بسیار پربازده‌تر و پایدارتر شود.

وی یادآور شد: امیدواریم مسئولان از نزدیک ظرفیت‌ها، نیازها و مشکلات این مجموعه را ببینند تا تصمیم‌گیری دقیق‌تری صورت گیرد.

تقی زاده گفت: تقاضای ما حمایت عملی، تأمین زیرساخت مناسب و توجه جدی به کارآفرینان بخش کشاورزی است اگر این اتفاق بیفتد، هم تولید افزایش پیدا می‌کند، هم اشتغال، و هم کشاورز با خیال آسوده‌تری کار می‌کند.

انتهای پیام

آخرین اخبار استان ها

چندرسانه‌ای