دکتر مریم دارابی، در گفتوگو با ایسنا، با بیان اینکه در تأخیر رشد، کودک ممکن است با کمی فاصله زمانی به مسیر طبیعی خود بازگردد، افزود: در تأخیر رشد پیشبینی میشود کودک در نهایت به رشد نهایی برسد، هرچند با تأخیر؛ اما در اختلال رشد، نگرانی این است که کودک ممکن است بدون مداخله مناسب، به رشد نرمال نرسد.
وی عدم وزنگیری و کاهش وزن در مدت کوتاه را از مهمترین علائم هشدار اختلال در رشد دانست و تصریح کرد: والدین باید نسبت به تغییرات وزن کودک حساس باشند، زیرا توقف یا اُفت وزن میتواند نخستین نشانه بروز مشکل در روند رشد باشد.
عضو هئیت علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان همچنین با اشاره به نقش عوامل ژنتیکی و محیطی در رشد کودک، اظهار کرد: ژنتیک برای کودک یک بازه رشد تعیین میکند، اما این شرایط محیطی، تغذیه، فعالیت بدنی و خواب مناسب است که مشخص میکند کودک در کدام بخش از این بازه قرار بگیرد. تغذیه خوب، ورزش کافی و خواب زودهنگام میتواند کودک را به حداکثر پتانسیل رشد خود نزدیک کند.
وی در ادامه بهترین مسیر پایش رشد کودک را شروع از خانههای بهداشت دانست و گفت: در صورتیکه رشد وزنی، قدی یا دور سر کودک متوقف شود یا روند نزولی پیدا کند، ابتدا پزشک خانواده موضوع را بررسی میکند و در صورت نیاز، کودک برای ارزیابی دقیقتر به متخصص کودکان ارجاع داده میشود.
این عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان تأکید کرد: پایش منظم رشد، یکی از مهمترین راهها برای شناسایی زودهنگام مشکلات و پیشگیری از عوارض بعدی در کودکان است.
انتهای پیام
