حمید زارع حسینآبادی در گفت و گو با ایسنا، با اشاره به نقش دانشگاهها در حل مسائل زیستمحیطی اظهار کرد: اگرچه رشته علوم و صنایع چوب در نگاه نخست یک رشته صنعتی محسوب میشود، اما در عمل ارتباط تنگاتنگی با حفاظت از منابع طبیعی، مدیریت پسماند و توسعه پایدار دارد.
وی با اشاره به حجم بالای بقایای کشاورزی و ضایعات گیاهی در کشور گفت: سالانه حجم بسیار زیادی از پسماندهای کشاورزی و گیاهی در کشور تولید میشود که بخش قابل توجهی از آن یا سوزانده میشود یا بدون استفاده مناسب از بین میرود.
وی ادامه داد: در برخی موارد مانند بقایای نیشکر، پس از برداشت محصول بخشی از این پسماندها سوزانده میشود تا عملیات کشت بعدی تسهیل شود؛ هرچند درباره آثار این روش بر خاک و کشاورزی باید متخصصان آن حوزه اظهار نظر کنند.
زارع حسینآبادی تأکید کرد: از نگاه صنایع چوب و کاغذ، بسیاری از این بقایا میتوانند به مواد اولیه ارزشمند برای تولید محصولات مختلف تبدیل شوند و به جای تبدیل شدن به پسماند، وارد چرخه تولید شوند.
وی به ظرفیت برخی گونههای گیاهی مقاوم به خشکی اشاره کرد و گفت: یکی از گونههایی که میتواند در آینده نقش مهمی در تأمین مواد اولیه صنایع چوب و کاغذ داشته باشد، درخت استبرق است که در مناطق کمآب کشور قابلیت توسعه دارد.
این استاد دانشگاه افزود: این گونه گیاهی نیاز آبی بسیار اندکی دارد، شرایط سخت اقلیمی و شوری خاک را تحمل میکند و از بخشهای مختلف آن میتوان در صنایع مختلف از جمله صنایع چوب و کاغذ استفاده کرد.
وی تصریح کرد: با توجه به بحران کمآبی کشور، توسعه چنین گونههایی میتواند بخشی از نیاز چوب کشور را بدون فشار بر جنگلها و منابع طبیعی تأمین کند.
زارع حسینآبادی با اشاره به مناطق مستعد کشت این گونهها گفت: این ظرفیت بیشتر در مناطق جنوبی کشور از جمله سواحل مکران، استانهای سیستان و بلوچستان، هرمزگان و بخشهایی از خوزستان قابل استفاده است و شرایط اقلیمی استان البرز برای توسعه گسترده آن چندان مناسب نیست.
وی افزود: توسعه این گونهها علاوه بر تأمین مواد اولیه صنایع چوب، میتواند در تثبیت خاک، کاهش روند بیابانزایی و استفاده بهینه از اراضی کمبازده نیز مؤثر باشد.
سالانه تا دو هزار تن سرشاخه شهری تولید میشود
مدیر گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ دانشگاه منابع طبیعی با اشاره به ظرفیتهای مغفول پسماندهای شهری اظهار کرد: یکی از منابع ارزشمند و کمتر مورد توجه، سرشاخهها و بقایای حاصل از هرس درختان شهری است.
وی افزود: براساس برآوردهای انجام شده، سالانه بین ۱۵۰۰تا ۲۰۰۰ تن سرشاخه و بقایای هرس فضای سبز تنها در یک شهر تولید میشود که بخش عمده آن متأسفانه دفن یا دور ریخته میشود.
زارع حسینآبادی ادامه داد: این در حالی است که این مواد میتوانند به عنوان ماده اولیه برای تولید فرآوردههای چوبی، کمپوست، محصولات سلولزی و بسیاری از صنایع دیگر مورد استفاده قرار گیرند.
وی با تأکید بر ارزش اقتصادی ضایعات چوبی گفت: پسماندهای چوبی در واقع یک منبع ارزشمند و نوعی طلای سبز محسوب میشوند که تاکنون بهرهبرداری مناسبی از آنها صورت نگرفته است.
این عضو هیئت علمی دانشگاه تهران خاطرنشان کرد: تنها در شهر کرج سالانه چند هزار تن پسماند چوبی تولید میشود که بخش زیادی از آن بدون استفاده مؤثر از چرخه خارج میشود.
زارع حسینآبادی با ارائه آماری از وضعیت پسماندهای چوبی شهری گفت: براساس برآوردهای موجود، سالانه حدود ۱۰ هزار تن پسماند مصنوعات چوبی در شهر کرج تولید میشود. این رقم برای تهران حدود ۳۰ هزار تن و برای مشهد حدود ۴۰۰۰ تن برآورد میشود.
به گفته وی، مجموع پسماندهای چوبی قابل بازیافت در کشور به حدود ۱۰۰ هزار تن در سال میرسد که بخش قابل توجهی از آن هنوز وارد چرخه بازیافت و ارزشآفرینی نشده است.
مدیر گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ دانشگاه منابع طبیعی در پایان اظهار کرد: دانشگاه در همکاری با شهرداری کرج، اتحادیه مبلمان و سایر نهادهای مرتبط به دنبال طراحی یک زنجیره کامل جمعآوری، بازیافت و ارزشافزایی پسماندهای چوبی است.
وی افزود: اگر این طرح به صورت موفق اجرا شود، میتواند علاوه بر کاهش حجم پسماندها، اشتغالزایی، تولید ثروت، حفظ منابع طبیعی و کاهش فشار بر جنگلها را نیز به دنبال داشته باشد و به عنوان الگویی موفق در سطح کشور مورد استفاده قرار گیرد.
انتهای پیام
