در این مراسم که در اماکن مقدس، حسینیهها، هیأتها و فضاهای مذهبی شهرهای مختلف استان برگزار شد، مادران عزادار با پوشاندن لباسهای متحدالشکل بر تن شیرخوارگان خود، دلهایشان را به دشت کربلا گره زدند و در سوگ طفل شش ماهه امام حسین(ع) به مرثیهخوانی، سینهزنی و نوحهسرایی پرداختند. فضای مراسم سرشار از اشک، محبت، دلدادگی و یادآوری صحنهای تاریخی بود که در آن، مظلومیت و حقطلبی در برابر جنایت و بیرحمی قرار گرفت.
مادران دلسوخته در حالی که فرزندان شیرخوار خود را در آغوش داشتند، با خواندن لالاییهای حزنانگیز و زمزمه دعا، بار دیگر نام حضرت علیاصغر(ع) را بر زبان آوردند؛ نامی که برای همیشه با مظلومیت، عطش و بیپناهی گره خورده است.
یک کارشناس مسائل مذهبی و دینی، در حاشیه این مراسم با تأکید بر لزوم بازگشت به ارزشهای اصیل اسلامی، بر جایگاه بیبدیل حضرت علیاصغر(ع) در تاریخ عاشورا و تأثیر عمیق این واقعه بر ساختار فرهنگی و تربیتی جامعه ایران تأکید کرد.
حجتالاسلام غلامرضا رضایی، در گفتوگو با ایسنا با اشاره به اینکه واقعه کربلا تنها یک نبرد نظامی نیست، بلکه مکتبی برای تربیت انسانهای متعهد و مسئول است، اظهار کرد: حضرت علیاصغر(ع) مظلومترین چهره تاریخ کربلاست. کودکی ششماهه که نه تنها سلاحی برای دفاع از خود نداشت، بلکه حتی توانایی ایستادن را نیز نداشت، اما با همین بیپناهی مطلق، خون پاکش به سندی جاودانه و روشن از حقانیت امام حسین(ع) و ظلمستیزی اهل بیت تبدیل شد.
وی افزود: اگر بخواهیم عصاره پیام عاشورا را در یک تصویر واحد و قابل لمس خلاصه کنیم، بدون هیچ تردیدی، تصویر حضرت علیاصغر(ع) روشنترین نماد این جنبش بزرگ است.
رضایی اظهار کرد: حضرت علیاصغر(ع) با مظلومیت خود، حجت را بر همه جهانیان تمام کرد. این کودک معصوم نشان داد که امام حسین(ع) تا آخرین لحظهی حیات، حتی از جان عزیزترین فرزندش نیز برای حفظ اصل حق و جلوگیری از تحکیم بنیان طاغوت گذشت. این فداکاری، عمق تعهد امام به رسالت خویش را به رخ تاریخ کشید.
وی با تأکید بر نقش مهم و حیاتی مادران در تداوم فرهنگ عاشورا، تصریح کرد: همنوایی مادران با حضرت رباب(س) و نواختن نالههای مادرانه بر مظلومیت حضرت علیاصغر(ع)، صرفاً یک عزاداری احساسی یا یک آیین نمایشی نیست؛ بلکه یک حرکت عمیق تربیتی، فرهنگی و جامعهشناختی است. مادران در این مراسم، با شیرینترین و در عین حال دردناکترین روش، عشق به اهلبیت(ع) را از نخستین سالهای زندگی و حتی قبل از تولد در جان فرزندان خود نهادینه میکنند.
این کارشناس مسائل مذهبی و دینی، خاطرنشان کرد: آنها به نسل آینده میآموزند که محبت به امام حسین(ع) تنها با گریه و زاری حاصل نمیشود، بلکه باید با مسئولیتپذیری اجتماعی، ظلمستیزی عملی و وفاداری به اصول ارزشهای انسانی و دینی همراه باشد.
وی در ادامه با اشاره به پدیده شیرخوارگان حسینی(ع) در خراسان رضوی و سایر نقاط کشور گفت: حضور مادران با نوزادان شیرخوار خود در مراسم شیرخوارگان حسینی، نشان دهنده سلامت و حیات فرهنگ عاشورا در لایههای عمیق جامعه است. این آیین ثابت میکند که نسل جدید همچنان با این حقیقت کهن پیوند دارد و آن را به عنوان هویت اصلی خود میپندارد.
رضایی با تبیین جنبههای عقلانی و کلامی شهادت حضرت علیاصغر(ع) خاطرنشان کرد: حضرت علیاصغر(ع) در کربلا فقط یک کودک ششماهه نبود که قربانی ظلم شود؛ او به حجت اکبر امام حسین(ع) تبدیل شد؛ یعنی مظلومیتی که آنقدر عریض و طویل و بیپرده بود که حتی دشمنان در برابر خودش بیپاسخ ماندند.
وی در ادامه با بیان اینکه نذر کودکان در این مراسم نمادی از امید و آیندهسازی است، اظهار کرد: مادرانی که در این مراسم فرزندان شیرخوار خود را نذر یاری حضرت ولیعصر(عج) میکنند، در واقع آیندهای عاشورایی، اخلاقی و معنوی را برای جامعه آرزو دارند. این نذر، نشانهای از امید به رستگاری، ایمان به عدالتخواهی الهی و پیوند عمیق خانوادههای ایرانی با فرهنگ غنی دینی است.
مراسم شیرخوارگان حسینی در این خطه، بار دیگر چهرهای از پیوستگی عمیق و ارگانیک مردم این منطقه با فرهنگ عاشورا را به نمایش گذاشت. آیینی که در آن، مادران با اشک و دعا، فرزندان خود را به نام حضرت علیاصغر(ع) گره زدند و پیام مظلومیت، ایثار و مقاومت را در قالبی ساده اما اثرگذار به نسل آینده منتقل کردند. این اجتماع معنوی، فرصتی مغتنم برای بازخوانی یکی از جانسوزترین صحنههای تاریخ اسلام بود و یادآوری این حقیقت تلخ اما شیرین که عاشورا، یک اتفاق تاریخی در گذشته نیست، بلکه در هر دل عاشقی و در هر لحظه ایستادگی در راه حق، زنده و پویا است.
انتهای پیام
