امروز ۳۱ خرداد، در سالگرد شهادت مردی که از دلِ فلسفه برخاست و در خاک کربلا به مقصد رسید، باید پرسید: راز چمران در چه بود؟ او تنها یک فرمانده نظامی نبود؛ او فیلسوفی بود در میان گرد و غبار جنگ، به حقیقت هستی رسید. او کسی بود که آموخته بود «مرگ»، پایان یک سفر نیست، بلکه «آغاز» رسیدن به محبوب است.
با قلبی سرشار از عرفان در برابر وحشت جنگ
شهیدچمران را، نماد آن پیوند میان «عقل» و «عشق» میدانند زیرا او نشان داد که میتوان در عین داشتن ذهنی تحلیلگر و علمی، قلبی چنان سرشار از عرفان داشت که در برابر وحشت جنگ، تنها آرامش معشوق را حس کند. او از میان صفحات کتابهای فلسفی، راهی به سوی «خدا» باز کرد و این راه را، با خون خود، برای ما روشن ساخت.
شخصیت چند بعدی شهید چمران
عباس کمالینژاد، تحلیلگر مسائل غرب آسیا و لبنان با تشریح نقش شهید مصطفی چمران در شکلگیری جریان مقاومت در لبنان و ایران، گفت: چمران را نباید صرفاً یک فرمانده نظامی دانست. او شخصیتی چندبعدی، دانشمند، هنرمند، مدیر اجتماعی و انسانی تمدنساز بود که در کنار امام موسی صدر، نقش مهمی در احیای هویت شیعیان لبنان و شکلگیری هستههای نخستین مقاومت ایفا کرد.
او همچنین با بیان اینکه از نگاه ما، شهید چمران «مردی برای تمام فصول» است، عنوان کرد: شخصیتی که در عرصههای مختلف معرفتی، اجتماعی، فرهنگی، علمی و جهادی حضوری مؤثر داشته و الگویی جامع برای جامعه امروز به شمار میرود.
این تحلیلگر تأکید کرد: تمدنسازی و حفظ پویایی یک نظام اجتماعی تنها با وجود انسانهای خلاق، نوآور و تحولآفرین امکانپذیر است. شهید چمران از جمله این شخصیتها بود. افرادی که همچون چشمههای جوشان، همواره انگیزه، خلاقیت و روح حرکت را به جامعه تزریق میکنند و مانع از رکود و ایستایی میشوند.
چمران الگویی کمنظیر
همچنین مهدی امیرکمالی، نماینده بنیاد شهید چمران با تأکید بر ضرورت بازخوانی ابعاد ناشناخته شخصیت شهید مصطفی چمران، ادامه داد: چمران معلمی تراز، مدیری برجسته، اندیشمندی اثرگذار و الگویی کمنظیر برای تربیت انسان در عصر معاصر بود.
او ادامه داد: ویژگی معلم، تکثیر شدن است، معلم در وجود شاگردان خود تداوم مییابد و اثر او به صورت تصاعدی گسترش پیدا میکند. شهید چمران نیز از همین ویژگی برخوردار بود. او انسانی بود که از مرزهای آموزش و تجربه عبور کرد و به افقهای بلند تربیت و انسانسازی رسید.
به گزارش ایسنا، خیلی از اساتید دانشگاهی نیز بر این باورند که شهید دکتر مصطفی چمران، شخصیتی چندبعدی و الگویی کامل از ترکیب علم، عرفان، جهاد و تعهد اجتماعی بود و از او به عنوان دانشمندی برجسته، عارفی وارسته، مجاهدی خستگی ناپذیر و انسانی مردمی و خدمتگزار یاد میکنند.
در واقع در میانه سالهای پرآشوب جنگ، زمانی که نیاز به رهبرانی با نگاه استراتژیک و در عین حال، با ایمان پولادین بود، چمران همان نقشی را ایفا کرد که تاریخ، همیشه برای آن تشنه است. او نشان داد که عشق به وطن، تنها شعار نیست، بلکه مسئولیتی است که باید با دانش و تدبیر ایفا شود.
چمران به ما آموخت که میتوان هم «دانشمند» بود و هم «سرباز»؛ هم «متفکر» بود و هم «مبارز»؛ شاید امروز، در روزگاری که جوانان ما با چالشهای بیشماری در مسیر یافتن هویت و معنا روبهرو هستند، یادآوری آنچه چمران بود، میراث گرانبهایی باشد برای معنا بخشیدن به زندگی.
اما دهلاویه...
در تاریخ دفاع مقدس، نام برخی مناطق با رنگ خون و نور شهادت گره خورده است؛ در میان اینها، «دهلاویه» جایگاهی استثنایی دارد. این منطقه که در دل جغرافیای حساس خوزستان قرار دارد، نه تنها شاهد نبردهای سهمگین بود، بلکه امروز به عنوان «میعادگاه مصطفی چمران» شناخته میشود. از این حیث نیز دهلاویه حال و هوای عجیبی دارد.
انتهای پیام
