به گزارش ایسنا، حجتالاسلام والمسلمین هادی سروش استاد حوزه در مراسمی که شامگاه پنجشنبه ۴ تیر ۱۴۰۵ به مناسبت ایام سوگواری حضرت اباعبدالله الحسین (ع) از سوی مجمع دینی احیای فضیلت در مجتمع آموزشی سروش برگزار شد، طی سخنانی با موضوع «فراتر از نغمه حیات» با اشاره به وقایع عصر عاشورا اظهار کرد: حادثه کربلا در فاصلهای کوتاه از طلوع آفتاب دهم محرم تا ساعتی پس از نماز ظهر به پایان رسید و دشمن از همان میدان، اعلام پیروزی کرد. سرهای مقدس شهدای کربلا را پیش از غروب آفتاب به کوفه فرستادند و در حالی که خیمههای خاندان اباعبدالله(ع) در آتش میسوخت، حادثه کربلا را پایانیافته اعلام کردند.
وی افزود: حکومت بنیامیه این پیروزی میدانی را به پیروزی حکومتی تبدیل کرد و از همه امکانات خود برای تثبیت آن بهره برد. در مسیر کوفه تا شام، فضا را به گونهای سامان دادند که گویی جشن برپاست و حتی در کوفه چهار مسجد به شکرانه کشتن حسین بن علی(ع) بنا کردند؛ مساجدی که در تاریخ با عنوان مساجد ملعونه شناخته شدند.
این استاد حوزه با اشاره به تجلیل یزید از عبیدالله بن زیاد پس از واقعه عاشورا گفت: یزید در نامهای به عبیدالله نوشت که به بالاترین جایگاه نزد او رسیده و سپس هنگام ورودش به شام، او را مورد تکریم ویژه قرار داد؛ همه اینها نشانههایی از اعلام گسترده پیروزی توسط حاکمیت بنیامیه بود.
حجتالاسلام سروش ادامه داد: با این حال، در کنار این پرده از تاریخ، پرده دیگری نیز وجود دارد و آن پرده خون و حیات است؛ در فرهنگ دینی ما، خون دارای حرمت و حقیقتی ویژه است و نمیتوان به سادگی از کنار آن گذشت. حال اگر خون یک انسان مصلح، آگاه، تنها، دعوتشده و در نگاه شیعه، یک امام معصوم ریخته شود، آیا میتوان آن را پنهان کرد؟
وی با استناد به سخنی از امام حسین(ع) خطاب به امام سجاد(ع) اظهار کرد: حضرت فرمودند که «به خدا قسم خون من آرام نخواهد گرفت تا زمانی که خداوند مهدی را برانگیزد»؛ این خون با ویژگیهای خاص خود، همواره در جریان خواهد بود.
این استاد حوزه همچنین به خطبه روز عاشورای امام حسین(ع) اشاره کرد و گفت: امام خطاب به سپاه مقابل فرمودند که «شما با شمشیری به جنگ من آمدهاید که در دست ما بود»؛ یعنی با شمشیر دین، اسلام، خلافت و حفظ جماعت مسلمانان، کربلا را رقم زدند. امام میفرماید ابزار دین را از دست صاحبان آن گرفتند و با همان ابزار، به جنگ دین آمدند.
حجتالاسلام سروش با بیان اینکه «خونی که در روز عاشورا در کربلا ریخته شد، خون یک مصلح آگاه، یک انسان تنها و یک امام معصوم بود»، عنوان کرد: حتی اگر چنین شخصیتی در نقطهای ناشناخته از جهان نیز کشته میشد، انسانها شیفته او میشدند؛
از همین روست که خون حسین بن علی(ع) برای همیشه زنده خواهد ماند. امام حسین (ع) در برابر دینداری منفعتطلبانه ایستاد؛ همان مردمی که به تعبیر حضرت، دین را تنها بر زبان داشتند؛ همچنین در برابر سلطنتی ایستاد که معاویه به جای خلافت برپا کرده بود و با صراحت عملکرد او را مورد انتقاد قرار داد.
وی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به مفهوم حیات گفت: حیات تنها زنده بودن ظاهری نیست؛ فلاسفه از ادراک، حرکت و رشد به عنوان نشانههای حیات یاد میکنند. در تعبیری که به ارسطو نسبت داده شده، موجود زنده افزون بر رشد، قدرت تکثیر نیز دارد؛ یعنی میتواند از وجود خود، وجودهای دیگری پدید آورد. اگر به تاریخ پس از عاشورا نگاه کنیم، میبینیم که امام حسین(ع) از روح بزرگ خود، روحهای فراوانی را پدید آورده است. هر یک از این انسانها توانستهاند جامعهای را متحول کنند و پایهگذار یک گفتمان باشند؛ این همان تکثیر حیات است.
این استاد حوزه افزود: همه شهدا زندهاند، اما حیات امام حسین(ع) فراتر از این حیات است. خون آن حضرت دارای حیاتی مثالزدنی است؛ حیاتی که پیوسته انسانها را تربیت میکند و تا قیامت ادامه دارد.
حجتالاسلام سروش با اشاره به وداع امام حسین(ع) با خانواده خود در عصر عاشورا گفت: حضرت در اوج سختیها به اهل بیت(ع) فرمودند «خداوند حافظ شماست»؛ همچنین تأکید کردند که هیچ نگرانی نسبت به قبر ایشان وجود نداشته باشد و سوگند یاد کردند که این قبر محل زیارت خواهد شد تا قیامت.
وی در پایان تصریح کرد: همه خونها و شخصیتهایی که به وسیله حسین بن علی(ع) تربیت شدهاند، در کاروانی عظیم قرار دارند که امیر آن کاروان، حضرت اباعبدالله الحسین(ع) است.
انتهای پیام
