به گزارش ایسنا، ترامپ اخیرا امضای یک لایحه مهم دوحزبی مربوط به مسکن را لغو کرد تا سنا را برای تصویب قانون سخت‌گیرانه احراز هویت رای‌دهندگان (SAVE Act) تحت فشار گذارد، سناتورهای مخالف اختیارات جنگی ایران را تحقیر کرد، اجازه قانون نظارت بر اطلاعات خارجی را منقضی نمود، نامزد اطلاعاتی خود را در لحظه آخر پس گرفت و حتی هم‌پیمانانش را در جریان مذاکرات ایران در تاریکی نگه داشت.

پایگاه خبری آکسیوس نوشته است: از سوی دیگر، نخستین مهار جدی بر قدرت ترامپ از جانب سناتورهای جمهوری‌خواهی شکل گرفته است که ترامپ با حمایت از رقبایشان، عملا به کار سیاسی آنها پایان داده است؛ افرادی مانند بیل کسیدی، تام تیلیس و جان کورنین که پیشتر بیش از ۹۹ درصد با ترامپ همراه بودند، اکنون به مخالفت با کاندیداهای او، قانون احراز هویت رای‌دهندگان و افزایش اختیارات ریاست‌جمهوری برخاسته‌اند.

تحلیلگران معتقدند که ترامپ مانند رئیس‌جمهوری عمل می‌کند که دوره محدودی دارد و به عواقب بلندمدت اهمیت نمی‌دهد، اما سناتورها همچنان گرفتار قواعد سنا و ملاحظات انتخاباتی هستند. پیش‌بینی می‌شود که در صورت پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ و از دست رفتن سنا توسط جمهوری‌خواهان، عملا دوران ریاست‌جمهوری ترامپ به پایان برسد؛ هرچند او خود چنین ریسکی را نادیده می‌گیرد.

دستور کار سیاسی ترامپ براساس سلیقه شخصی‌اش شکل می‌گیرد

نیویورک تایمز نیز نوشت: ترامپ می‌گوید که به انتخابات میان‌دوره‌ای اهمیتی نمی‌دهد. او می‌گوید که زیاد به مشکلات اقتصادی آمریکایی‌ها ناشی از جنگ در ایران فکر نمی‌کند و اکنون او یک لایحه مهم و دو حزبی برای کاهش هزینه‌های مسکن در ایالات متحده را نادیده می‌گیرد و این قانون را به عنوان موضوعی با «اهمیت کم» توصیف می‌کند. در لحظه‌ای که رئیس جمهور و جمهوری‌خواهان در معرض خطر سیاسی هستند، به نظر می‌رسد اولویت‌های ترامپ به طور فزاینده‌ای از نگرانی‌های رأی‌دهندگان و حزبش جدا شده است. تمرکز او بر وسواس‌ها و پروژه‌های مورد علاقه‌اش، از جمله نوسازی‌های گسترده و پرهزینه‌اش در کاخ سفید و اطراف پایتخت کشور است، موضوعی که بارها و بارها به آن برمی‌گردد.

ترامپ ماه گذشته خبرنگاران را به کاخ سفید احضار کرد تا پیشرفت سالن رقص ۹۰ هزار فوت مربعی ۴۰۰ میلیون دلاری خود را که در محل بال شرقی در حال ساخت است، به نمایش بگذارد. در هفته‌های اخیر، بارها درباره استخر بازتاب یادبود لینکلن که دستور داده بود به رنگ آبی رنگ‌آمیزی شود، اما از آن زمان تاکنون با جلبک سبز و پلی اورتان پوسته پوسته شده درگیر است، سخن گفته است.

شاید گویاترین نمونه زمانی رخ داد که ترامپ از امضای لایحه مسکن خودداری کرد تا جمهوری‌خواهان قانونی را تصویب کنند که او بیشتر به آن اهمیت می‌داد: قانون نجات آمریکا.  لایحه‌ای که مدعی است تقلب گسترده در انتخابات را که بارها رد شده، برطرف می‌کند.

ترامپ از حزب خود خواسته است که قوانین سنا را برای تصویب این قانون تغییر دهند، اما جمهوری خواهان می‌گویند که آرای لازم برای انجام این کار را ندارند. این ماجرا بسیاری از جمهوری خواهان را در خفا خشمگین کرده است، تا حدی به این دلیل که تنها کاری که رئیس جمهور باید انجام می‌داد، حضور و امضای لایحه مسکن بود، لایحه‌ای که امیدوار بودند به رأی دهندگان ثابت کند که در تلاش برای کاهش هزینه‌ها هستند. صحنه برای مراسم امضا در تالار کنگره آماده شده بود و کاخ سفید از قبل دور پیروزی خود را آغاز کرده بود. کارولین لویت، دبیر مطبوعاتی کاخ سفید، این لایحه را «وعده دیگری که داده شد، وعده‌ای که به آن عمل شد» نامید. جیمز بلر، مشاور ارشد سیاسی رئیس جمهور، گفت که این لایحه «یک تعهد امضا شده» را محقق می‌کند. اما کمتر از ۹۰ دقیقه قبل از ورود به کنگره، گفت «تا زمانی که قانون نجات آمریکا که به شدت مورد نیاز است و من آن را یک وضعیت اضطراری ملی می‌دانم» تصویب نشود لایحه مسکن لغو است. او همچنین گفت که لایحه مسکن در مقایسه با سایر اهدافش «اهمیت کمی» دارد.

ترامپ در بیشتر دوران حرفه‌ای خود، بر اساس انگیزه‌های آنی عمل کرده است. اکثر جمهوری‌خواهان از انتقاد علنی از رئیس‌جمهور ابا دارند، آنها می‌ترسند که خشم او به حرفه سیاسی آنها پایان دهد. اما جمهوری‌خواهانی که برای انتخاب مجدد تلاش می‌کنند تا کنترل هر دو مجلس کنگره را در انتخابات میان‌دوره‌ای حفظ کنند، به طور خصوصی اذعان می‌کنند که دستور کار سیاسی رئیس جمهور اغلب با دستور کار آنها هماهنگ نیست.

انتهای پیام