مردم خراسان شمالی انگار دیگر آرام و قرار ندارند، انگار مغناطیسی از مشهد مقدس، آنها را به سوی خود میکشد. آنها نمیتوانند در خانه بمانند وقتی که پیکر پدر شهیدشان در این شهر انتظار آنها را میکشد.
تمامی پایانههای شهرهای این استان آماده شده اند صدای بوق ماشینها نوای کوچ این مردم به سوی وداع را میدهد.جاده این استان تا مشهد معنای دیگر دارد؛ معنای به سوی وداع.
قرار است اتوبوسها و کاروانهای مردمی راهی شوند اما میدانند در مقصد آشیانه دلهایشان خالیست. مردم خراسان شمالی میروند تا شانه شوند برای بدرقه پدر شهید امت.
برای بسیاری، این فقط یک مراسم تشییع یا وداع نیست؛ قرار است مردی بر شانههای آنها بدرقه شود که سالها او را نه فقط در جایگاه رهبر، که در جایگاه تکیهگاه، پدر و صدای آرامشبخش روزهای سخت شناختهاند.
مردی که حالا دیگر قرار نیست صدایش از قاب تلویزیون شنیده شود، قرار نیست در روزهای بحران و نگرانی، با چند جمله، آرامش را به خانههای مردم بازگرداند و قرار نیست بوی حضورش در این شهر بپیچد.
پیکر رهبر شهید انقلابمان بر روی شانه هایمان قرارخواهد گرفت در جایی که ستون ایران است.
در داغت حماسه خواهیم آفرید با همراهی ات پیام خواهیم داد که ما همچنان قوی تر از گذشته ایستاده ایم .
انتهای پیام
