به گزارش ایسنا، این نشریه آورده است: مقامهای ترکیه و رژیم صهیونیستی سالهاست یکدیگر را با تهدیدها و اظهارات تند هدف قرار میدهند، اما از زمان آغاز جنگ غزه در سال ۲۰۲۳، این تنشها به شکل محسوسی تشدید شده است.
به نوشته این نشریه، برخی سیاستمداران صهیونیست اکنون ترکیه را در کنار ایران به عنوان تهدیدی علیه خود مطرح میکنند. در ۲۳ ژوئن، یکی از وزیران رژیم صهیونیستی مدعی شد که ترکیه و سوریه یکی از بزرگترین تهدیدها علیه رژیم اشغالگر است. چند روز بعد نیز رژیم صهیونیستی با به رسمیت شناختن نسلکشی ارامنه در سال ۱۹۱۵، سطح تنش با آنکارا را افزایش داد.
اکونومیست نوشت در مقابل، «رجب طیب اردوغان» رئیسجمهور ترکیه نیز از نسلکشی رژیم صهیونیستی در غزه انتقاد کرده و گفته است حملات این رژیم به سوریه و لبنان، امنیت ترکیه را تهدید میکند. همچنین وزیر کشور ترکیه در اوایل ژوئن گفته بود امیدوار است روزی به عنوان استاندار قدس منصوب شود.
این نشریه تأکید کرد بخشی از این مواضع برای مصرف داخلی مطرح میشود. به نوشته گزارش، «بنیامین نتانیاهو» نخستوزیر رژیم صهیونیستی که در آستانه انتخابات قرار دارد، تلاش میکند تصویر «اسرائیلِ محاصرهشده» را حفظ کند و اردوغان نیز در شرایط تورم بالا و نرخهای بالای بهره، به یک دشمن خارجی برای منحرف کردن افکار عمومی نیاز دارد.
با این حال، اکونومیست معتقد است نگرانیهای دو طرف تنها جنبه تبلیغاتی ندارد. رژیم صهیونیستی از نفوذ گسترده ترکیه در سوریه و شکلگیری همکاریهای نظامی آنکارا با مصر، پاکستان و عربستان سعودی نگران است. در مقابل، ترکیه جنگهای رژیم صهیونیستی در غزه، ایران و لبنان و همچنین همکاری این رژیم با گروههای مسلح کُرد را تهدیدی علیه منافع خود میداند.
به نوشته این گزارش، جنگ رژیم صهیونیستی علیه ایران نیز نگرانیهای ترکیه را افزایش داده است. آنکارا از مدتها پیش با هرگونه بیثباتی در ایران مخالف بوده، زیرا کاهش ثبات در ایران را عامل شکلگیری موج جدید پناهجویان، اختلال در تجارت و انرژی و همچنین نفود رژیم اشغالگر در امور داخلی ایران میداند.
اکونومیست همچنین نوشت ترکیه از حمایت رژیم صهیونیستی از گروههای مسلح کُرد ناراضی است و طرحهای آمریکا و رژیم صهیونیستی برای استفاده از نیروهای کُرد در جنگ علیه ایران، این نگرانیها را تقویت کرده است.
این نشریه، همکاری رو به گسترش رژیم صهیونیستی با یونان و قبرس در شرق مدیترانه را نیز یکی دیگر از عوامل تنش میان دو طرف دانست. بر اساس این گزارش، این همکاریها شامل تبادل اطلاعات، رزمایشهای دریایی و هوایی و برنامهریزی برای حفاظت از زیرساختهای انرژی فراساحلی است.
به نوشته اکونومیست، رژیم صهیونیستی همچنین نسبت به نقش ترکیه در سوریه حساسیت ویژهای دارد. این گزارش میافزاید با وجود کاهش تنشها از سال ۲۰۲۵، دو طرف همچنان اهداف متفاوتی در سوریه دنبال میکنند؛ به گونهای که ترکیه خواهان شکلگیری یک دولت قدرتمند در سوریه است، اما رژیم صهیونیستی خواهان تضعیف این کشور است.
به گزارش اکونومیست، رژیم صهیونیستی به اهداف خود در جنگ علیه ایران دست نیافته و نتانیاهو از روابط نزدیک ترامپ و اردوغان و تمایل واشنگتن به همکاری با ترکیه، بهویژه در پرونده سوریه، ناخشنود است.
اکونومیست همچنین نوشت یکی دیگر از نگرانیهای رژیم صهیونیستی، تلاش دوباره ترکیه برای دریافت جنگندههای اف-۳۵ از آمریکا است؛ جنگندههایی که فروش آنها در سال ۲۰۱۹ متوقف شده بود، اما ترامپ اخیراً اعلام کرده است این موضوع در حال بررسی است و ممکن است تصمیمی اتخاذ کند که موجب رضایت اردوغان شود.
به نوشته این نشریه، برخی تحلیلگران معتقدند حملات لفظی اخیر رژیم صهیونیستی علیه ترکیه با هدف جلوگیری از نهایی شدن فروش این جنگندهها صورت میگیرد و مخاطب اصلی آن نیز کنگره آمریکاست.
اکونومیست در پایان نوشت: با وجود افزایش تنشها، دو طرف هنوز روابط خود را به طور کامل قطع نکردهاند. سفارتخانههای ترکیه و رژیم صهیونیستی همچنان فعال هستند، هرچند سفیران دو دولت در سال ۲۰۲۳ فراخوانده شدند. همچنین با وجود اعلام تحریم تجاری از سوی ترکیه، صادرات کالاهای ترکیه از مسیر کشورهای ثالث یا تشکیلات خودگردان فلسطین همچنان به رژیم صهیونیستی میرسد و نفت جمهوری آذربایجان و شمال عراق نیز همچنان از طریق بندر جیهان ترکیه به سرزمینهای اشغالی منتقل میشود.
این نشریه نتیجه میگیرد که اگرچه وقوع درگیری مستقیم میان نزدیکترین متحد آمریکا در منطقه و دومین ارتش بزرگ ناتو همچنان دور از انتظار است، اما تحولات سالهای اخیر نشان داده است که بسیاری از جنگهای غیرقابل تصور، اکنون امکان وقوع یافتهاند.
انتهای پیام
