به گزارش ایسنا، قدمت حوضچههای سلیمان به قرن دوم پیش از میلاد (حدود ۲۲۰۰ سال پیش) بازمیگردد. اگرچه ساخت اصلی آنها توسط رومیها یک قرن بعد، به عنوان بخشی از یک پروژه عظیم مهندسی شامل دو مخزن، قناتها و تونلها برای تأمین آب اورشلیم در فاصله ۱۳ کیلومتری انجام شد.
حوضچه بزرگ سوم در دوران حکومت عثمانی اضافه شد، زمانی که یک قلعه نیز برای حفاظت از منبع آب ساخته شد. در دوران قیمومت بریتانیا بر فلسطین (۱۹۲۳ تا ۱۹۴۸)، مقامات بریتانیایی سیستم را با لولهها و پمپهای فلزی، مدرنسازی کردند.
مالکیت فلسطینیان بر این حوضچهها بر اساس توافقنامه دوم اسلو در سال ۱۹۹۵ تایید شده است. با گسترش شهرکهای جدید در اطراف بیتلحم، این حوضچهها به پناهگاهی برای ساکنان بیتلحم تبدیل شدهاند.
به گزارش گاردین، محمود جابر، فعال محلی و باغبان اهل ارتاس که از آب چشمههای محلی برای پرورش سبزیجات استفاده میکند، گفت: «اکنون این تنها مکان در سراسر بیتلحم است که میتوانید جایی برای نشستن و لذت بردن از آب، سایه و فضای سبز پیدا کنید و اکنون آنها میخواهند آن را بدزدند.»
اگرچه منطقهای از شهرک افرات در بالای برکهها خودنمایی میکند، اما این برکهها از ماه مه (حدود دو ماه پیش) مورد تهدید مستقیم قرار گرفتند؛ زمانی که اسموتریچ و زیوی سوکوت ـ دیگر سیاستمدار تندرو اسرائیلی ـ، پلیس را به منطقه فرستادند تا فلسطینیان را دور کنند تا بتوانند از شنا کردن خود در حوضچه میانی فیلم بگیرند.
این سه حوضچه مستطیلی با ظرفیت ترکیبی ۲۵۰ هزار متر مکعب، یکی از بزرگترین سیستمهای آبی بازمانده از جهان باستان را در این منطقه تشکیل میدهند.
انتهای پیام
