تابستان برای بسیاری از خانوادهها فصل سفر، گردش و حضور در طبیعت است. سرابها، رودخانهها، سدها و دیگر مناطق آبی، مقصد بسیاری از شهروندان در روزهای گرم سال هستند، اما همین مکانها اگر از ایمنی کافی برخوردار نباشند یا خطرات آنها جدی گرفته نشود، میتوانند به صحنه حوادثی تلخ و جبرانناپذیر تبدیل شوند.
به گزارش ایسنا، غرقشدگی تنها در دریا یا آبهای خروشان رخ نمیدهد. بسیاری از این حوادث در آبگیرها، رودخانهها، سدها و مناطق تفریحی اتفاق میافتد؛ جاهایی که ظاهر آرام آب، گاهی احساس امنیت کاذبی ایجاد میکند، در حالی که تغییر ناگهانی عمق آب، لغزندگی بستر، جریانهای پنهان و ناآشنایی افراد با محیط، میتواند در چند لحظه حادثهای دردناک رقم بزند.
حادثه غرقشدن یک مادر و دختر در سراب کوثر قروه طی ماه گذشته، نیز از جمله اتفاقاتی بود که افکار عمومی را تحت تأثیر قرار داد و اهمیت توجه به پیشگیری از غرقشدگی را بیش از پیش یادآوری کرد. حادثه سراب کوثر تنها یک خبر تلخ نبود؛ این حادثه بار دیگر موضوع ایمنی مجموعههای تفریحی را به میان آورد.
مجموعههایی که در روزهای تعطیل و فصل تابستان پذیرای شمار زیادی از شهروندان و گردشگران هستند و انتظار میرود متناسب با این حجم از مراجعه، از حداقل امکانات و زیرساختهای ایمنی برخوردار باشند. پس از این حادثه، یکی از پرسشهایی که در افکار عمومی مطرح شد، وضعیت امکانات ایمنی در مجموعه تفریحی سراب کوثر بود.
استقرار ناجی غریق، حضور نگهبان، دسترسی سریع به آمبولانس یا نیروهای امدادی، نصب دوربینهای نظارتی و تجهیزات هشداردهنده، از جمله امکاناتی است که میتواند در پیشگیری از حوادث یا تسریع امدادرسانی نقش مؤثری داشته باشد.
نبود یا کافی نبودن هر یک از این امکانات، مطالبهای است که انتظار میرود از سوی دستگاههای متولی بهطور شفاف بررسی و درباره آن اطلاعرسانی شود.
روز جهانی پیشگیری از غرقشدگی، تنها یک مناسبت در تقویم نیست؛ بلکه فرصتی برای یادآوری این واقعیت است که بسیاری از این حوادث قابل پیشگیری هستند. افزایش آگاهی عمومی، آموزش خانوادهها، توجه بیشتر به کودکان، پرهیز از شنا در مناطق ناشناخته و رعایت هشدارهای ایمنی، از جمله اقداماتی است که میتواند جان انسانها را نجات دهد.
در کنار مسئولیت شهروندان، توجه به ایمنی مناطق گردشگری نیز اهمیت ویژهای دارد. بازنگری در وضعیت ایمنی مجموعههای آبی، اجرای مصوبات مرتبط با ایمنسازی، تأمین تجهیزات امدادی و نظارتی و ارتقای زیرساختهای حفاظتی، میتواند از تکرار حوادث مشابه جلوگیری کند.
شاید تلخترین بخش هر حادثه غرقشدگی این باشد که پشت هر خبر، خانوادهای قرار دارد که عزیزانش را از دست داده و زندگیاش برای همیشه دگرگون شده است.
اگر روز جهانی پیشگیری از غرقشدگی قرار است پیامی داشته باشد، آن پیام این است که پیشگیری باید پیش از وقوع حادثه آغاز شود؛ با آموزش، با فرهنگسازی و با فراهم کردن زیرساختهای ایمنی در مکانهایی که هر روز میزبان خانوادهها و گردشگران هستند.
امروز یادآوری حادثه سراب کوثر تنها مرور یک اتفاق تلخ نیست؛ فرصتی است برای اینکه از خود بپرسیم آیا برای جلوگیری از تکرار چنین حوادثی، همه آنچه باید انجام میشد، انجام شده است؟
انتهای پیام
