به گزارش ایسنا، وال استریت ژورنال گزارشی از دیوید اس. کلود، شلبی هالیدی و آنیکا آرورا ست منتشر کرد که در آن آمده است که ایالات متحده برای دهه‌ها پس از آزادسازی این امیرنشین نفت‌خیز در جنگ اول خلیج فارس، از کویت به عنوان یکی از بزرگترین مراکز لجستیکی ارتش ایالات متحده در جهان استفاده می‌کرد و میزبان هزاران سرباز، تانک‌های آبرامز و توپخانه سنگین بود. این حضور نظامی آمریکا به کویت حس امنیت می‌داد، زیرا تصور می‌کرد هیچ همسایه بزرگتر یا قدرتمندتری نمی‌توانست دوباره آن را تهدید کند.

با این حال، جنگ با ایران این توافق را برای واشنگتن و کویت تضعیف کرده است. مقامات آمریکایی آشنا با این بحث‌ها می‌گویند که ایالات متحده اکنون در حال بررسی مجدد دامنه حضور خود در این امیرنشین است، در حالی که مقامات کویتی بر نیاز مداوم خود به تعهد قاطع ایالات متحده برای حمایت تأکید می‌کنند.

این روزنامه گزارش داد که ایران با صدها موشک و پهپاد مقرهای نیروهای آمریکایی در این کشور ازجمله نیروگاه‌های برق و آب شیرین‌کن، فرودگاه بین‌المللی و بندر خلیج فارس را هدف قرار داده و همچنین صادرات نفت آن را از طریق تنگه هرمز مختل کرده است.

ایالات متحده ادعا کرده است که سیستم‌های دفاع هوایی خود، بیشتر حملات موشکی ایران را رهگیری کرده و جان‌های بی‌شماری را نجات داده‌اند. با این حال، تأسیسات ایالات متحده بارها هدف حملات ایران قرار گرفته‌اند، از جمله در حمله ماه مارس، یکی از مرگبارترین حملات جنگ که منجر به کشته شدن 6 نظامی آمریکایی شد.

کویت تاکنون با تکیه بر قابلیت‌های پشتیبان و انجام تعمیرات اضطراری، توانسته است بر اثرات حملاتی که منابع انرژی و آب آن را هدف قرار داده بود، غلبه کند اما این جنگ خطرات یک کارزار مداوم علیه زیرساخت‌های کویت و شکنندگی روابط نظامی دیرینه ایالات متحده و کویت را برجسته کرده است.

داگلاس سیلیمان، رئیس موسسه کشورهای عربی خلیج فارس در واشنگتن و سفیر سابق ایالات متحده در کویت، می‌گوید: «این حملات باعث شده است که مردم کویت حضور آمریکا را هم به عنوان یک بار و هم یک ضرورت مطلق برای دفاع از کشور ببینند. من فکر می‌کنم آنها در تلاشند تا بهترین راه را برای دفاع از کشور پیدا کنند.»

کویت اخیراً یک توافق‌نامه نظامی جدید با پاکستان امضا کرده است که نقش میانجی را در تلاش برای کاهش تنش‌ها بین ایالات متحده و ایران ایفا کرده است.

در این گزارش آمده هر چند در ظاهر هیچ نشانه‌ای وجود ندارد که حاکمان کویت در حال برنامه‌ریزی برای یک تغییر اساسی باشند که به وابستگی شدید آنها به ایالات متحده به عنوان یک شریک امنیتی اصلی پایان دهد، اما ممکن است برای مقابله با تهدید ایران، سلاح‌های جدید و سیستم‌های دفاع هوایی پیشرفته‌تر را از واشنگتن و سایر تأمین‌کنندگان درخواست کنند.

در این زمینه، سخنگوی سفارت کویت در واشنگتن گفت: «حملات اخیر، محیط امنیتی پیچیده‌تر در منطقه ما و ماهیت در حال تحول تهدیدات مدرن، از جمله موشک‌ها، پهپادها و قابلیت‌های جنگ نامتقارن را برجسته کرده است.»

یک مقام آمریکایی به وال استریت ژورنال گفت که ایالات متحده از رابطه قوی با کویت برخوردار است که شریک مهمی در منطقه بوده است.تحلیلگران معتقدند که محتمل‌ترین عامل ایجاد تغییرات در این رابطه، درک ایالات متحده از این واقعیت است که حضور نظامی بزرگ و دائمی آمریکا در کویت دیگر حیاتی یا از نظر نظامی توجیه‌پذیر نیست.

به ادعای مقامات فعلی و سابق، پنتاگون پیش از جنگ با ایران، در حال بررسی کاهش نیروهای خود بود.مقامات آمریکایی اظهار داشتند که پنتاگون پیش از این حضور خود در کویت را کاهش داده بود تا خطرات ناشی از حملات ایران به پایگاه‌های آمریکایی را کاهش دهد.

الیزابت دنت، عضو موسسه سیاست خاور نزدیک واشنگتن و یک مقام سابق پنتاگون که بر منطقه خلیج فارس تمرکز داشت، گفت: «سوال واقعی این است: اگر جنگ با ایران ادامه یابد، آیا حضور ایالات متحده در این اندازه همچنان منطقی خواهد بود؟»

او افزود که خطر برای کویت در این است که اگر پنتاگون حضور نظامی خود را در آنجا به طور دائم کاهش دهد، تعهد واشنگتن به دفاع از خود کاهش یابد.پس از حمله موشک‌های ایرانی به فرودگاه بین‌المللی کویت در ماه ژوئن، عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، این حمله را اقدامی «دفاع از خود» توصیف کرد و گفت که این مکان توسط پنتاگون به عنوان سکوی پرتابی برای حملات استفاده می‌شود. نیروهای آمریکایی پیش از این از فرودگاه کویت عملیات انجام می‌دادند، هرچند مشخص نیست که آیا هنوز هم این کار را انجام می‌دهند یا خیر.

وال استریت ژورنال به نقل از منابع آگاه گزارش داد که کویت حملات هوایی علیه ایران انجام داده است، اما سفیر کویت در ایالات متحده این گزارش را تکذیب کرد.

با بسته شدن تنگه هرمز، صادرات تقریباً دو میلیون بشکه در روز کویت برای چند ماه متوقف شد و جهان را از حدود ۲٪ از نیازهای روزانه خود محروم کرد و منبع اصلی درآمد این کشور را قطع کرد.

کویت برای بیش از ۹۰٪ از آب آشامیدنی خود به نمک‌زدایی متکی است که بخش عمده‌ای از آن در تأسیساتی که با نیروگاه‌ها ادغام شده‌اند، تولید می‌شود. یکی از کارخانه‌های نمک‌زدایی و یک نیروگاه برق کویت پس از حملات جدید ایران در این ماه دچار آتش‌سوزی و خسارت قابل توجهی شد.

انتهای پیام