شنبه ۱۰ مرداد ۱۴۰۵ | ۱۳:۳۸
منبع: پایگاه‌های خبری
فوتبال برای همه برنامه دارد؛ جز هوادار

فوتبال برای همه برنامه دارد؛ جز هوادار

اسمش را گذاشته‌اند «یار دوازدهم»! اما کسی به فکر حفظ جایگاهش نیست. صحبت از هوادار فوتبال است، آنهایی که حق آب و گل دارند اما کسی در عمل آن را به رسمیت نمی‌شناسد!

به گزارش ایسنا، به نقل از وب سایت چند ثانیه، چیزی تا شروع لیگ برتر نمانده، تکلیف بعضی تیم‌ها با بازیکنانشان، اردو و سرمربی مشخص شده و برخی دیگر هنوز در حال دست و پا زدن‌اند! اما در این میان هوادار هنوز تکلیف خودش را نمی‌داند.
 
فوتبال بدون تماشاگر لطفی ندارد. این را بارها بازیکنان و مسئولان تیم‌ها به زبان آورده‌اند، اما به اتفاقات که نگاه می‌کنیم این جمله بیشتر یک تعارف به حساب می‌آید! هواداری که بیشترین هزینه را برای علاقمندی‌اش به فوتبال می‌پردازد، در گرما و سرما رنج راه و هزینه بلیت را به جان می‌خرد، بیشتر از بازیکن و مدیر و مربی حرص می‌خورد اما جایگاه معلومی در فوتبال ما ندارد!
 
سازمان لیگ می‌گوید تلاش می‌کند لیگ با حضور تماشاگر آغاز شود؛ اما «تلاش می‌کند» همان جمله‌ای است که هیچ هواداری با آن نمی‌تواند بلیت بخرد، برای سفرش برنامه‌ریزی کند یا به فرزندش قول بدهد او را به ورزشگاه می‌برد.
 
هنوز تصمیم قطعی اعلام نشده؛ یعنی فوتبال ایران برای نقل‌وانتقالات، برنامه بازی‌ها و میزبانی تیم‌ها پاسخ دارد، اما درباره ساده‌ترین سؤال فوتبال، این‌که هوادار می‌تواند روی سکو بنشیند یا نه، هنوز به نتیجه نرسیده است.
 
این روشن‌ترین تصور از جایگاه هوادار در فوتبال ماست. هوادار هنگام بحران، سرمایه اجتماعی است؛ هنگام مسابقه، «یار دوازدهم» و هنگام کری‌خوانی، «ارتش میلیونی» به حساب می‌آید اما وقت تصمیم‌گیری، به آخرین اولویت تبدیل می‌شود.اول تکلیف ورزشگاه و برنامه مسابقات مشخص می‌شود، بعد شاید نوبت به این برسد که اصلاً تماشاگر اجازه ورود دارد یا نه.
 
ورزشگاه آزادی که طبق معمول هنوز آماده نیست و غول‌های پایتخت مجبورند باز هم سر از ورزشگاه‌های دیگر در بیاورند؛ اما هنوز معلوم نیست آیا هوادارانشان می‌توانند حاضر باشند یا نه! انگار مهم‌ترین بخش فوتبال، آخرین پرسشی است که باید به آن پاسخ داد.
 
در حالی که همه چیز برای آغاز لیگ درحال آماده شدن است افرادِ در راس امور برای این مسئله نه اشتیاقی دارند و نه برنامه‌ی خاصی! این در حالی است که فوتبال بدون هوادار، چیزی بیشتر از یک بازی تمرینی نیست.آقایان! سکوها بخش مهمی از مسابقه‌اند.هیجان، فشار، خاطره و هویت فوتبال از همان‌جاست که آغاز می‌شود.

این پرسش دلخراش است، اما چرا در فوتبال ایران، هوادار همیشه آخرین محلِ توجه در تصمیم گیری‌هاست؟ فوتبالی که برای همه برنامه دارد، اما برای تماشاگرش نه، پیش از سوت آغاز، بخشی از بازی را باخته است.
انتهای پیام

# ایسنا+

آخرین اخبار ایسنا+