حمیدرضا نعیمی، نویسنده و کارگردان تئاتر، تازه‌ترین اثر خود را در سالن استاد سمندریان تماشاخانه‌ی ایران‌شهر روی صحنه می‌برد.
به گزارش ایسنا به نقل از روابط‌عمومی تماشاخانه‌ی ایران‌شهر، این نمایش که جدیدترین اثر حمیدرضا نعیمی در مقام نویسنده و کارگردان است، با اقتباس از تراژدی «مده‌آ» اثر اوریپیدوس، نمایشنامه‌نویس یونان باستان، تولید شده است.
«مده‌آ» نخستین تجربه حضور نعیمی در سالن استاد سمندریان خواهد بود و اجرای آن به‌زودی آغاز می‌شود.
جزئیات مربوط به زمان آغاز اجرا، بازی‌گران، عوامل و طراحان این نمایش، متعاقباً‌ اعلام خواهد شد.

بازگشت امیر کربلایی‌زاده به «رختکن شماره شونزده»

امیر کربلایی‌زاده نمایش «رختکن شماره شونزده» را در پردیس تئاتر و موسیقی شهرزاد روی صحنه می‌برد.

به گزارش روابط عمومی این پردیس، نمایش «رختکن شماره شونزده» نوشته سهند خیرآبادی و کار امیر کربلایی‌زاده سال ۱۴۰۴ روی صحنه رفته بود، در ادامه اجراهای خود در پردیس تئاتر و موسیقی شهرزاد به صحنه می‌رود.

اجرای این نمایش با نقش‌آفرینی کربلایی‌زاده از ۲۳ مرداد آغاز می‌شود.

علاقه‌مندان به تماشای «رختکن شماره شونزده» برای تهیه بلیت به سایت فیدیبو مراجعه کنند.

بیش از ١٢ هزار نفر به سالن‌های تئاتر رفتند
آمار فروش و مخاطب مجموعه تئاترشهر، تالار هنر و تماشاخانه سنگلج تا روز جمعه ٩ مردادماه، اعلام شد.
به نقل از روابط عمومی اداره کل هنرهای نمایشی، آمار فروش و مخاطب اجراهای سه سالن اداره کل هنرهای نمایشی شامل مجموعه تئاترشهر، تالار هنر و تماشاخانه سنگلج تا تاریخ جمعه ٩ مردادماه، اعلام شد.
نمایش «آتش سوزی‌ها» به کارگردانی مرتضی میرمنتظمی که از روز ٣١ تیرماه اجرای خود را در تالار اصلی با ظرفیت ۵٧٩ تماشاگر و قیمت بلیت ۵۶٠ تا ٧٠٠ هزار تومان آغاز کرده، با ٩ اجرا و ۴ هزار و ٨٧٠ مخاطب، ٣ میلیارد و ١٠ میلیون و ۴٩٠ هزارتومان فروش داشته است.
نمایش «خطرنج» به کارگردانی نگین ضیایی که از روز ١٠ تیرماه اجراهای خود را در تالار چهارسو با ظرفیت ١٣٢ نفر و قیمت بلیت ۴٠٠ هزار تومان آغاز کرده بود، روز جمعه ٩مرداد با مجموع ٢۴ اجرا، ٢ هزار و ٢٠٩ تماشاگر و فروشی معادل ٧۵۶ میلیون و ٧٢٠ هزار تومان به اجرای خود پایان داد.
نمایش «اسب نورد» به کارگردانی هستی حسینی هم که از روز ٨ تیر ماه اجرای خود را در تالار قشقایی با ظرفیت ٩۶ نفر و قیمت بلیت ٣۵٠ هزار تومان آغاز کرده، تاکنون با ٢٨ اجرا و یک هزار و ٩٣١ تماشاگر به فروشی معادل ۵۵٨ میلیون و ٩٨۵ هزار تومان دست یافته است.
نمایش «تابوت عهد» به کارگردانی مجتبی جدی نیز که اجرای خود را از روز ١۶ تیرماه در تالار سایه با ظرفیت ٧٢ نفر و قیمت بلیت ٣٠٠ هزار تومان آغاز کرده بود، روز جمعه ٩ مرداد ماه با مجموع ٢١ اجرا، ٧۵٩ تماشاگر و فروشی معادل ١۵۵ میلیون و ٣١٠ هزار تومان به اجراهای خود پایان داد.
نمایش «ملکه زیبایی لی‌نین» به کارگردانی هیربد اولیایی هم که اجرای خود را از روز ۴ مرداد ماه در کارگاه نمایش با ظرفیت ٢۶ نفر و قیمت بلیت ٢٠٠ هزار تومان آغاز کرده است، تاکنون با مجموع ۶ اجرا و ١۵٣ تماشاگر به فروشی معادل ٢۵ میلیون و ٨٠٠ هزار تومان دست پیدا کرده است.
نمایش «هچل» به کارگردانی امیر افسر شیبانی که از ٧ مردادماه در تالار هنر با ظرفیت صندلی ٢۴۴ نفر و بلیت ٢۴٢ هزار تومانی به صحنه رفته است؛ پس از پشت‌سرگذاشتن ٣ اجرا، میزبان ۴۶٩ تماشاگر و فروش ٧۴ میلیون و ٨٧۴ هزار تومان شده است.
نمایش «میراث» به کارگردانی غلامرضا عربی نیز که از ١٠ تیرماه در تماشاخانه سنگلج با ظرفیت سالن ۲۳۶ صندلی به صحنه رفته، با ٢۴ اجرا، میزبان یک هزار و ٨١۵ تماشاگر بوده است. این نمایش با احتساب قیمت بلیت ۳۳۰ هزار تومان، به فروش ٢١۴ میلیون و ۶۶٠ هزارتومان دست پیدا کرده است.
در مجموع، ١٢ هزار و ٢٠۶ نفر از ٧ نمایش روی صحنه با فروش ۴ میلیارد و ٧٩۶ میلیون و ٨٣٩ هزارتومان دیدن کرده‌اند.

ناگفته‌هایی از «مکبت» فرهاد مهندس‌پور در «جمعه‌های تئاتر شهر»

هشتمین  برنامه از مجموعه رویدادهای «جمعه‌های تئاترشهر» با نمایش فیلم تئاتر «مکبت» به طراحی و کارگردانی فرهاد مهندس پور روز جمعه نهم مرداد ماه به میزبانی تالار مشاهیر این مجموعه برگزار شد. 

پس از نمایش این فیلم تئاتر که با حضور هنرمندانی چون آتش تقی پور بازیگر پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون، ناصر حسینی مهر نویسنده، پژوهشگر، مدرس و کارگردان تئاتر، فرشاد یاری مدرس و کارگردان تئاتر، اصغر خلیلی مدیر مجموعه تئاتر شهر، محمدرضا خسرویان منتقد و عضو گروه اجرایی نمایش «مکبت»، سعید محبی منتقد و روزنامه‌نگار، هادی لشگری آهنگساز و بازیگر تئاتر و تعدادی دیگر برگزار شد، عباس غفاری عضو انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر، روزنامه‌نگار، بازیگر و کارگردان تئاتر که در اجرای عمومی این اثر نمایشی در گروه بازیگران حضور داشت، به ارائه خاطرات و تجربه‌های خود از همکاری با فرهاد مهندس‌پور پرداخت.

وی در ابتدای صحبت‌های خود ضمن ارائه توضیحاتی درباره پیشینه تاریخی فعالیت هنرمندان و مدیران عرصه تئاتر از زمان پیروزی انقلاب اسلامی تا پایان دهه هفتاد بیان کرد: به‌ نظر من، یکی از شانس‌های بزرگ این نسل، داشتن اساتید برجسته‌ای در دانشگاه بود که از آنان درس گرفتند. این اساتید که روزگاری دانشجو بودند، وارد دانشگاه‌ها شدند و شاگردان بسیار خوبی تربیت کردند که بعدها به عنوان هنرمندانی تاثیرگذار نقش مهمی در توسعه و ترویج فعالیت‌های تئاتری میان مخاطبان هم معرفی شدند. یکی از همین هنرمندان فرهاد مهندس پور بود که هم زمان با فعالیت‌های مرتبط با کارگردانی و تدریس در حوزه‌های مدیریتی و اجرایی نیز فعالیت بسیار خوبی داشت و توانست در برهه‌ای از تاریخ همراه با تعدادی دیگر از هم‌نسلانش به یکی از هنرمندان و مدیران موثر در عرصه تئاتر مقاومت که در آن سال‌ها بیشتر به «تئاتر دفاع مقدس» معروف بود، تبدیل شود. شرایطی که موجب تولید آثار نمایشی موفقی در این زمینه شد که همچنان از آنها به عنوان آثار برتر این عرصه یاد می‌شود. 

غفاری افزود: پس از مدتی، فرهاد مهندس‌پور سراغ نمایشنامه «مکبت» ویلیام شکسپیرکه بعدها سرعنوان «مکبث» یا «مکبت» آن هم بحث‌های زیادی صورت گرفت، با همراهی نویسندگانی چون محمد چرم‌شیر رفت و تمرین نمایش با حدود 22 بازیگر که بنده هم جزوی از آنها بودم آغاز شد. در سه‌ هفته اول، متن اصلی که می‌بایست توسط آقای چرم شیر نوشته می‌شد، هنوز آماده نبود. بنابراین ما از ترجمه‌های نمایشنامه «مکبت» برای تمرینات استفاده می‌کردیم و همراه با این روند تمرینات بدن و بیان را هم انجام می‌دادیم. در این چارچوب فرهاد هر روز کتابی می‌آورد و چند صفحه از آن را می‌خواند و بعد از هر کدام از ما می‌خواست که یک صفحه را بخوانیم. ابتدا نمی‌فهمیدیم چرا این کار را می‌کند، اما بعدها فهمیدیم که همه آن کتاب‌ها به اجرا مرتبط بود و از نظر ذهنی به ما کمک بسیاری کرد. او ما را مجبور می‌کرد کتاب‌ها را بخریم. اگر کتاب پیدا نمی‌شد، از ما پول می‌گرفت و تهیه می‌کرد و می‌گفت هدیه نمی‌دهم. بعد باید کتاب را در سه روز می‌خواندیم و خلاصه می‌کردیم و نیم‌ ساعت اول هر جلسه درباره آن بحث می‌کردیم.

این بازیگر با اشاره به روند تمرینات در نظرگرفته شده از سوی مهندس پور برای گروه توضیح داد: تمرینات بدنی و بیان بسیار جدی گرفته می‌شد. افشین خورشید باختری یا گلچهره دامغانی تمرین بدن و بیان را بر عهده داشتند و هوشنگ هیهاوند هم کمک می‌کرد. ما در سه‌هفته یا یک ماه اول، فقط متن اصلی را می‌خواندیم و بحث می‌کردیم. جالب است بدانید بسیاری از بازیگرانی که در تمرینات اولیه حضور داشتند، درهمان جلسه‌های ابتدایی با فرهاد اختلاف پیدا کرده ، او را متهم به بی‌سوادی و سپس تمرین را ترک می‌کردند. آنها می‌گفتند چرا باید متنی را کار کنیم که ترجمه‌اش وجود دارد و نیازی به بازخوانی ندارد؟ زیرا در آن زمان همچون این سال‌ها واژه «بازخوانی» رایج نبود و نمایش «مکبت» فرهاد مهندس‌پور به نوعی اولین بار این مفهوم را با خود آورد.

غفاری درباره بازیگران نمایش هم اظهار کرد: من معتقدم فرهاد از اول می‌دانست که هر کدام از بازیگران را برای چه نقشی انتخاب کرده و می‌دانست که داریوش موفق بازیگر نقش «مکبت» است. البته که داریوش بازیگر فوق‌العاده‌ای است و من عقیده دارم او از بهترین بازیگران تئاتر بعد از انقلاب است که بی تردید می‌توانست جایگاهی بسیار ممتازتری در تئاتر داشته باشد. جالب است بدانید او حتی یک ماه سر تمرین نیامد. ما می‌دانستیم که او ممکن است دیگر نیاید، اما فرهاد گفت: «مکبت من داریوش است و تا آخر هم هست.» و واقعاً برگشت و بازی درخشانی ارائه داد. حتی به خوبی یادم هست در اجرای جشنواره تئاتر فجر که گروه‌های خارجی از جمله از برلین آمدند ، شیفته بازی داریوش شدند و از او دعوت کردند به خارج برود، اما او نپذیرفت. البته بازیگران دیگر هم درخشان بودند که هرکدام از پس حضور در این پروژه وارد جریان جدی حرفه‌ای تئاتر شدند که نام و اعتبارشان نشانگر ادعای من است.

این منتقد و کارگردان تئاتر در ادامه صحبت‌های خود گفت: پس از اجرای نمایش «مکبت» ، آثار دیگری از فرهاد مهندس پور از جمله «دیر راهبان» و «روز رستاخیز» در مجموعه تئاتر شهر روی صحنه رفتند که آنها هم واقعا درخشان بودند و این نشان دهنده توانمندی یک هنرمند ارزنده تئاتر و البته ریسک مدیری به نام حسین پاکدل در تئاتر شهر بود که فرصت اجرای چنین نمایش هایی را مهیا کرد. مسیری که باعث شد همان بازیگران قهر کرده‌ای که اشاره داشتم، از تصمیم خود پشیمان باشند. من چندی پیش در بزرگداشت فرهاد مهندس پور که خودم آن را در پردیس سینمایی چهارسو برگزار کردم، گفتم که بسیاری از کارگردانان چه «دانسته» و چه «نادانسته» از اجرای «مکبت» او تأثیرات زیادی گرفتند که اکنون بسیاری از آن‌ها را روی صحنه تئاتر می‌بینیم.

وی تصریح کرد: من همیشه به همکاری با فرهاد افتخار می‌کنم و از او بسیار آموختم. او نگاه دیگری به تئاتر به من داد و قاطعانه می‌گویم جای او الان در کارگردانی تئاتر خالی است. البته که من می‌دانم شاید بخشی از دلیلی که باعث می شود او کار نکند چیست، چون بسیاری از بازیگران با دستمزدهای فعلی حاضر به همکاری با او نیستند چون متاسفانه بسیاری از هنرمندان نسل جدید او را نمی‌شناسند. چون شیوه کاری فرهاد مهندس پور در بازار تولید امروز نمی‌گنجد. ما پنج ماه تمرین کردیم، حتی یک ماه فقط راه رفتیم و روی چهارپایه‌ها بدون هیچ دکور عظیمی حرکت کردیم. او به همه می‌گفت: «تمام اطلاعات‌تان را پشت در بگذارید و اگر مرا به‌عنوان کارگردان قبول دارید بمانید.» ما ماندیم و از او بسیار یاد گرفتیم.

غفاری در بخش دیگری صحبت‌های خود گفت: فرهاد مهندس پور هنرمندی بود که از استادانش رکن‌الدین خسروی، حمید سمندریان و بسیاری دیگر زیاد آموخت. او حتی برای درک متون اصلی نمایش‌هایی که روی آنها کار می‌کرد زبان انگلیسی و آلمانی آموخت و تمام تلاش خود را انجام می‌داد تا در سفرهای مختلف با حضور در کارگاه‌های آموزشی همواره بیاموزد. او برخلاف بسیاری از هنرمندان آن دوره که مطالعه نمی‌کردند، بسیار کتاب می‌خواند و سینما و تئاتر می‌دید. این دانش و تجربه باعث شد که تبدیل به یک کارگردان نظریه‌پرداز شود. همان‌طور که در «گالیله» با طراحی ساده و بازیگرانی با لباس‌های مشکی، اجرایی درخشان ارائه داد.

انتهای پیام