گاهی یک نام، می‌تواند هزاران دل را بهم گره بزند نامی که مرزها، فاصله‌ها و تفاوت‌ها را پشت سر می‌گذارد و انسان‌ها را با یک احساس مشترک پیوند می‌دهد. «حُبُّ الحسین یَجمعُنا» تنها یک شعار نیست، روایت عشقی است که قرن‌هاست در دل عاشقان زنده مانده و هر سال در ایام اربعین، جلوه‌ای تازه پیدا می‌کند.

در روزهایی که جاده‌ها به سمت کربلا از حضور عاشقان پر می‌شود، دل‌های بسیاری نیز از دور به این مسیر گره می‌خورد. کسانی که شاید فرصت همراهی با کاروان اربعین را نداشته باشند، اما در دل خود همان شوق زیارت، همان دلتنگی و همان ارادت را حمل می‌کنند.

عشق به حسین (ع) آدم‌ها را از هر جایگاهی که باشند، کنار یکدیگر قرار می‌دهد، پیر و جوان، کودک و بزرگسال، زائر و جامانده، همه در یک مسیر قرار می‌گیرند.

در تبریز آیین پیاده‌روی جاماندگان اربعین، جلوه‌ای از همین عشق بی‌مرز است. مردان و زنانی که با گام‌هایی آرام اما استوار، در مسیر خیابان بهشتی تا میدان ساعت قدم برمی‌دارند تا بگویند فاصله جغرافیا، هرگز نمی‌تواند میان عاشق و معشوق جدایی بیندازد عاشق که باشند مقصد یکی است آن هم حسین و کربلایش.

این مراسم نمایش وحدت، همدلی و ارادت مردمی است که با هر سن و سال و هر قشر و سلیقه، زیر پرچم حسین (ع) گرد هم می‌آیند.

تبریز امروز، رنگ و بوی دیگری گرفته بود. صدای نوحه، پرچم‌های قرمز با نوشته‌های یالثارات الحسین، موکب‌های مردمی و پذیرایی خالصانه از رهگذران، فضایی که گویی بخشی از حال‌وهوای مسیر نجف تا کربلا در دل این شهر راه افتاده بود. مردمی که شاید توفیق حضور در پیاده‌روی اربعین را نداشته باشند، اما با حضور در این آیین، پیمان قلبی خود را با نهضت عاشورا تازه می‌کنند.

جاماندگان اربعین، در حقیقت جامانده نیستند، آنان نیز با دل‌هایی سرشار از عشق، هم‌قدم با میلیون‌ها زائر، نام حسین (ع) را زمزمه می‌کنند و نشان می‌دهند که راه کربلا، پیش از آنکه از جاده‌ها بگذرد، از دل انسان‌ها عبور می‌کند. در این مسیر، آنچه ارزش دارد، اخلاص قدم‌ها و صداقت دل‌هاست؛ همان سرمایه‌ای که هر سال، تبریز را به صحنه‌ای از شور، ایمان و دلدادگی حسینی تبدیل می‌کند.

روایت دل‌هایی که جامانده‌اند...

فاطمه کریمی، یکی از شرکت‌کنندگان جوان در پیاده‌روی جاماندگان اربعین تبریز، در گفت‌وگو با ایسنا می‌گوید: هر سال وقتی تصاویر پیاده‌روی اربعین را می‌بینم، دلم می‌خواهد من هم در آن مسیر قدم بزنم. امسال هم خیلی آرزو داشتم راهی شوم، اما شرایط خانوادگی اجازه نداد. با این حال، نمی‌توانستم روز اربعین را مثل یک روز عادی بگذرانم. گفتم اگر قسمت رفتن نیست، حداقل همین‌جا با دل و قدمم همراه زائران باشم.

محمد حسینی در حالی که عکس امام شهید امت را در دست داشته می‌افزاید: مشکل من بیشتر به شرایط کاری برمی‌گشت. زمان اربعین نمی‌توانستم محل کارم را ترک کنم و فرصت سفر نداشتم. اما امروز آمده‌ایم بگوییم که مردم ایران از هیچ قافله‌ای عقب نمی‌مانند.

زهرا موسوی نیز از دلتنگی‌اش برای کربلا می‌گوید: آدم وقتی عشق به امام حسین (ع) در دلش باشد، فاصله‌ها برایش معنی ندارد. امسال توان مالی سفر را نداشتم، آنچه از دستم برمی‌آمد، همین بود که امروز صبح هم مثل پنج ماه گذشته که شب‌ها برای یک هدف مشترک در میدان حضور داشتیم، اینجا باشم و میدان را خالی نگذارم.

حسن رضایی، پیرمردی که آرام و با تکیه بر عصا در مسیر حرکت می‌کند، می‌گوید: «سال‌های قبل آرزو داشتم این مسیر را بروم، اما دیگر توان جسمی گذشته را ندارم. پاهایم شاید همراهی نکند، اما دلم هنوز همان شوق سال‌های جوانی را دارد. 

سمیه الهیاری مادر بارداری که در این مراسم حضور دارد به ایسنا می‌گوید: امسال منتظر به دنیا آمدن فرزندم بودم و به همین دلیل نتوانستم بروم اما تصمیم گرفتم سال بعد خانوادگی در مسیر مشایه قدم برداریم تا فرزندم نیز عشق به امام حسین را از بچگی در دل زنده نگه دارد.

مادر دیگری که همراه فرزند کوچکش که در کالسکه گذاشته و در این هوای گرم در مراسم حضور دارد، اظهار می‌کند: به دلیل داشتن فرزند خردسال و سختی‌های سفر، نتوانستم امسال راهی کربلا شوم اما آمده‌ام بگویم که عشق به اهل بیت فراموش نشدنی است.

وقتی از او می‌پرسم چه چیزی در این هوای گرم، او را به پیاده‌روی جاماندگان اربعین کشانده است، لحظه‌ای مکث می‌کند و می‌گوید: گرمای امروز تبریز در برابر عطشی که امام حسین (ع) و یارانش در صحرای کربلا تحمل کردند، هیچ است. اگر آن‌ها برای دفاع از حق از جان و تشنگی گذشتند، ما هم نمی‌توانیم به خاطر گرمای هوا از ابراز ارادت به سیدالشهدا (ع) دست بکشیم.

و شاید خلاصه تمام این روایت‌ها را بتوان در یک جمله گفت، اینکه برای عاشق، مقصد یکی است. گاهی قدم‌ها به کربلا می‌رسند و گاهی دل‌ها، اما راهی که با عشق حسین (ع) آغاز شود، هیچ‌گاه بی‌مقصد نمی‌ماند.

هدف مشترک همه مردمی که امروز در این میدان حضور دارند، ایستادگی بر سر باورها و آرمان‌هایشان است. اربعین باشد، عاشورا و تاسوعا باشد یا روزهای سخت جنگ، برای این مردم ولایت مدار تفاوتی ندارد، ما در هر شرایطی میدان را خالی نمی‌کنیم. دشمن باید بداند که یاد و خون امام شهیدمان، کودکان شهید میناب و دیگر شهدا هرگز از خاطر ما نخواهد رفت و ما خود را متعهد به ادامه راه و آرمان‌های آنان می‌دانیم و از این مسیر عقب‌نشینی نخواهیم کرد.

انتهای پیام