به گزارش ایسنا، به نقل از گلدن گلوب، هرچند پکسون در طول ۱۵ سال گذشته دانشگاه را از بحران‌هایی مانند همه‌گیری کرونا، اعتراضات دانشجویی و یک تیراندازی مرگبار در محوطه دانشگاه عبور داد، اما سال‌های پایانی ریاست او بیش از هر چیز با تنش‌های بی‌سابقه با دولت دونالد ترامپ گره خورده است.

فشار دولت ترامپ بر دانشگاه براون از سال ۲۰۲۵ شدت گرفت؛ زمانی که کاخ سفید با استناد به آنچه «تداوم یهودستیزی در محوطه دانشگاه» توصیف می‌کرد، اعلام کرد ۵۱۰ میلیون دلار از قراردادها و کمک‌های مالی فدرال این دانشگاه را تعلیق می‌کند. این اقدام بخشی از فشار گسترده دولت ترامپ بر دانشگاه‌های بزرگ آمریکا بود؛ دانشگاه‌هایی که به باور دولت، در برخورد با اعتراضات دانشجویی مرتبط با جنگ غزه عملکرد قابل قبولی نداشتند.

در نهایت، براون برای پایان دادن به سه پرونده تحقیقاتی دولت فدرال، در ژوئیه ۲۰۲۵ با دولت ترامپ به توافق رسید؛ توافقی که واکنش‌های گسترده‌ای را در داخل دانشگاه برانگیخت. براساس این توافق، دانشگاه بدون پذیرش هرگونه تخلف یا پرداخت جریمه، توانست بودجه‌های فدرال خود را بازیابی کند، اما در مقابل متعهد شد برخی از سیاست‌های دولت ترامپ را اجرا کند.

البته اختلاف‌های پکسون با دولت ترامپ تنها به این توافق محدود نبود. اعتراضات دانشجویی در حمایت از فلسطین، دانشگاه براون را نیز مانند بسیاری از دانشگاه‌های مطرح آمریکا به یکی از کانون‌های درگیری سیاسی تبدیل کرد. دولت ترامپ این دانشگاه را به ناتوانی در مقابله با یهودستیزی متهم می‌کرد، در حالی که مدیران براون بارها تاکید داشتند حفظ آزادی بیان و امنیت همه دانشجویان را به طور همزمان دنبال می‌کنند.

در کنار فشارهای سیاسی، محبوبیت پکسون در میان دانشجویان نیز طی سال‌های اخیر کاهش چشمگیری داشت. بر اساس نظرسنجی‌های داخلی، میزان رضایت از عملکرد او از ۶۲ درصد در سال ۲۰۱۷ به تنها ۱۶ درصد در بهار ۲۰۲۴ رسید؛ هرچند این رقم در ادامه تا حدودی بهبود یافت.

با این حال، بسیاری از اعضای هیئت علمی معتقدند که او دانشگاه را در یکی از دشوارترین دوره‌های تاریخ آموزش عالی آمریکا مدیریت کرد. در دوران ریاست پکسون، ارزش موقوفات دانشگاه به حدود ۸ میلیارد دلار رسید، کمک‌های مالی دانشجویان افزایش یافت و میلیاردها دلار برای توسعه زیرساخت‌های آموزشی و پژوهشی سرمایه‌گذاری شد.

اکنون با اعلام کناره‌گیری او، دانشگاه براون وارد مرحله انتخاب رئیس جدید می‌شود؛ فردی که علاوه بر ادامه مسیر توسعه دانشگاه، باید روابط این موسسه با دولت فدرال و فضای پرتنش سیاسی آموزش عالی آمریکا را نیز مدیریت کند؛ چالشی که در سال‌های اخیر به یکی از پیچیده‌ترین وظایف روسای دانشگاه‌های ایالات متحده تبدیل شده است. 

انتهای پیام