سیدحسین موسوی در گفت‌وگو با ایسنا درباره ایده شکل‌گیری فیلم کوتاه «خط خون» اظهار کرد: فیلم کوتاه خط خون اثری اقتباسی است که به زندگی شهید محمدصادق خورشیدی می‌پردازد. با بررسی زندگی‌نامه این شهید، متوجه می‌شویم که وی دانشجو تربیت معلم بوده و سرگذشتی پر فرازو نشیب داشته است و بخشی از زندگی او با سازمان مجاهدین خلق ارتباط پیدا می‌کند.

وی با اشاره به پیام‌های اخلاقی در این داستان بیان کرد: یکی از پیام‌های اخلاقی این فیلم آن است که ممکن است انسان در دل یک ماجرا حضور داشته باشد، اما الزاماً به آن وابسته نباشد و ممکن است فردی در کنار اعضای یک گروه قرار گیرد، اما اعتقاد و باور او با آن‌ها همراه نباشد. گاهی صرفاً با دیدن یک فرد در کنار یک گروه، بدون شناخت کافی، او را به آن گروه نسبت می‌دهیم، درحالی که این حضور لزوما به معنای هم‌فکری و هم‌عقیدگی با آن گروه نیست و ایده کلی فیلم‌نامه بر همین اساس شکل گرفته است.

کارگردان اثر «خط‌ خون» درباره مفهوم عنوان فیلم و ارتباط آن با فضای داستان و سرنوشت شخصیت‌ها، گفت: فیلم از جایی آغاز می‌شود که عملیاتی لو رفته است و در ادامه، چند نفر که در یک عملیات خرابکارانه زخمی شده‌اند، در حال خونریزی هستند و خطی از خون پشت سر آن‌ها ایجاد می‌شود. این معنای ظاهری عنوان فیلم کوتاه است. علاوه بر این معنای ظاهری، مفهوم اصلی خط خون به عذاب وجدانی اشاره دارد که به واسطه گناه، خرابکاری‌ها و اقدامات آشوب‌طلبانه اعضای گروه مجاهدین خلق شکل گرفته است. خط خون کنایه‌ای از عذاب وجدانی است که مانند خطی دنباله‌دار است که پشت سر اعضای سازمان منافقین باقی مانده است و به همین دلیل، میان این دو معنا تلمیحی ایجاد شده است.

خط خون دو معنای یک روایت را در کنار هم قرار می‌دهد

موسوی درباره زاویه دید فیلم و هدف پرداختن به فضای تردید و خیانت در میان اعضای گروه در این فیلم، بیان کرد: یکی از نکاتی که در این اثر به آن پرداخته شده، مسئله سوءظن و قضاوت‌های شتاب‌زده است. گاهی افراد صرفاً با دیدن یک نفر در فضایی که شاید ارتباطی با آن نداشته باشد، او را قضاوت می‌کنند و این پرسش را مطرح می‌کنند که این فرد چرا در آن فضا حضور دارد.

وی با اشاره به معنای دیگر سوءظن و اشاره به اینکه همین سوءظن و خیانت، عامل فروپاشی درونی سازمان منافقین می‌شود، خاطرنشان کرد: معنای دیگری برای سوءظن وجود دارد که  گاهی یک فضای خرابکارانه، مانند موریانه، از درون اعضای خود را به‌آرامی از هم می‌پاشد. به همین دلیل، در یکی از دیالوگ‌های فیلم نیز به این موضوع اشاره می‌شود که این سازمان خیلی زود از درون فرو می‌پاشد؛ به این دلیل، در فیلم میان سوءظنی که گاهی برداشت نادرستی از آن می‌شود و وضعیتی که مانند موریانه از درون در حال فرسایش است، تلمیحی ایجاد شده است.

این کارگردان و نویسنده با اشاره به اینکه تیم تولید برای بازسازی فضای تاریخی دهه ۵۰ نیازمند تحقیقات زیادی بودند، بیان کرد: یکی از موضوعاتی که بیشترین تمرکز را روی آن داشتیم، آرمان‌ها و اهداف سازمان مجاهدین خلق بود. این سازمان در ابتدا شعارها و آرمان‌های به ظاهر زیبایی داشت، اما این اهداف کاملاً پوشالی بود؛ بررسی همین موضوع ما را به این سمت برد که آرمان‌ها و اهداف آن‌ها چه بوده و چه شعارهایی مطرح می‌کردند.

 موسوی ادامه داد: در ظاهر، شعارهای زیبایی مطرح می‌شد، اما در عمق ماجرا، اقدامات خرابکارانه، بمب‌گذاری، تخریب و فعالیت‌هایی به ضرر مردم در جریان بود و ظاهر و باطن این جریان با یکدیگر تفاوت داشت. بخش دیگری از تحقیقات ما مربوط به شناسایی اسامی افراد این سازمان بود. از آنجا که بخشی از داستان به خراسان ارتباط داشت، باید این افراد را شناسایی می‌کردیم، اسامی آن‌ها را به دست می‌آوردیم و درباره آن‌ها تحقیق می‌کردیم.

وی با اشاره به دیگر چالش‌های موجود در مسیر تحقیقات و تولید فیلم افزود: از دیگر چالش‌ها، پیدا کردن لوکیشنی بود که بتواند فضای آن دوره را تداعی کند؛ مدت زیادی به دنبال مکانی بودیم که بتواند مخاطب را به دهه ۵۰ ببرد. علاوه بر آن، گریم، طراحی چهره و لباس از دیگر چالش‌های مهم ما بود. همه این عناصر باید در کنار یکدیگر قرار می‌گرفت تا مخاطب با دیدن هر پلان، فضای آن سال‌ها را به خاطر بیاورد.

کارگردان اثر «خط‌ خون» با اشاره به سه بخش اصلی قابل اهمیت در تولید این فیلم کوتاه، گفت: در مجموع شناخت آرمان‌ها، اهداف و اشخاص سازمان منافقین، سپس انتخاب لوکیشن مناسب و در نهایت گریم، طراحی چهره و لباس سه بخش اصلی بود که برای ما اهمیت داشت. در آثار سینمایی و سریال‌ها معمولاً طراح گریم و گروه طراحی صحنه این مسئولیت را بر عهده دارند، اما در فیلم کوتاه کمتر پیش می‌آید که برای گریم، لباس و جنس لوکیشن چنین طراحی دقیقی انجام شود. با این حال تلاش کردیم تا حد امکان فضای دهه ۵۰ را بازسازی کنیم و مفهوم آن را به درستی منتقل کنیم.

موسوی اضافه کرد: باتوجه به عکس‌ها، مشخص است که خانه انتخاب‌شده، خانه‌ای قدیمی و در اصل خانه‌باغی است و فضایی شبیه به خانه‌های تیمی دارد. رنگ فضا، طراحی محیط، فانوس‌هایی که شخصیت‌ها با خود حمل می‌کنند، نقشه‌هایی که از آن‌ها استفاده شده، ازجمله نقشه قدیمی شهر مشهد، همگی جزئیاتی بودند که در کنار یکدیگر قرار گرفتند تا هنگام تماشای فیلم، حس دهه‌های ۵۰ و ۶۰ و فضای سازمان منافقین به مخاطب القا شود.

وی درباره ظرفیت پرداختن فیلم کوتاه به موضوعات حساس تاریخی و اجتماعی و جایگاه این نوع فیلم‌ها در سینمای امروز، اظهار کرد: امروزه به واسطه فضای مجازی محتوای کوتاه زیادی تولید می‌شود و به همین علت امروزه فیلم‌کوتاه برای مخاطب عام  قابل‌درک‌تر از گذشته شده است. سال‌های قبل، مخاطبان فیلم کوتاه محدود به گروه خاصی بودند، اما امروز اگر به فضای مجازی نگاه کنیم، بخش عمده تبلیغات و محتواها در قالب آثار کوتاه تولید می‌شود. به همین دلیل، فیلم کوتاه برای مخاطب عام نیز جذابیت بیشتری پیدا کرده است.

فیلم کوتاه ظرفیت بالایی برای روایت بخشی از تاریخ دارد

این کارگردان و نویسنده افزود: به ‌ویژه زمانی که موضوع فیلم، برشی از یک واقعه تاریخی باشد، فیلم کوتاه ظرفیت بالایی برای روایت آن دارد و می‌تواند بخشی جذاب از یک رویداد تاریخی را انتخاب و در مدت‌زمانی کوتاه به مخاطب منتقل کرد. نکته مهم دیگر این است که در سال‌های اخیر، به‌ویژه در خراسان، آثار تاریخی متعددی در قالب فیلم کوتاه و با محوریت این منطقه تولید شده است.

موسوی با اشاره به مسئله هزینه‌ها به عنوان یکی از موانع اصلی مسیر تولید فیلم‌کوتاه، خاطرنشان کرد: به ‌تدریج این مسیر در حال شکل‌گیری است که فیلم کوتاه از ژانرهای رایج اجتماعی و درام فاصله بگیرد و به سمت ژانر تاریخی حرکت کند تا بازنمایی رویدادهای تاریخی نیز در این قالب امکان‌پذیر شود. فیلم کوتاه معمولاً از سرمایه‌گذاری صنعتی برخوردار نیست و این مسئله باعث می‌شود بازسازی یک واقعه تاریخی از نظر مالی محدودیت‌هایی برای فیلم‌ساز و تهیه‌کننده ایجاد کند.

وی درباره وضعیت ساخت حرفه‌ای فیلم و پرداختن به موضوعات جدی در شهرستان‌ها و چالش‌های موجود، گفت: تردیدی نیست که محدودیت امکانات لازم در ساخت فیلم در شهرستان‌ها بسیار بیشتر است اما در جریان ساخت این فیلم‌کوتاه واقعیت این است که ما چندان به این محدودیت‌ها توجه نکردیم و تلاش کردیم با اتکا به توان خود، آن‌ها را برطرف کنیم. سرمایه‌گذاران کلان برای فیلم‌های کوتاه جدی و دارای بازیگران شناخته‌شده، عمدتاً در کلان‌شهرها، به‌ویژه تهران، حضور دارند و حتی در مشهد نیز این اتفاق به‌ ندرت رخ می‌دهد. معمولاً بازیگران شناخته‌شده به کارگردان‌ها اعتماد نمی‌کنند و برای فیلم‌نامه آن‌ها زمان و اهمیت زیادی قائل نیستند.

کارگردان اثر «خط‌ خون» تصریح کرد: در سال‌هایی که فیلم کوتاه و مستند ساخته‌ایم، سعی کرده‌ایم از تجربه دوستانی که در پایتخت فعالیت می‌کنند استفاده کنیم و یادبگیریم، اما عوامل تولید را تا حد امکان از نیروهای بومی انتخاب کنیم؛ هدف ما این بوده است که نیروهای جوان کار را ببیند و تجربه کار حرفه‌ای را کسب کنند.

انتهای پیام