در یک روز تابستانی، ساعت هنوز پنج صبح را نشان می‌داد که راهی پارک ملت مشهد شدیم؛ زمانی که شهر هنوز به‌طور کامل از خواب بیدار نشده بود اما درهای پارک به روی شهروندانی باز بود که روزشان را با ورزش آغاز می‌کردند. هوای خنک صبحگاهی، صدای آواز پرندگان، رقص مستانه باد در لابه لای درختان با نرمش و ورزش کردن مردم توام شده و فضای متفاوتی به پارک داده بود. عده‌ای به‌تنهایی مشغول پیاده‌روی بودند، گروهی در کنار دوستان و برخی نیز به والیبال، پینگ‌پنگ، کاراته و انواع رشته‌های ورزشی دیگری مشغول بودند.

در میان این جمع، از نوجوانانی که برای مسابقات آماده می‌شدند تا سالمندانی که ورزش را سال‌هاست بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی خود می‌دانند، حضور داشتند و همین موضوع بهانه‌ای شد تا پای صحبت برخی از ورزشکاران حاضر در پارک ملت بنشینیم و از آن‌ها بپرسیم چه چیزی باعث شده ابتدای روز را با ورزش آغاز کنند و از تأثیرات آن بر روی سلامت جسمی و روحی خود بگویند.

تأثیر ورزش بر تمرکز در انجام امور روزمره

اولین کسی که پای صحبتش نشستیم، ساغر صباحی، ۱۷ ساله بود؛ دختر نوجوانی که به همراه گروهی از دوستان خود با لباس مخصوص کونگ‌فو به پارک آمده و ورزش می‌کرد. او که دو سال است کونگ‌فو کار می‌کند و این روزها خودش را برای مسابقات آماده می‌کند، می‌گوید: نزدیک شدن به مسابقات باعث شده تمرینات خود را جدی‌تر و سنگین‌تر دنبال کنیم و پارک هم به یکی از محل‌های مورد علاقه ما برای تمرین تبدیل شده است.

ساغر از تأثیر ورزش بر جسم و روحش می‌گوید و معتقد است تمرین در فضای باز علاوه بر اینکه به آمادگی جسمانی کمک می‌کند، حس خوبی به ورزشکار می‌دهد. او می‌گوید: وقتی ورزش می‌کنم، حتی در روزهایی که امتحان دارم یا شرایط سختی را پشت سر می‌گذارم، حالم بهتر می‌شود. به گفته او، ورزش باعث شده قوی‌تر و مقاوم‌تر شود و در کنار آمادگی جسمانی، آرامش بیشتری پیدا کند. توصیه‌اش به دیگران هم ساده است؛ برای سلامتی خودتان هم که شده، ورزش کنید.

کمی آن‌طرف‌تر، مجید کریمی، ۵۵ ساله مشغول ورزش بود؛ مردی که حدود یک سال است دوومیدانی و تمرین با دستگاه‌های ورزشی پارک را در برنامه روزانه‌اش قرار داده است. او می‌گوید: خود فضای پارک بخشی از جذابیت ورزش است. ترجیح می‌دهم به جای محیط بسته باشگاه، در فضای باز و در کنار دوستان و همکارانم ورزش کنم؛ چراکه همین ارتباط با دیگران احساس شادابی می‌دهد.

کریمی که معتقد است ورزش فقط بدن را آماده نگه نمی‌دارد، بلکه روی نظم و کیفیت زندگی هم اثر می‌گذارد، ادامه می‌دهد: وقتی صبح را با تحرک آغاز می‌کنم، ادامه روز را با انرژی و تمرکز بیشتری پیش می‌برم. او ورزش را راهی برای دور ماندن از بسیاری از هزینه‌ها و مشکلات ناشی از بیماری می‌داند و تأکید می‌کند که نشاط و طول عمر، از مهم‌ترین دستاوردهای ورزش هستند.

ورزش همگانی؛ فرصتی برای ایجاد گفتمان و تبادل نظر

در میان ورزشکاران صبحگاهی پارک، جواد حسینی‌مهر، ۸۳ ساله شاید یکی از قدیمی‌ترین همراهان ورزش باشد. او از جوانی به والیبال علاقه داشته و حالا پیاده‌روی و نرمش روزانه را دنبال می‌کند؛ عادتی که می‌گوید دست‌کم ۲۰ سال است ادامه دارد. تقریباً هر روز هفته، صبح زود خودش را به پارک می‌رساند.

او که صبح را بهترین زمان برای ورزش می‌داند، می‌گوید: ورزش فقط مجموعه‌ای از حرکات جسمانی نیست؛ بخشی از زندگی و عاملی برای حفظ روحیه است. حضور در پارک باعث شده با افراد بیشتری ارتباط داشته باشم و همین تعامل اجتماعی، لذت ورزش را دوچندان کرده است. وقتی از او می‌خواهیم برای جوان‌ترها یک توصیه داشته باشد، پاسخ روشنی دارد: ورزش را ترک نکنید؛ بی‌تحرکی به مرور توان بدن را کاهش می‌دهد، اما ورزش و نرمش می‌تواند انسان را سال‌ها سرحال و فعال نگه دارد.

محمود عزت‌زاده، ۶۳ ساله نیز سال‌هاست با ورزش زندگی می‌کند؛ آن‌قدر که خودش می‌گوید از هشت‌سالگی ورزش کرده و بیش از سه دهه است که پارک و کوه بخشی از برنامه‌اش شده‌اند. او می‌گوید: در گذشته ورزش باستانی انجام می‌دادم که یک ورزش همگانی و جمعی است. ورزش کردن در پارک نیز باعث می‌شود که دوستان و آشنایان دور هم جمع شوند و گفتمان و تبادل نظر شکل بگیرد.

عزت‌زاده از تجربه بیماری در گذشته‌اش می‌گوید: در گذشته به یک بیماری مبتلا شدم که ورزش علاوه‌بر اینکه باعث شد دوره درمانم سریع‌تر شود، بر روحیه‌ام نیز برای مبارزه با آن بیماری تأثیر فراوان گذاشت. به اعتقاد او، اگر ورزش منظم در کنار تغذیه مناسب قرار بگیرد، می‌تواند نقش مهمی در حفظ سلامت داشته باشد. حرفش برای جوان‌ترها و سالمندان یکسان است: اگر انسان می‌خواهد سالم باشد، باید ورزش کند.

ورزش؛ راه نجات از افسردگی 

به مسیر خود در پارک ملت مشهد ادامه دادیم و هر گوشه از آن حال و هوایی خاص از ورزش مشاهده کردیم. تفاوتی نمی‌کرد که زن است یا مرد، پیر است یا جوان، همه فقط روی یک چیز تمرکز کرده بودند؛ ورزش کردن. در میان این هیاهوی سرشار از سلامتی و آرامش، به سراغ ورزشکاران دیگری رفتیم تا درباره ورزش صبحگاهی هم‌صحبت شویم.

مهدی کریمی، ۲۹ ساله که بیش از ۱۰ سال است به صورت تخصصی والیبال کار می‌کند، در پارک مشغول دویدن بود. او از انرژی پارک حرف می‌زند؛ انرژی‌ای که به گفته خودش از فضای سبز، هوای آزاد و حتی دیدن ورزش کردن دیگران می‌گیرد. او می‌گوید: وقتی وارد پارک می‌شوم و افراد مختلف را می‌بینم که هر کدام مشغول ورزش هستند، خودم هم انگیزه بیشتری برای ادامه تمرین پیدا می‌کنم ...

او که ورزش را راهی برای فاصله گرفتن از دغدغه‌های روزمره می‌داند؛ ادامه می‌دهد: وقتی مشغول تمرین و ورزش هستم، ذهنم برای مدتی از مشکلات و فشارهای روزانه فاصله می‌گیرد. از نظر مهدی، ورزش فقط برای سلامت جسم نیست؛ می‌تواند حال روح آدم را هم بهتر کند و او را از احساسات منفی و افسردگی دور نگه دارد. او می‌گوید: در دوره‌ای از زندگی‌ام دچار افسردگی بودم و تنها چیزی که من را نجات داد، ورزش بود.

کاهش استرس و اضطراب با شروع ورزش صبحگاهی

حسن زحمتکش، ۴۳ ساله اما بانشاط‌تر از بسیاری از افراد حاضر در پارک، ورزش را تنها سه تا چهار ماه است که وارد زندگی‌اش کرده؛ او که دویدن دور پارک و انجام حرکات کششی را در این مدت زمان کوتاه انجام داده، می‌گوید: در همین مدت کوتاه  تغییر بزرگی در روحیه‌ام ایجاد شده است. پیش از شروع ورزش روحیه چندان خوبی نداشتم، اما حالا احساس شادابی بیشتری می‌کنم.

او که از اثرات ورزش بر کاهش استرس می‌گوید و ادامه می‌دهد: پیش از این استرس و اضطراب شدیدی داشتم اما با شروع ورزش در پارک، آن را کمتر در خود می‌بینم. یکی از مزیت‌های ورزش در پارک این است که وقتی آدم دیگران را در حال ورزش می‌بیند، ناخودآگاه وارد ریتم آن‌ها می‌شود و انگیزه بیشتری برای ادامه پیدا می‌کند؛ چیزی که شاید در خانه به این اندازه وجود نداشته باشد.

در کنار دستگاه‌های ورزش پارک، علی برزگر، ۵۰ ساله مشغول ورزش کردن بود. او حدود یک دهه است که ورزش صبحگاهی و پیاده‌روی را دنبال می‌کند. او وقتی از تأثیر ورزش بر زندگی‌اش می‌گوید، به گذشته اشاره می‌کند و می‌گوید: روزهایی که با کبد چرب و تنگی نفس دست‌وپنجه نرم می‌کردم با ادامه ورزش وضعیت جسمانی‌ام به شکل محسوسی بهتر شده است.

برزگر که معتقد است ورزش را نباید به زمانی موکول کرد که بیماری سراغ انسان آمده باشد، ادامه می‌دهد: بهتر است پیش از ابتلا به بیماری‌های قلبی و عروقی و دیگر مشکلات جسمانی، فعالیت بدنی را جدی بگیریم. او فضای وسیع پارک و امکان ورزش گروهی را از مزیت‌های ورزش در پارک می‌داند و می‌گوید: ورزش در کنار دیگران تأثیر بیشتری بر انگیزه افراد دارد. او توصیه می‌کند: باید ورزش را درست مانند غذا خوردن، در برنامه روزمره خود جای دهیم.

امیرحسین بهبودی، ۲۱ ساله از آن دسته ورزشکارانی است که تنوع رشته‌های ورزشی‌اش نشان می‌دهد ورزش برایش تنها یک فعالیت تفریحی نیست. او ۶ سال است ورزش می‌کند و بسکتبال، والیبال، پینگ‌پنگ، بدمینتون و شنا را تجربه کرده است. او می‌گوید: ورزش هم از نظر جسمی و هم روحی تأثیر زیادی بر زندگی‌ام گذاشته و کمک کرده به اهدافی که در زندگی داشته‌ام نزدیک‌تر شوم.

برای او، پارک فقط محل تمرین نیست؛ فضای سبز، درختان و حضور دوستان و دیگر ورزشکاران، حس خوبی ایجاد می‌کند که انگیزه‌اش را برای ورزش بیشتر می‌کند. او می‌گوید: علاقه به ورزش می‌تواند انسان را از کودکی تا بزرگسالی همراهی کند و هرکس برای حفظ سلامت خودش باید جایی برای ورزش در زندگی‌اش باز کند.

در گوشه دیگری از پارک، در کنار میزهای پینگ‌پنگ، افرادی مشغول پینگ‌پنگ بازی کردن بودند. به سراغ آن‌ها رفتیم. از میان آن‌ها، مجتبی محمدی، ۷۲ ساله از تجربه چندین دهه ورزش می‌گوید: پینگ‌پنگ را از دوران دبیرستان شروع کرده‌ام و هرروز صبح به همراه دوستان قدیمی و جوانانی که به ما پیوستند در پارک ملت مشهد ورزش می‌کنیم و به یاد قدیم پینگ‌پنگ بازی می‌کنیم.

از او درباره نتیجه این سال‌ها می‌پرسیم، پاسخ می‌دهد: هر چه امروز در زندگی‌ام دارم از سلامتی و ورزش دارم. او ورزش را عامل سلامت و آرامش می‌داند و معتقد است فعالیت بدنی منظم می‌تواند انسان را از بسیاری از مشکلات جسمی دور نگه دارد. او ادامه می‌دهد: فضای باز پارک و هوای آزاد، لذت ورزش را بیشتر می‌کند. توصیه‌اش برای مردم روشن است: اگر به سلامت و آرامش خود اهمیت می‌دهید، حداقل روزی یک ساعت پیاده‌روی و فعالیت بدنی را در برنامه‌تان قرار دهید.

در مجموع، پس از مشاهده و گفت‌وگو با شهروندانی که صبح خود را با ورزش در پارک آغاز می‌کنند، به این نتیجه رسیدیم که افرادی که سال‌ها ورزش را به تقویم زندگانی خود اضافه کرده‌اند، از اثرات مثبت آن بهره‌مند شدند و پارک‌ها و بوستان‌ها را به دلیل دسترسی آسان، هوای آزاد و ایجاد فرصت تعاملات اجتماعی برای ورزش روزانه انتخاب کرده‌اند. در این میان، تمام ورزشکاران یک نقطه مشترک دارند؛ باور به اینکه ورزش، ضامن سلامت جسم و آرامش روح است.

انتهای پیام