به گزارش ایسنا، براساس جدیدترین دادههای مرکز آمار ایران، در بهار ۱۴۰۵ شاهد کاهش حدود ۶۳۰ هزار شغل صنعتی بودیم و در پی آن، سهم بخش صنعت از کل اشتغال کشور به ۳۱ درصد کاهش یافت. آماری که در کنار رشد جمعیت در سن کار، نگرانیها درباره وضعیت تولید و ظرفیت اشتغالزایی بخش صنعت را افزایش داده است. مقایسه وضعیت اشتغال در بهار ۱۴۰۵ با مدت مشابه سال ۱۳۹۸ نیز نشان میدهد که طی این هفت سال تنها حدود ۱۷۴ هزار شغل در بخش صنعت ایجاد شده، در حالی که در همین مدت بیش از دو میلیون و ۱۰۰ هزار نفر به جمعیت در سن کار کشور افزوده شدهاند.
بستههای حمایتی باید به گونهای طراحی و اجرا شوند که ضمن حمایت از واحدهای تولیدی، کارفرمایان را به حفظ نیروی کار و جلوگیری از تعدیل نیرو تشویق کنند. تشکلهای کارگری و صنفی نیز میتوانند در این زمینه نقش مهمی ایفا کنند، اما ضعف ساختار تشکلیابی و جایگاه این تشکلها، باعث شده اثرگذاری لازم را نداشته باشند.همچنین گزارشهای منتشرشده درباره وضعیت سرمایهگذاری در بخش تولید، حاکی از آن است که میزان سرمایهگذاری انجام شده حتی برای جبران استهلاک و فرسودگی تجهیزات و داراییهای موجود در واحدهای تولیدی کافی نیست، موضوعی که میتواند به کاهش تدریجی ظرفیت تولید و در نهایت محدود شدن فرصتهای شغلی منجر شود.
آرش فراز - وکیل و فعال حوزه کارگری - در گفتوگو با ایسنا، ضمن اشاره به عوامل موثر بر کاهش فرصتهای اشتغال در بخش صنعت، اظهار کرد: متاسفانه شرایط سختی که در کشور بهدلیل جنگ، تحریمها و سایر عوامل ایجاد شده، یکی از اصلیترین دلایل بروز چنین وضعیتی است و نباید این موضوع را نادیده گرفت، اما تمامی موارد به همین موضوع ختم نمیشوند و باید تمامی جوانب را با جزئیات بررسی کرد که یک کار آماری و کارشناسانه است.
او درباره نقش تشکلهای کارگری در جلوگیری از کاهش اشتغال نیز گفت: متاسفانه تشکلهای صنفی در کشور ما از قدرت و توان کافی برای حضور موثر در چنین شرایطی برخوردار نیستند و آنگونه که باید نمیتوانند مطالبهگری لازم را برای طراحی و اجرای بستههای حمایتی انجام دهند.
فراز ادامه داد: بستههای حمایتی باید به گونهای طراحی و اجرا شوند که ضمن حمایت از واحدهای تولیدی، کارفرمایان را به حفظ نیروی کار و جلوگیری از تعدیل نیرو تشویق کنند. تشکلهای کارگری و صنفی نیز میتوانند در این زمینه نقش مهمی ایفا کنند، اما ضعف ساختار تشکلیابی و جایگاه این تشکلها، باعث شده اثرگذاری لازم را نداشته باشند.
این فعال حوزه کارگری در پاسخ به این سوال که دلیل ضعف موجود در تشکلهای صنفی کشور چیست، توضیح داد: فرهنگ تشکلیابی صنفی در کشور هنوز به اندازه کافی نهادینه نشده و این ضعف هم در میان جامعه صنفی و هم در بخش دولتی وجود دارد. تشکلهای صنفی آنطور که باید مورد پذیرش و استفاده قرار نگرفتهاند و باید برای رشد در این بخش تلاشهای جدی صورت بگیرد.
او همچنین با اشاره به تلاش وزارت رفاه برای تغییر در مصادیق مشاغل سخت و زیانآور، اظهار کرد: در این زمینه باید قانون ملاک عمل قرار گیرد و تا زمانی که تغییری در قانون ایجاد نشده، فرآیند موجود باید مطابق قانون فعلی اجرا شود. آنچه اهمیت دارد این است که در مرحله اجرا، قانون به درستی و بدون تغییر در مفاد آن اعمال شود.
انتهای پیام
