زهرا سپهری در گفتوگو با ایسنا با اشاره به اهمیت سلامت روان در محیطهای دانشگاهی، اظهار کرد: دانشگاه تنها محل آموزش تخصصی نیست، بلکه محیطی برای رشد فردی، اجتماعی و حرفهای دانشجویان محسوب میشود. اگر دانشجو از نظر روانی در وضعیت مطلوبی قرار نداشته باشد، کیفیت یادگیری، خلاقیت، انگیزه و حتی روابط اجتماعی او نیز تحت تأثیر قرار خواهد گرفت.
وی با بیان اینکه سلامت روان دانشجویان باید به عنوان یکی از اولویتهای نظام آموزش عالی مورد توجه قرار گیرد، افزود: در سالهای اخیر عواملی مانند مشکلات اقتصادی، افزایش هزینههای زندگی، دغدغه اشتغال پس از فارغالتحصیلی، فشارهای ناشی از رقابتهای آموزشی، استفاده گسترده از فضای مجازی و تغییر سبک زندگی، میزان اضطراب و استرس را در میان دانشجویان افزایش داده است.
این استاد دانشگاه ادامه داد: بسیاری از دانشجویان علاوه بر فشارهای تحصیلی، با نگرانی درباره آینده خود نیز روبهرو هستند. وقتی فرد چشمانداز روشنی برای اشتغال یا ادامه مسیر علمی خود نداشته باشد، طبیعی است که احساس ناامیدی، کاهش انگیزه و حتی فرسودگی تحصیلی را تجربه کند. این موضوع اگر به موقع مدیریت نشود، میتواند آثار بلندمدتی بر زندگی فردی و اجتماعی او داشته باشد.
این مدرس با اشاره به نقش اساتید در این زمینه، اظهار کرد: استادان تنها مسئول انتقال دانش نیستند، بلکه میتوانند با ایجاد فضای تعامل، گفتوگو و حمایت علمی، بخشی از فشارهای روانی دانشجویان را کاهش دهند. گاهی یک گفتوگوی کوتاه میان استاد و دانشجو میتواند از بروز بسیاری از مشکلات جلوگیری کند.
وی همچنین نقش خانوادهها را در حفظ سلامت روان دانشجویان مهم ارزیابی کرد و گفت: خانواده باید محیطی امن برای گفتوگو ایجاد کند و از مقایسه فرزندان با دیگران یا تحمیل انتظارات غیرواقعبینانه پرهیز کند. حمایت عاطفی خانواده در بسیاری از موارد میتواند مانع تشدید مشکلات روحی و روانی دانشجویان شود.
سپهری با اشاره به ضرورت تقویت ارتباط دانشگاه و بازار کار، تصریح کرد: بخش قابل توجهی از اضطراب دانشجویان ناشی از نگرانی نسبت به آینده شغلی است. اگر دانشگاهها بتوانند از طریق توسعه مهارتآموزی، برگزاری دورههای کارورزی، همکاری با صنایع و حمایت از ایدههای نوآورانه، زمینه ورود دانشجویان به بازار کار را تسهیل کنند، بسیاری از این نگرانیها کاهش خواهد یافت.
وی افزود: امروزه در بسیاری از دانشگاههای معتبر دنیا، سلامت روان به عنوان یکی از شاخصهای کیفیت آموزش عالی شناخته میشود و برای ارتقای آن برنامههای مستمر اجرا میشود. این تجربه نشان میدهد که سرمایهگذاری در حوزه سلامت روان، در بلندمدت موجب افزایش کیفیت آموزش، کاهش ترک تحصیل، ارتقای بهرهوری علمی و افزایش رضایت دانشجویان خواهد شد.
این استاد دانشگاه در ادامه خاطرنشان کرد: سلامت روان دانشجویان تنها مسئولیت مراکز مشاوره دانشگاه نیست، بلکه نیازمند همکاری خانوادهها، استادان، مدیران دانشگاه، سیاستگذاران و خود دانشجویان است. هرچه نگاه علمیتر و جامعتری به این موضوع وجود داشته باشد، زمینه برای تربیت نیروی انسانی توانمند، خلاق و امیدوار بیش از گذشته فراهم خواهد شد.
انتهای پیام
