به گزارش ایسنا، نشریه آمریکایی«آتلانتیک» در تحلیلی به قلم «دیوید ای. گراهام» پرده از یک اشتباه محاسباتی بزرگ در میان نخبگان سیاسی، رسانه‌ای و اقتصادی آمریکا برداشته است؛ اشتباه نهادها و شخصیت‌هایی که پس از بازگشت جنجالی «دونالد ترامپ» به کاخ سفید در سال ۲۰۲۵، با این تصور که او و جنبش سیاسی‌اش تحت عنوان «ماگا» (عظمت را دوباره به آمریکا بازمی‌گردانیم) به یک جریان سیاسی قدرتمند ماندگار بدل شده، مسیر خود را به طور اساسی تغییر دادند، اما امروز طعم تلخ ناکامی و کوته‌بینی خود را می‌چشند.

این گزارش فاش می‌کند که چگونه حامیان پرشور ترامپ که زمانی سرمایه‌گذاری کلانی روی تداوم دولتش کردند، اکنون با ریزش بی‌سابقه سرمایه اجتماعی و اقتصادی مواجه شده‌اند و رویای تسخیر مداوم ساختار قدرت آمریکا به کابوسی برایشان تبدیل شده است.

با تغییر شکل زمین بازی سیاست در آمریکا پیش‌بینی‌ها درباره تجدید آرایش پایدار رأی‌دهندگان به نفع ترامپ اکنون «به شدت متزلزل» به نظر می‌رسد. گروه‌هایی که دو سال پیش به سمت حزب جمهوری‌خواه متمایل شده بودند - شامل رأی‌دهندگان جوان، به ویژه مردان، لاتین‌تبارها و سیاه‌پوستان - اکنون در نظرسنجی‌های برگزار شده در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره، قاطعانه علیه ترامپ و نامزدهای هم‌حزبی او صف‌آرایی کرده‌اند.

بنا بر این گزارش، رأی‌دهندگانی که زمانی تحت تأثیر وعده‌های ترامپ برای مهار تورم قرار گرفته بودند، اکنون به سبب بی‌اعتنایی رئیس ‌جمهور آمریکا به افزایش افسارگسیخته قیمت‌ها و شعله‌ور شدن آتش تورم در نتیجه جنگ تحمیلی علیه ایران به شدت خشمگین هستند.

با نگاهی به گذشته، پیروزی ۲۰۲۴ ترامپ نه یک نقطه عطف سرنوشت‌ساز، بلکه یک «استثنا و حادثه گذرا» به نظر می‌رسد و افول اعتبار این رئیس جمهور متناقض‌گوی ایالات متحده برای کسانی که به روی این واقعیت زودگذر سرمایه‌گذاری کرده و خود را با آن هماهنگ کردند، بسیار گران تمام شده است.

آتلانتیک به سرنوشت «دیوید الیسون» از دوستان نزدیک ترامپ اشاره می‌کند که از دولت جدید او به عنوان فرصتی برای ساختن یک امپراتوری عظیم رسانه‌ای استفاده کرده و در این راستا شرکتش به نام اسکای‌دنس را با شرکت سرشناس پارامونت ادغام کرد و در ادامه با در اختیار گرفتن شبکه خبری «سی‌بی‌اس نیوز»، «بریی ویس» را به سمت سردبیر منصوب کرد که بتواند نظر مثبت کاخ سفید و بینندگان محافظه‌کار را جلب کند.

اما نتیجه این آرایش جدید چیزی جز سلسله‌ای از اتفاقات نامطلوب نبود: برنامه مشهور «۶۰ دقیقه» با خروج گسترده کارمندان کلیدی خود مواجه شد و بخش اخبار شامگاهی نیز شمار زیادی از بینندگان خود را از دست داد. به نوشته آتلانتیک فرمول اتخاذ شده توسط الیسون با مضمون «نسخه کمی محافظه‌کارتر از رسانه‌های جریان اصلی» نه توانست مخاطبان پروپاقرص ماگا را جذب کند و نه بینندگان سنتی سی‌بی‌اس را حفظ کند.

الیسون بعدا به سراغ تلاش برای ادغام شرکت خود با شرکت برادران وارنر رفته و برای رسیدن به این مقصود وعده تغییرات سیاسی عمیق در سی‌ان‌ان، رسانه متعلق به شرکت برادران وارنر، را به دولت فدرال داده تا مجوز این معامله را دریافت کرد اما طولی نکشید که دردسرها شروع شدند؛ اکنون این ادغام نیز به دلیل شکایت ضد انحصار از سوی دادستان کل کالیفرنیا متوقف شده و با چشم‌انداز پرداخت جریمه‌های نجومی روزانه ۷ میلیون دلار به سهامداران برادران وارنر در صورت عملی نشدن ادغام تا تاریخ ۳۰ سپتامبر مواجه است. این رسانه آمریکایی تصریح می‌کند که تمایل الیسون به بازی با سیاست‌های دولت ترامپ برای امپراتوری‌سازی، اکنون به باتلاقی برای خود او بدل شده است.

آتلانتیک به طور ویژه به سرنوشت «ایلان ماسک» می‌پردازد؛ کسی که در زمان تبلیغات انتخابات ۲۰۲۴ ابتدا از نامزدی ترامپ حمایت کرده و در ابتدای دور دوم ریاست‌جمهوری ترامپ، عملاً به یک «معاون غیرمنتخب رئیس‌جمهور» بدل شده بود اما طولی نکشید کار این دو به اختلاف و جدل رسید و اتحاد آنها دوام نیاورد. روابط این دو نفر از آن زمان تاکنون پرتنش بوده است. با این حال، شهرت ماسک اکنون به طور جدایی‌ناپذیری با ترامپ گره خورده است: پلتفرم ایکس (توییتر سابق) کاربران خود را از دست داده و فروش تسلا نیز به دلیل روی‌گردانی مصرف‌کنندگان مخالف ترامپ و همچنین منحرف شدن حواس ماسک به پروژه‌های دیگرش، با مشکلات جدی مواجه شده است.

بنیاد هریتیج که روزگاری اتاق فکر معتبر جمهوری‌خواهان بود، با پوست‌اندازی به سمت ترامپیسم و اخراج یا کنار زدن محققان باسابقه خود، اکنون دچار «بحران هویت» شده و هم‌زمان از سوی کاخ سفید نیز طرد شده است، زیرا ترامپ هنوز از توجهی که «پروژه ۲۰۲۵» این بنیاد بر مبنای دستور کار او جلب کرد، دلخور است.

این فروپاشی تنها محدود به اندیشکده‌ها نیست. یک مقام ارشد حزب جمهوری‌خواه در کنگره به پالتیکو گفت: «همه می‌دانند مشکل چیست: سازمان‌هایی که نیروهای جوان را به واشنگتن می‌آورند، دهه گذشته را صرف اولویت‌ دادن به وفاداری کور ایدئولوژیک به جای شایستگی یا هوش کرده‌اند. ما اکنون نسلی از احمق‌های متعصب و بی‌کفایت را تحویل گرفته‌ایم.»

نهادهایی که پس از ۲۰۲۴ به ارابه ترامپ پریدند، خیلی زود دریافتند که این تصمیمات نه تنها آینده‌نگرانه نبوده، بلکه آنها را در برابر فشارهای سیاسی به شدت آسیب‌پذیر کرده است.

انتهای پیام