به گزارش ایسنا، در گزارش MeidasTouch آمده که یکی از نیروهای نظامی فعال که در حال حاضر در کنار ناو لینکلن در منطقه مستقر است، با این رسانه تماس گرفته و تایید کرده که گزارشهای منتشرشده واقعی هستند و مشکل تنها مربوط به لینکلن نیست.
این نیروی نظامی نوشت: «آنها درباره شرایط لینکلن چیزی از خودشان درنمیآورند. ما هم شرایط بدی داریم، هرچند هنوز به بدی آنها نیست. پنجمین ماه است که در اینجا هستیم و وارد ماه ششم میشویم اما بالاخره شرایط ما هم بد خواهد شد. از زمانی که به دلیل جنگ با ایران اینجا مستقر شدهایم، اصلا خشکی را ندیدهایم.»
یکی از والدین که پسرش پس از ۱۱ ماه حضور در لینکلن اخیرا به خانه بازگشته، شرایط ناو را در اواخر ماموریت بسیار وخیم توصیف کرد.
به گفته وی، در اوایل ماموریت سیستم آب ناو کاملا از کار افتاد و ملوانان دیگر نمیتوانستند دوش بگیرند یا لباسهایشان را بشویند. پس از بازگشت سیستم، استفاده از دوشها بهشدت سهمیهبندی شد. ذخایر نیز به مراتب کاهش یافت، بهویژه زمانی که کشتیهای تدارکاتی نتوانستند تجهیزات و اقلام مورد نیاز را به ناو برسانند.
این شخص مدعی شد تا زمانی که پسرش ناو را ترک کرد، توالتها پس زده و سرریز شده بودند و فضولات انسانی کف سرویسهای بهداشتی را پوشانده بود؛ سرویسهایی که در هر زمان حدود ۲۰۰ ملوان از آنها استفاده میکردند.
پیام دیگری از فردی دریافت شد که برادرش نامزد یکی از کارکنان یواساس جورج اج.دبلیو بوش است. این زن اخیرا به دلیل یک وضعیت اضطراری خانوادگی به آمریکا بازگشته و توانسته شرایط داخل ناو را مستقیما شرح دهد.
در این پیام آمده است: «تقریبا هیچ غذا، آب یا صابونی ندارند. آنها ۱۳۶ روز است که در دریا هستند و هیچ پایانی برای این وضعیت دیده نمیشود. روحیه بسیار پایین است و همه بدبخت و ناراحت هستند. واقعا دلخراش است.»
البته تمام گزارشها مربوط به کشتیها نیست. در یک پیام دیگر، فردی درباره پسرش که در کویت و در یک پایگاه زمینی مستقر است، گفت وضعیت روحی او بهشدت وخیم شده است.
در این پیام آمده بود: «میدانم پیامهای زیادی دریافت میکنید و امیدوارم پیام و فایل صوتی من را ببینید و بشنوید اما آنچه گفته میشود درست است و مشکل فقط در دریا نیست، بلکه روی زمین هم وجود دارد. پسر من در کویت است و وضعیت جسمی و روحی بسیار بدی دارد. از نظر روانی کاملا فرسوده شده و تنها چیزی که میخواهد این است که به اتاقش و پیش سگهایش برگردد. لطفا به او کمک کنید. میگوید خسته، گرسنه و ترسیده است.»
در نهایت، همسر یکی از نظامیان حاضر در لینکلن نیز به MeidasTouch پیام داد و گفت همسرش که گزارشهای مربوط به شرایط ناو را دنبال میکند، معتقد است آنها «بهشدت نیاز دارند افراد بیشتری درباره اتفاقاتی که در حال رخ دادن است صحبت کنند.»
او گفت زمانی که ملوانان از فرمانده خود درباره وضعیت و آینده ماموریت سوال میکنند، به آنها گفته میشود نگران بهروزرسانیها نباشند و «فقط به امروز فکر کنند».
به گفته وی، خدمه کاملا خستهاند، روزهای مرخصی ندارند و تنها با چند ساعت خواب در شبانهروز کار میکنند.
همسر این نظامی همچنین نگرانیهای جدی درباره فرماندهی ناو مطرح کرد و گفت شوهرش صراحتا به او گفته است که فرمانده «برای نیروهایش اهمیتی قائل نیست».
وی افزود نظامیانی با بیش از ۲۰ سال سابقه خدمت، این ماموریت را بدترین ماموریتی میدانند که تاکنون تجربه کردهاند.
وی نوشت: «این موضوع را مطرح میکنم چون این ملوانان به کسی نیاز دارند که صدایشان باشد. آنها خستهاند، احساس میکنند کسی حرفشان را نمیشنود و شدیدا به کمک نیاز دارند.»
در کل در کنار گزارشهای پیشین که از رسانههایی همچون «اماس ناو» منتشر شده است، مجموعه این روایتها از چندین ناو، چند شاخه مختلف نیروهای مسلح و حتی نیروهای مستقر در خشکی، الگویی مشابه را نشان میدهد: نیروهایی بهشدت خسته، زیرساختهای فرسوده، کاهش ذخایر و تجهیزات، نبود زمان مشخص برای پایان ماموریت و فرماندهانی که به گفته خانوادهها به نگرانیهای نیروها گوش فرانمیدهند.
دراوایل این هفته، نشریه «میلیتری تایمز» به نقل از بستگان نیروهای نظامی گزارش داد که در جریان استقرار طولانیمدت ناو چندین ملوان تلاش کردهاند خود را به بیرون از ناو بیندازند.
پیشتر «پیت هگست» وزیر جنگ آمریکا در تلاشی برای سرپوش گذاشتن بر این گزارشات در این رابطه ادعا کرد: «کاملا نادرست است. ببینید، ما اطمینان حاصل میکنیم که هر کشتی، هر خدمه و هر فرمانده، در هر لحظه، هر چیزی را که بتوانیم در اختیارشان قرار دهیم، داشته باشند.»
انتهای پیام
