کارگردان این اثر در گفتوگو با ایسنا با بیان اینکه روند آمادهسازی نمایش تحت تأثیر شرایط مختلف قرار گرفت، گفت: آمادهسازی این نمایش برای اجرا حدود یک سال و نیم زمان برده است. اتفاقات اجتماعی و شرایطی که در این مدت ایجاد شد، از جمله قطع اینترنت، موجب شد روند آمادهسازی و اجرای نمایش طولانیتر شود.
علی منافی ادامه داد: تئاتر ذاتاً با چالش همراه است و تقریباً در هر تمرین اتفاق یا چالش جدیدی ایجاد میشود. در این نمایش نیز در طول مسیر، اعضای گروه به دلایل مختلف از جمله مسائل کاری یا اعزام به خدمت تغییر کردند و در نهایت پنج نفر از بازیگران اصلی گروه تغییر کردند.
وی با تأکید بر علاقه خود به نمایش ایرانی افزود: من نمایش ایرانی به خصوص رو حوضی را دوست دارم و معتقدم وقتی در ایران زندگی میکنم، باید نمایش ایرانی کار کنم. علاقهای ندارم یک نمایش خارجی را که در کشورهای دیگر اجرا شده، بیاورم و در اینجا اجرا کنم.
وی هدف خود از اجرای نمایش را ایجاد لحظاتی برای لبخند مخاطب عنوان کرد و گفت: در شرایطی که جامعه با مسائل مختلف و مشکلات اقتصادی مواجه است، بسیاری از انتخابهای ما نیز به سمت غم و اندوه رفته است. تلاش کردم مخاطب در طول یک ساعت تا یک ساعت و نیم، حتی برای مدتی کوتاه، لبخندی بر لب داشته باشد.
این کارگردان درباره تفاوت استقبال مخاطبان از نمایشهای فارسی و ترکی نیز اظهار کرد: هنر و تئاتر تا حد زیادی سلیقهای است و برخی مخاطبان نمایش ترکی و برخی نمایش فارسی را میپسندند؛ بنابراین باید برای معرفی و تبلیغ آثار نیز تلاش بیشتری شود. هر نمایشی روی صحنه در تبریز ارزش یک بار دیده شدن دارد، از مخاطبان درخواست میکنم با حضور در سالنهای تئاتر از آثار نمایشی حمایت کنند.
بازیگر آشپز نیز درباره نقش خود اظهار کرد: آشپز در این نمایش فردی زیرک و مکّار است که تلاش میکند با بازی راه انداختن و سوءاستفاده از سادگی اهالی آشپزخانه، شرایط را به نفع خودش تغییر دهد.
معصومه عباسی در گفتوگو با ایسنا با اشاره به چالشهای آمادهسازی نمایش، شرایط اجتماعی را یکی از عوامل تأثیرگذار بر روند اجرای اثر دانست و گفت: اتفاقات مختلف موجب شد شرایط جامعه به گونهای نباشد که بتوانیم بهراحتی و در زمان موردنظر اجرا داشته باشیم.
وی درباره دشواریهای فعالیت بازیگران زن در تئاتر نیز اظهار کرد: بازیگران مرد در بسیاری از موقعیتها آزادی بیشتری برای اجرای شوخیهای کلامی و حرکتی دارند، اما برای بازیگران زن بسیاری از این حرکات و شوخیها باید کنترلشدهتر باشد و همین موضوع گاهی چالشهایی ایجاد میکند.
وی در عین حال با اشاره به وضعیت تئاتر تبریز گفت: در مدت اخیر اجراهای خوب و باکیفیتی روی صحنه رفته که اتفاقی خوشحالکننده است. البته مسیر بازیگری به صبر نیاز دارد و کسی که میخواهد در این مسیر به نتیجه برسد، باید صبور باشد.
بازیگر نقش آشپزباشی نیز درباره شخصیت خود توضیح داد: این کاراکتر یک تیپ و آشپزباشی است که به دلیل سالها زندگی در زیرزمینهای آشپزخانههای قاجاری، دچار عقده روانی شدیدی شده و در تلاش است به قدرت بزرگی دست پیدا کند. در این مسیر، آشپزهای دیگر نمایش از جمله موانعی هستند که اجازه نمیدهند این شخصیت به قدرت موردنظر خود برسد.
امید پوررضا در گفتوگو با ایسنا نقطه قوت نمایش را وجود مفهومی فلسفی در بستر کمدی دانست و گفت: انسان در بسیاری از مواقع در توهم ذهنی خودش زندگی میکند و برای خود سناریو میچیند، بدون اینکه بداند واقعیت چیست. به نظر من این موضوع یکی از مهمترین نقاط قوت نمایشنامه است.
وی از مخاطبان خواست با حضور در سالن، ضمن حمایت از گروه، لحظاتی را به تماشای نمایش و خندیدن اختصاص دهند.
در ادامه، بازیگر نقش فراش و شاه نیز درباره شخصیتهای خود گفت: فراش فردی است که کارهای خدماتی و نظافت آشپزخانه را انجام میدهد و چندان دیده نمیشود و دیگران نیز به دلیل جایگاهش اهمیت چندانی برای او قائل نیستند. همین شرایط موجب شده این شخصیت سودای قدرت در سر داشته باشد و بخواهد قدرت اصلی دربار را به دست بگیرد. به همین دلیل وارد بازی میشود، در نقش شاه قرار میگیرد و تلاش میکند بازی را مطابق خواست خود پیش ببرد.
میرحسام کاظمی با اشاره به کمبود تولید و اجرای نمایشهای شاد ایرانی اظهار کرد: در ایران نمایش ایرانی، بهویژه نمایشنامههای ایرانی با رویکرد شادیآور، کمتر تولید و اجرا میشوند و لازم است هنرمندان و کارگردانان جوان، کاربلد و پیشکسوت توجه بیشتری به این حوزه داشته باشند.
وی نمایشهای روحوضی را بخشی از این میراث دانست و گفت: نمایش روحوضی به تدریج در حال فراموش شدن است و باید برای حفظ این گونه نمایشی تلاش کرد. مخاطبان میتوانند با حضور در سالن، فرهنگ ایرانی، توانایی نویسندگان ایرانی و خلاقیت گروه اجرایی را ببینند و از آن لذت ببرند؛ چراکه سالن نمایش با نفس مخاطب انرژی میگیرد.
بازیگر نقش خواجهباشی نیز درباره حضور خود در این اثر گفت: این چهارمین تجربه همکاری من با این گروه است و اعضای گروه تلاش میکنند مانند یک خانواده در کنار یکدیگر باشند و هوای هم را داشته باشند.
سید سینا حسینیاقدم درباره چالشهای بازیگری در چنین اجراهایی گفت: فضای اجرایی نمایش به دلیل نزدیک بودن بازیگران به مخاطب، نیازمند توجه زیاد به جزئیات است و کوچکترین اشتباه بهسرعت توسط تماشاگر دیده میشود. تعداد زیاد بازیگران نیز موجب میشود هماهنگی روی صحنه اهمیت بیشتری پیدا کند، چراکه ظرفیت صحنه محدود است و هر بازیگر باید نسبت به حرکت، میزانسن و عملکرد سایر بازیگران دقت داشته باشد.
وی درباره مسیر ورود جوانان به عرصه تئاتر نیز گفت: بازیگران جوان باید از مسیری که انتخاب کردهاند لذت ببرند و با علاقه به تمرین و صحنه بروند. نباید برای رسیدن به صحنه عجله داشت، چراکه بخش مهمی از تئاتر در تمرین شکل میگیرد.
به گزارش ایسنا، وی تمرین را حتی مهمتر از اجرا دانست و خاطرنشان کرد: ممکن است اجرا تنها ۲۰، ۲۵ یا ۳۰ روز ادامه داشته باشد، اما پشت آن شاید صدها جلسه تمرین وجود داشته باشد؛ بنابراین بازیگر باید از فرآیند تمرین نیز لذت ببرد و تلاش کند حس شعف و لذت از تئاتر را به مخاطب منتقل کند.
انتهای پیام
