به گزارش ایسنا، این توافق بی‌سابقه که روز جمعه توسط دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا اعلام و توسط دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت ونزوئلا، تایید شد، ۶۵ میلیارد بشکه نفت قابل بازیابی را تحت کنترل واشنگتن قرار می‌دهد؛ حجمی که از کل ذخایر نفت اثبات شده آمریکا که ۴۶ میلیارد بشکه است، فراتر می‌رود.

این توافق از یک فرآیند رقابتی عبور نکرد و مذاکرات آن تا هفته گذشته، حتی در بحبوحه اصلاحات گسترده قانون اصلی هیدروکربن‌های ونزوئلا و انتقال ده‌ها سرمایه‌گذاری مشترک و قرارداد به شرایط جدید که مقامات و اپراتورها آن را تکمیل نکرده‌اند، مخفی ماند.

در حالی که ترامپ هفته گذشته در پستی در شبکه‌های اجتماعی اعلام کرد که این توافق شامل «مشارکت با شرکت‌های خصوصی» خواهد بود، آمریکا فاش نکرده است که کدام شرکت‌ها برای بهره‌برداری از این میادین نفتی از طرف این کشور اعلام آمادگی کرده‌اند.

شرکت «شرکای انرژی آبی آمریکای شمالی» (NABEP)، شرکتی به رهبری آلخاندرو بتانکورت، سرمایه‌گذار جنجالی ونزوئلایی که به عنوان پلی بین کاراکاس و واشنگتن عمل می‌کند، به نیویورک تایمز گفت که در بحبوحه گزارش‌های رسانه‌ای مبنی بر مشارکت این شرکت در این توافق، مشتاق همکاری با آمریکا است.

لوئیزا پالاسیوس، محقق ارشد پژوهشی در مرکز سیاست انرژی جهانی دانشگاه کلمبیا، گفت: «اگر هدف تلاش برای کاهش ریسک سرمایه‌گذاری در ونزوئلا بود، آمریکا ممکن است با این معامله دقیقا برعکس عمل کند و چارچوب نهادی از قبل شکننده این کشور بیشتر تضعیف شود.»

به گفته رودریگز، رئیس‌جمهور موقت ونزوئلا، این پیمان مطابق با قانون هیدروکربن‌های این کشور عضو اوپک، حداقل ۲۵ سال اعتبار خواهد داشت و ۱۰۰ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری و ۲۰۹.۳ میلیارد دلار حق امتیاز و مالیات را تضمین می‌کند که از هر بشکه تولید شده، حدود ۱۹ دلار برای ونزوئلا باقی می‌ماند.

کارشناسان در مورد قانونی بودن این توافق ابراز تردید کرده‌اند، به ویژه از آنجایی که قرار است آمریکا، نه ونزوئلا، مدل و شرکت‌هایی را برای بهره‌برداری از این میادین انتخاب کند.

خوان کارلوس آپیتز، رئیس دانشکده حقوق دانشگاه مرکزی ونزوئلا، گفت: «با وجود اینکه این توافق به طور رسمی توسط آمریکا به رسمیت شناخته شده است، می‌توان در آینده آن را به دادگاه کشاند.»

بر اساس گزارش رویترز، کاخ سفید به سوالات رویترز پاسخی ندادرا به وزارت انرژی ایالات متحده ارجاع داد که به درخواست اظهار نظر. وزارت نفت ونزوئلا و شرکت انرژی دولتی PDVSA هم به درخواست‌های اظهار نظر پاسخی ندادند.

در همین حال، به نظر می‌رسد درآمد مالیاتی مورد انتظار این کشور آمریکای جنوبی نیز کمتر از حد مقرر در قانون باشد.

فرانسیسکو مونالدی از موسسه بیکر دانشگاه رایس روز شنبه در یک پست رسانه اجتماعی گفت: «مالیات‌هایی که باید جمع‌آوری شوند، که توسط دولت موقت اعلام شده است، فوق‌العاده کم هستند.» او از آنچه که فقدان شفافیت پیرامون سیاست نفتی ونزوئلا می‌نامید، انتقاد کرد، سیاستی که از زمان دستگیری رئیس جمهور نیکولاس مادورو در ژانویه تحت نظارت ایالات متحده بوده است.

از نظر فنی چه چیزی قابل دستیابی است؟

طبق فهرستی که توسط رویترز مشاهده شده است، ۶۵ میلیارد بشکه از ۱۷ میدان نفتی حاصل خواهد شد که بیشتر ذخایر در هشت بلوک بزرگ در منطقه اورینوکو بِلت، منطقه اصلی تولید نفت ونزوئلا، و مناطق باقی مانده در امتداد دریاچه ماراکایبو، مرکز میراث و تشنه سرمایه‌گذاری این کشور، قرار دارند.

تحلیل شرکت مشاوره گاز انرژی آمریکای لاتین مستقر در کاراکاس نشان داد که این میادین حاوی ۶۳.۷ میلیارد بشکه ذخایر اثبات شده هستند که با استفاده از ضریب بازیافت ۲۰ درصد که از نظر فنی امکان‌پذیر است، محاسبه شده‌اند، هرچند هنوز محقق نشده است.

برخی از کارشناسان گفته‌اند که انتظار می‌رود اتمام ذخایر قابل بازیابی آنها بیش از ۲۵ سال طول بکشد. با این حال، این مناطق ترکیبی از دارایی‌های توسعه نیافته و توسعه یافته را به آمریکا عرضه می‌کنند که به اپراتور اجازه می‌دهد با پایه‌ای از تولید قابل صادرات شروع کند که می‌تواند با تکمیل تعمیرات زیرساخت‌ها در دریاچه ماراکایبو و اجرای برنامه‌های توسعه برای منطقه بکر اورینوکو بِلت، که حاوی نفت فوق سنگین هستند، افزایش یابد.

مشارکت ۵۵ درصدی مورد نظر آمریکا در این مشارکت، حجم نفت ونزوئلا را که به ایالات متحده ارسال می‌شود، که در حال حاضر حدود ۶۰ درصد از کل صادرات را تشکیل می‌دهد، افزایش خواهد داد.

بر اساس گزارش رویترز، ترامپ در مواجهه با فشارهای سیاسی بر سر قیمت بنزین که در بحبوحه ادامه تجاوز نظامی به ایران افزایش یافته است، روز یکشنبه گفت که بشکه‌های تازه ونزوئلا به پر کردن ذخایر استراتژیک نفت آمریکا کمک خواهد کرد که در ماه اوت، به ۲۹۰ میلیون بشکه، نزدیک به پایین‌ترین سطح در ۴۴ سال گذشته، کاهش یافت.

انتهای پیام