سه‌شنبه ۱۰ شهریور ۱۴۰۵ | ۱۳:۵۸
کدام ورزش ضریب هوشی کودکان را افزایش می‌دهد؟

کدام ورزش ضریب هوشی کودکان را افزایش می‌دهد؟

خراسان رضوی (ایسنا) - نتایج پژوهش جدید نشان می‌دهد نوعی فعالیت بدنی که از ماه‌های نخست زندگی آغاز می‌شود، می‌تواند با افزایش ضریب هوشی کودکان در سال‌های پیش‌دبستانی ارتباط داشته باشد.

پژوهشگران ارتباط میان شرکت نوزادان در شنای نوزادان طی ۶ ماه نخست زندگی و ضریب هوشی آنان در سنین پیش‌دبستانی را بررسی کردند. آنان دریافتند کودکانی که در ۶ ماه نخست زندگی در شنای نوزادان شرکت کرده بودند، در سنین پیش‌دبستانی در برخی شاخص‌های هوشی امتیاز بالاتری کسب کردند هرچند این یافته به معنای اثبات تاثیر مستقیم شنا بر افزایش ضریب هوشی نیست.  

آنان اظهار کردند فعالیت بدنی با رشد عصبی بهتر در کودکان ارتباط دارد و دستورالعمل‌های کنونی نیز بر بازی و فعالیت‌های حرکتی نوزادان روی زمین تحت نظارت و کاهش زمان بی‌تحرکی آنان تاکید می‌کنند. با این حال، فعالیت‌های ساختاریافته در آب برای نوزادانی که هنوز قادر به حرکت مستقل نیستند، در این دستورالعمل‌ها به‌طور مشخص مورد توجه قرار نگرفته است.

پژوهشگران گفتند شنای نوزادان می‌تواند با فراهم کردن تجربه‌های چندحسی و ایجاد امکان حرکت خودانگیخته در شرایطی که اثر جاذبه کاهش می‌یابد، فرصت‌های متفاوتی برای حرکت و فعالیت بدنی نوزادان فراهم کند.

این پژوهش با استفاده از داده‌های پژوهش همگروهی آینده‌نگر نوزادان سالم ووهان انجام شد. در مجموع ۵۱۴۲ زوج مادر و نوزاد بین مارس ۲۰۱۶ تا نوامبر ۲۰۱۹ وارد این پژوهش شدند که از میان آنان، اطلاعات ۱۹۳۵ کودک برای تحلیل نهایی در دسترس بود.

والدین اعلام کردند که آیا فرزندشان از بدو تولد تا یک ماهگی و همچنین از یک تا ۶ ماهگی در شنای نوزادان شرکت کرده است یا خیر. سپس در سنین چهار تا ۶ سالگی، ضریب هوشی کودکان با استفاده از نسخه چینی چهارم «مقیاس هوش وکسلر برای کودکان پیش‌دبستانی و دبستانی» (WPPSI-IV) ارزیابی شد.  این ارزیابی شاخص‌هایی از جمله ضریب هوشی کلی، توانایی دیداری-فضایی، استدلال سیال، درک کلامی، حافظه کاری و سرعت پردازش را دربرمی‌گرفت.

از میان ۱۹۳۵ کودک مورد بررسی، ۱۲۷۲ نفر، معادل ۶۵.۷ درصد، در ۶ ماه نخست زندگی در شنای نوزادان شرکت کرده بودند. حدود ۳.۲ درصد از کودکان تنها در ماه نخست، ۴۵.۵ درصد از یک تا ۶ ماهگی و ۱۷ درصد در هر دو دوره در این فعالیت‌ها شرکت داشتند.

نتایج نشان داد پس از در نظر گرفتن عواملی مانند وضعیت اجتماعی-اقتصادی خانواده، ویژگی‌های مادر و دوران بارداری، جنسیت و وزن هنگام تولد کودک، فصل تولد و مراقب اصلی، شرکت در شنای نوزادان همچنان با امتیاز بالاتر در چند شاخص شناختی ارتباط داشت.

بر این اساس، کودکانی که در شنای نوزادان شرکت کرده بودند، به‌طور میانگین حدود ۲ تا ۲.۵ امتیاز بالاتر در ضریب هوشی کلی، توانایی دیداری-فضایی و استدلال سیال کسب کردند اما تفاوت در درک کلامی و حافظه کاری اندکی کمتر بود.

بیشترین ارتباط در کودکانی مشاهده شد که از یک تا ۶ ماهگی یا در هر دو دوره در شنای نوزادان شرکت کرده بودند. در مقابل، شنا کردن تنها در ماه نخست زندگی ارتباط کمتری با شاخص‌های شناختی نشان داد.

کدام ورزش ضریب هوشی کودکان را افزایش می‌دهد؟

نتایج تحلیل‌های طبقه‌بندی‌ شده نشان داد این ارتباط از نظر عددی در میان پسران و کودکانی که از خانواده‌های دارای وضعیت اجتماعی-اقتصادی بالاتری بودند، قوی‌تر بود با این حال، آزمون‌های رسمی تعامل، تفاوت میان گروه‌ها را به‌طور مداوم تایید نکردند. از آنجا که این تحلیل‌ها اکتشافی بودند، یافته‌های مربوط به زیرگروه‌ها باید با احتیاط تفسیر شوند.

کودکان خانواده‌های دارای وضعیت اجتماعی-اقتصادی بالاتر، کودکانی که مادرشان برای نخستین بار صاحب فرزند شدند، کودکانی که مادرشان در دوران بارداری مکمل‌های ویتامینی مصرف کرده بودند و کودکانی که در فصل پاییز متولد شدند، احتمال بیشتری داشت که در شنای نوزادان شرکت کنند.  

پژوهشگران تاکید کردند که این یافته‌ها نشان‌ دهنده وجود ارتباط هستند و شواهدی برای رابطه علت و معلولی ارائه نمی‌کنند. در این پژوهش میزان مواجهه کودکان با شنا تنها در دوره‌های زمانی کلی اندازه‌گیری شد و اطلاعاتی درباره تعداد دفعات، شدت، مدت تجمعی یا ویژگی‌های برنامه‌های شنا در اختیار پژوهشگران قرار نداد. همچنین نمی‌توان احتمال تاثیر عوامل مخدوش‌ کننده باقی‌مانده مانند سرمایه‌گذاری والدین در این موارد، محیط خانه، سایر فعالیت‌های غنی‌کننده، میزان فعالیت بدنی در سال‌های بعد و خواب را رد کرد.

مشارکت در شنای نوزادان همچنین ارتباط زیادی با وضعیت اجتماعی خانواده داشت موضوعی که نشان می‌دهد شرکت در این فعالیت ممکن است تا حدی بازتاب منابع و فرصت‌های بیشتر خانواده برای فراهم کردن تجربه‌های غنی‌کننده برای کودک باشد، نه اینکه ناشی از اثر مستقل خود شنا باشد.

مدیکال گزارش کرد، تحلیل‌های انجام‌ شده در زیرگروه‌های مختلف، جنبه اکتشافی داشتند و اصلاح آماری لازم برای مقایسه‌های متعدد در آنها انجام نشده بود بنابراین، احتمال به‌دست آمدن برخی نتایج به‌صورت تصادفی وجود دارد. همچنین، این پژوهش در یک جمعیت شهری در چین انجام شده است و نتایج آن همیشه قابل تعمیم به جمعیت‌های روستایی یا جوامع دارای شرایط فرهنگی متفاوت نیست.

نتایج این پژوهش در نشریه Scientific Reports منتشر شده است.

انتهای پیام

آخرین اخبار استان‌ها